I SA/Sz 1122/14

Dnia 2 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak po rozpatrzeniu w dniu 2 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...] w sprawie z jej skargi na decyzję [...] z dnia [...] w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w styczniu 2014 r. wraz z odsetkami p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] reprezentowana przez radcę prawnego, pismem z dnia [...] r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującą w mocy decyzję Starosty, którą nakazano Spółce dokonanie zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w styczniu 2014 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami. Wraz ze skargą złożono do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, wskazując, że prowadzona przez skarżącą działalność edukacyjna jest niemalże w całości finansowana przez jednostki samorządu terytorialnego, tj. poprzez dotacje udzielane w trybie art. 90 ustawy o systemie oświaty. Spółka nie prowadzi zatem działalności gospodarczej i nie osiąga z tego tytułu dochodów. Spółka podniosła, że Starosta wszczął postępowanie zmierzające do wyegzekwowania kwoty stwierdzonej w decyzji z dnia [...] r. i w tymże celu, w dniu [...] r., wystawił upomnienie. Tymczasem wykonanie wskazanej decyzji niewątpliwie doprowadzi do wyrządzenia stronie znacznej szkody oraz wyrządzić może trudne do odwrócenia skutki na płaszczyźnie finansowej, albowiem wszelkie wydatki związane z działalnością strony finansowane są z uzyskiwanej dotacji podmiotowej. Strona nie posiada jednocześnie środków, które mogłaby przeznaczyć na wykonanie tej decyzji. W załączeniu przedłożono ww. upomnienie, a także bilans i sprawozdanie finansowe za rok 2013, z którego wynika, że Spółka wykazała stratę za 2013 r. w kwocie [...] zł. Ponadto, w ocenie skarżącej, za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawiają nie tylko powyżej wskazane okoliczności, lecz także fakt, że decyzje organów obu instancji nie odpowiadają prawu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powołanego powyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., oraz że to strona skarżąca powinna wykazać, że wykonanie danego aktu pociągnie za sobą ww. skutki. W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m.in. w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 694/04, niepubl.; z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 52/05, niepubl.). Wskazać również należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to zatem sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (vide np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1799/11; z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt I GSK 289/12 - dostępne w CBOSA), zwłaszcza że ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji spowoduje zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Mając powyższe na uwadze, po analizie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji organów obu instancji oraz załączonych do niego dokumentów, Sąd stwierdził, że brak jest postaw do uwzględnienia wniosku Spółki. Uzasadniając wniosek, skarżąca wskazała, że jest spółką prowadzącą działalność w zakresie usług edukacyjnych, której zasadniczym źródłem finansowania są dotacje udzielane jej w trybie art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty, a wykonanie decyzji niewątpliwie doprowadzi do wyrządzenia stronie znacznej szkody oraz wyrządzić może trudne do odwrócenia skutki na płaszczyźnie finansowej. W ocenie Sądu, uzasadnienie wniosku skarżącej jest zbyt ogólnikowe, a wskazane przez nią okoliczności nie dają podstaw do przyjęcia, że w sprawie wystąpiły przesłanki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest bowiem wystarczające samo powołanie się przez stronę na brak wolnych środków pieniężnych oraz "trudne do odwrócenia skutki na płaszczyźnie finansowej". Strona powinna poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej aktualnej sytuacji finansowej oraz majątkowej, a tego skarżąca w rozpatrywanej sprawie nie uczyniła. Spółka do wniosku załączyła jedynie upomnienie z dnia [...] r. oraz bilans i sprawozdanie finansowe za rok 2013. Jakkolwiek z dokumentów tych wynika, że wobec Spółki podjęto działania mające na celu wyegzekwowanie kwoty określonej decyzją z dnia [...] r. wraz z odsetkami, oraz że Spółka wykazała stratę za rok 2013 w kwocie [...] zł, to zauważyć jednak należy, że: – po pierwsze - strata wynikająca z bilansu czy z zeznań podatkowych jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Wykazywanie strat nie musi oznaczać utraty płynności finansowej przez przedsiębiorcę; – po drugie - wskazane dane w żaden sposób nie obrazują obecnej sytuacji majątkowo-finansowej Spółki ani nie potwierdzają możliwość zaistnienia okoliczności wskazanych w uzasadnieniu wniosku. Dokonując oceny wniosku Spółki, Sąd nie pominął okoliczności, że wobec Spółki podjęto również działania zmierzające do wyegzekwowania kwot określonych dwoma innymi decyzjami Starosty, jednakże zwrócił przy tym uwagę na fakt, że wartość kapitału zakładowego skarżącej stanowi kwota [...] zł, a przedmiot prowadzonej przez nią działalności koncentruje się nie tylko na prowadzeniu szkół (podstawowe, gimnazjalne, licea itd.), lecz także może polegać na wydawaniu książek, gazet czasopism i wydawnictw periodycznych, działalności placówek organizujących kursy na prawo jazdy (według danych wynikających z informacji z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego Spółki). W świetle powyższego Sąd uznał zatem, że w okolicznościach rozpatrywanej sprawy skarżąca nie wykazała, iż nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a tym samym – że brak jest podstaw do zastosowania instytucji ochrony tymczasowej określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast na tle oceny skarżącej, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie odpowiadają prawu, Sąd dodatkowo zauważa, że rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, nie dokonuje oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające przyznanie przedmiotowej ochrony tymczasowej. W innym przypadku Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji i oceniając jednocześnie wagę postawionych w skardze zarzutów, dokonałby kontroli legalności decyzji administracyjnej, do czego na tym etapie postępowania sądowego nie jest uprawniony. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.