I SA/Sz 1162/14

Dnia 8 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpatrzeniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty, marzec, kwiecień, maj, lipiec i wrzesień 2008 r. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. T.C., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 19 sierpnia 2014 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lipca 2014 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 11 grudnia 2013 r. nr [...] określającą skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za październik 2008 r. Jednocześnie, w ww. piśmie, zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona uzasadniając wniosek wskazała, że zobowiązanie podatkowe określone przez organy podatkowe tj. decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 10 grudnia 2013 r. nr [...] utrzymaną w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lipca 2014 r. nr [...] oraz decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 11 grudnia 2013 r. nr [...] utrzymaną w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 lipca 2014 r. nr [...] , w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę. W treści uzasadnienia strona poinformowała, że majątek obejmuje udział (1/2) w nieruchomości, tj. zabudowanej działki gruntu, położonej [...] (KW[...] ), której wartość rynkowa wynosi na kwotę około [...] zł, a także w nieruchomości, tj. odrębnej własności lokalu, położonego w budynku wielopiętrowym [...] (KW[...] ), której wartość rynkowa wynosi [...] zł. Poza ww. składnikami majątku strona nie posiada oszczędności, ani nie dysponuje innym mieniem mającym istotną wartość. Strona podniosła, iż porównując wysokość zobowiązania podatkowego ([...] zł) powiększoną o wartość należnych odsetek podatkowych i koszty postępowania egzekucyjnego z wartością posiadanego majątku ([...] zł) zasadne jest twierdzenie, że wyegzekwowanie ww. kwot spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Strona poinformowała, że majątek podatnika został zabezpieczony, a ponadto skierował on wniosek w trybie art. 239f Ordynacji podatkowej, który na dzień wniesienia skargi nie został jeszcze rozpoznany. W piśmie z dnia 16 września 2014 r. strona poinformowała, iż w związku z odmową przez organ wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej zaktualizował się wniosek strony skierowany do WSA w Szczecinie w przedmiocie wstrzymania. W piśmie strona wskazała, że grozi jej niepowetowana szkoda w związku z groźbą wszczęcia przez organ podatkowy postępowania egzekucyjnego w administracji. Ponadto strona powtórzyła informację o wartości posiadanego przez siebie majątku. Podkreśliła także, że wyegzekwowanie przez organ kwot zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami podatkowymi oraz kosztami postępowania egzekucyjnego spowoduje utratę przez stronę całego posiadanego przez nią majątku. W załączeniu do ww. pisma załączone zostało postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 11 września 2014 r. nr [...] odmawiającego wszczęcie postępowania na wniosek z dnia 18 sierpnia 2014 r. w sprawie wstrzymania z urzędu wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej (nr[...] ). W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że stronie nie przysługuje prawo zainicjowania postępowania w trybie art. 239f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w przedmiocie wstrzymania wykonania z urzędu w całości ww. decyzji podatkowych. Organ w odpowiedzi na skargę z dnia 19 września 2014 r., nr [...] nie odniósł się do zasadności sformułowanego przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do treści przytoczonych powyżej przepisów, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczająca sama wzmianka o znacznej wysokości zobowiązania podatkowego. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji stronie grozi konkretna szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Sąd stwierdza, że Skarżący nie wykazał zaistnienia żadnej z przesłanek zawartych w ww. przepisie. Ponadto podkreślić należy, że wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uprawdopodobnił jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że wyrządzona może zostać znaczna szkoda lub spowodowane trudne do odwrócenia skutki. Brak środków finansowych pozwalających na jednorazowe uregulowanie zobowiązania podatkowego nie stanowi podstawy uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. Podkreślić należy, że to Skarżący powinien poprzeć swoje twierdzenia stosownymi materiałami, dokumentami źródłowymi, dotyczącymi w szczególności jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.). W sprawie Skarżący ograniczył się jedynie do podania wartości posiadanych nieruchomości, pomijając informację o uzyskiwanych dochodach, majątku ruchomym, a także sytuacji rodzinnej. Ponadto Skarżący nie zawarł w uzasadnieniu informacji o działalności gospodarczej, w ramach prowadzenia której powstały sporne zobowiązania podatkowe. Ponadto wskazać należy, że na etapie rozstrzygania o zasadności udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej Sąd nie oceniał merytorycznych zarzutów zawartych w skardze, gdyż niweczyłoby to sądową kontrolę legalności aktu administracyjnego, jakim jest zaskarżona w sprawie decyzja. Mając powyższe na uwadze, ze względu na fakt, że Skarżący nie wykazał istnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów.