I SA/Sz 1114/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia W S A – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B Ż o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 24 lipca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. od dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia części udziału w nieruchomości p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 21 sierpnia 2014 r. B Ż (zwana dalej: "skarżącą"), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wyżej powołaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie, zaś w dniu 4 września 2014 r. zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania skarżąca podniosła, że kwestionuje decyzję co do istoty oraz wysokości określonego w niej zobowiązania podatkowego, zarzucając naruszenie przepisów procesowych dotyczących postępowania dowodowego w przeprowadzonym postępowaniu podatkowym, wskazując na okoliczności faktyczne mające w jej ocenie znaczenie dla wyniku sprawy, tj. wydatkowanie w 2012 r. kwoty [...]zł tytułem zadatku na zakup nieruchomości na cele mieszkaniowe ze środków pochodzących ze sprzedaży nieruchomości w dniu 20 lipca 2010 r. Ponadto skarżąca złożyła wniosek o przeprowadzenie na etapie postępowania sądowego dowodu z dołączonej do wniosku umowy przedwstępnej zobowiązującej do wybudowania budynku i jego sprzedaży z dnia 5 grudnia 2012 r. opatrzonej datą pewną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie zaś art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zd. 3 § 3 art. 61 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Rozważając zasadność zastosowania tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie w ramach tej instytucji należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może prowadzić do wywołania skutku tożsamego z uwzględnieniem skargi. Ponadto, badając kwestię wpadkową wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu, sąd nie może poddać ocenie, czy to zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Podstawą uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą być zatem zarzuty kierowane przeciwko samej decyzji. Zaakcentować należy, iż strona skarżąca – wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewystarczającą przesłanką do uwzględnienia wniosku jest jedynie ogólny wywód strony. Twierdzenia strony powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. W nawiązaniu do wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie. Przede wszystkim należy wskazać, że skarżąca bardzo lakonicznie uzasadniła wniosek, podnosząc jedynie zarzuty odnoszące się do zasadności skargi i okoliczności związanych z wymiarem zobowiązania podatkowego. Skarżąca w ogóle nie podała, jakie konkretne niebezpieczeństwo wystąpienia po jego stronie określonych strat, szkód jest związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie wykazała zatem w żaden sposób, zdaniem Sądu, że w związku z jej wykonaniem zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie podając nawet na czym polegać miałaby szkoda lub jaką przybrałaby ona formę. W braku wskazania konkretnych argumentów na uzasadnienie wniosku, Sąd nie doszukał się w sprawie z urzędu takich okoliczności, które przemawiałyby za uwzględnieniem wniosku. Natomiast odnosząc się do zawartej we wniosku oceny skarżącej, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie odpowiadają prawu, Sąd ponownie podkreśla, że rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, nie dokonuje oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające przyznanie przedmiotowej ochrony tymczasowej. W innym przypadku Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji i oceniając jednocześnie wagę postawionych w skardze zarzutów, dokonałby kontroli legalności decyzji administracyjnej, do czego na tym etapie postępowania sądowego nie jest uprawniony. Z tych przyczyn Sąd na tym etapie nie rozpoznał zgłoszonego przez skarżącą wniosku dowodowego odnoszącego się do meritum sprawy, nie zaś do kwestii związanych z postępowaniem o przyznanie ochrony tymczasowej. Skoro zatem z wniosku i z akt sprawy administracyjnej nie wynika, aby z wykonaniem zaskarżonej decyzji wiązało się niebezpieczeństwo wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., tym samym Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej określonej ww. przepisie. W tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji.