I SA/Sz 112/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe wywołane skargą; II. zasądzić od Burmistrza Miasta i Gminy na rzecz strony skarżącej [...] zł (słownie złotych: [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 29 stycznia 2025 r. M. C., działający przez radcę prawnego, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na decyzję Burmistrza Gminy z 9 stycznia 2025 r., nr WE.1431.147.2024.IM, w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. 29 stycznia 2025 r., wpłynęła na konto sądowe kwota 200 zł, uiszczona tytułem wpisu od wskazanej wyżej skargi. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na uwzględnienie w całości skargi w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, zwanej dalej: "p.p.s.a."). Do odpowiedzi na skargę organ dołączył decyzję z 27 lutego 2025 r. nr WE.1431.147.2024.IM oraz dowód jej doręczenia pełnomocnikowi skarżącego 16 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (vide T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem organ decyzją z 27 lutego 2025 r. nr WE.1431.147.2024.IM, uwzględnił skargę w całości. Decyzję tę, wydaną w ramach autokontroli, pełnomocnik skarżącego otrzymał 16 maja 2025 r. i nie została ona dotychczas zaskarżona do tutejszego Sądu. Za zasadne należy uznać umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego objętej skargą decyzji, dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie, o czym orzekł w sentencji postanowienia. Sąd zasądził również koszty postępowania, gdyż jak wynika z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. O wysokości zasądzonych kosztów postępowania - 697 zł orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się uiszczony wpis od skargi - 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika - 480 zł - zgodne z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1935) i opłata skarbowa od dokumentu pełnomocnictwa - 17 zł.