I SA/Sz 1177/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia W S A – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W K na czynność Wójta Gminy w przedmiocie poboru opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W K pismem z dnia 30 lipca 2014 r. (uzupełnionym pismem z dnia 12 sierpnia 2014 r.) zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z prośbą o "wpłynięcie na Urząd Gminy, żeby dokonał zwrotu pobranych opłat w kwocie [...] zł i odbierał wyselekcjonowane odpady foliowe". W piśmie tym skarżący opisał stosowany przez siebie sposób gospodarowania odpadami (kompostowanie i selekcjonowanie odpadów foliowych) oraz jego zdaniem bezprawne działania Urzędu Gminy, polegające na odmowie odbioru odpadów foliowych za opłatą [...] zł i wystawieniu upomnienia z dnia 29 stycznia 2014 r. Nr 22 na kwotę [...] zł i z dnia 25 czerwca 2014 r. na kwotę [...] zł w sytuacji gdy zagospodarowuje odpady we własnym zakresie. Ponadto wskazał, że sprawa odpadów foliowych była rozpatrywana przez Kolegium, które potwierdziło starania o dbałość środowiska i podtrzymało decyzję Urzędu Gminy. Z pisma wynika również, że sprawą zajmował się Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ opisał przebieg dwóch postępowań w sprawie określenia wysokości opłat za gospodarowanie odpadami. Z pisma organu wynika, że pierwsze z nich, wszczęte z urzędu, zakończyło się decyzją z dnia 24 października 2013 r., w której Wójt Gminy ustalił W.K. wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, skarżący złożył odwołanie od tej decyzji, SKO utrzymało ją w mocy, po uprawomocnieniu się decyzji organu, zostało wystawione upomnienie (z dnia 29 stycznia 2014 r.), W K zapłacił dług. Wynika dalej z pisma organu, że drugie postępowanie zostało wszczęte na wniosek zainteresowanego, który zaproponował gminie selektywne zbieranie odpadów. Decyzją z dnia 17 marca 2014 r. Wójt Gminy określił skarżącemu wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi według stawki jak za selektywną zbiórkę w kwocie [...] zł. Od tej decyzji strona nie odwołała się, w dniu 25 czerwca 2014 r. gmina wysłała upomnienie na kwotę [...] zł. Strona powyższa kwotę uiściła. Organ podniósł, że z pisma skarżącego nie można wywnioskować, na co konkretnie złożył skargę do Sądu. W ocenie organu, pisma skarżącego nie można zakwalifikować jako skargi na ww. decyzje, na ww. upomnienia ani też na czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwana P.p.s.a."), gdyż albo nie wyczerpuje odpowiedniego toku instancji, albo została złożona po upływie terminu. Organ wyjaśnił także, dlaczego nie ma podstaw prawnych żądanie skarżącego dotyczące pobierania od skarżącego opłaty w kwocie [...] zł oraz zwrotu kwoty [...]zł z tytułu wpłaconej dobrowolnie należnych opłat, a także odniósł się do twierdzeń skarżącego w zakresie niewykonywania przez gminę usług wywozu odpadów a pobieraniu za nie opłat, uznając je za nieprawdziwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie czy będąca jej przedmiotem sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego. Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji skargowej skarżącego, zachowania terminu do wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi głównie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego i czy ewentualnie wyczerpano przepisany prawem tryb zaskarżenia. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 P.p.s.a., sądowa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Z przytoczonego przepisu wynika, że nie w każdej sytuacji, w której jednostka jest niezadowolona z działalności organów administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że skargę można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanym wyżej przepisie. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 p.p.s.a., sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę. Wskazać należy, że Sąd nie może modyfikować treści żądania strony. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OZ 260/07, (niepublikowany), Sąd nie może domyślać się intencji autora pisma, lecz jest związany jego treścią. W rozpoznawanej skardze skarżący domaga się aby Sąd wpłynął na Urząd Gminy w u aby ten zwrócił pobraną kwotę [...]zł i przystąpił do odbioru odpadów foliowych za opłatą w kwocie [...] zł. Z pisma wynika, że jest on niezadowolony z działania gminy w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi. Przedmiotowy wniosek skarżącego nie może zostać załatwiony przez Sąd w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż nie mieści się w żadnej z kategorii wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., w tym w pkt 2 tego przepisu. Skarżący nie wskazał jako zaskarżonego żadnego konkretnego aktu, ani czynności wymienionych w treści art. 3 § 2 p.p.s.a., tj. aktów, w przedmiocie, których kognicja należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarżący nie wykazał również bezczynności organu polegającej na niepodjęciu przewidzianego prawem aktu lub czynności w sprawie indywidualnej (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Analiza przedłożonych dokumentów prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej sprawie nie został, wydany żaden akt podlegający aktualnie kontroli sądowoadministracyjnej, nie miała też miejsca bezczynność organu administracji. Przedmiotem skargi nie mogły być kierowane do skarżącego wcześniej decyzje w sprawie określenia wysokości opłat za gospodarowanie odpadami, jak i upomnienia, z przyczyn szczegółowo opisanych w odpowiedzi na skargę z dnia 15 września 2014 r. W tym stanie rzeczy wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.