I SA/Sz 1154/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. - organu prowadzącego [...] w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dotacji pobranej w nadmiernej wysokości i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami za zwłokę. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. J. – organ prowadzący [...] w W., reprezentowana przez pełnomocnika, pismem z dnia 24 października 2016 r. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dotacji pobranej w nadmiernej wysokości i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami za zwłokę. Jednocześnie w skardze, Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca wskazała, że konieczność zwrotu określonej zaskarżoną decyzją kwoty [...] zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych, może spowodować zagrożenie dla prowadzonej działalności oświatowej, skutkujące koniecznością zamknięcia prowadzonego przedszkola. Skarżąca nie ma bowiem zabezpieczonych środków ani oszczędności które mogłaby wpłacić bez uszczerbku dla możliwości prowadzenia placówki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zw. dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek Skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczenia wymaga, że dla uwzględnienia wniosku nie są wystarczające samo przekonanie strony, iż wykonanie aktu wywoła szczególnie niekorzystne dla niej konsekwencje oraz uzasadniający to przekonanie wywód. Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie, Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym, pozwalającym zająć stanowisko. Skoro Skarżąca dąży do wykazania, że w jej przypadku dojdzie do wyrządzenia szkody majątkowej, to dla oceny, czy w stanie faktycznym sprawy rzeczywiście może dojść do takiej szkody i że szkoda ta będzie znaczna, konieczne jest odniesienie kwoty zobowiązania do stanu majątkowego wnioskodawcy (postanowienie NSA z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II FZ 718/13). Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności związanych z wykonaniem zaskarżonego aktu, mogącymi wywołać znaczną szkodę majątkową, a zawarte w uzasadnieniu twierdzenia powinny znajdować odzwierciedlenie w odpowiednich dokumentach źródłowych. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku i nie poparcie go odpowiednimi do tego dowodami uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04). Przede wszystkim należy zauważyć, że rodzaj obowiązku nałożony na Skarżącą tj. zobowiązanie zwrotu kwoty dofinansowania ze środków unijnych nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, których spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 80/09). W sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu Skarżącej kwoty dofinansowania, które wcześniej sama zwróciła. W ocenie Sądu, Skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę oraz trudne do odwrócenia skutki. Samo gołosłowne oświadczenie, że konieczność zwrotu określonej zaskarżoną decyzją kwoty [...] zł wraz z odsetkami, może spowodować zagrożenie dla prowadzonej działalności oświatowej, jest niewystarczające. Skarżąca winna jasno i rzetelnie zobrazować swoją sytuację finansową i przedstawić odpowiednie dokumenty, czego nie uczyniła. Tym samym, Sąd nie może dokonać oceny, czy zwrot ww. kwoty, rzeczywiście spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej nie tylko jakiejkolwiek szkody majątkowej, ale przede wszystkim szkody znacznej. Także podniesiony argument, że Skarżąca nie ma zabezpieczonych środków które mogłaby wpłacić bez uszczerbku dla możliwości prowadzenia placówki, jest niewystarczający. Zauważyć bowiem wypada, że każdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą powinien wkalkulować w ryzyko związane ze swoją działalnością, konieczność ponoszenia różnorodnych zobowiązań publicznoprawnych (kosztów) i zabezpieczyć środki na ten cel. Mając powyższe na uwadze, ze względu na fakt, że Skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek z art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów.