I SA/Sz 1183/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka /spr./ Sędziowie: Sędzia WSA Kazimierz Maczewski Sędzia WSA Elżbieta Woźniak po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C.T. o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Marzenę Kowalewską w sprawie ze skargi C. T. na zawiadomienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi wniesionej w trybie art. 227 K.p.a. p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłącznie sędziego. Postanowieniem z dnia 29 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę C. T. na zawiadomienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi wniesionej w trybie art. 227 K.p.a. C.T. w piśmie z dnia 16 lutego 2014 roku złożył wniosek o trwałe wyłączenie z orzekania wobec jego osoby sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Marzeny Kowalewskiej. We wniosku skarżący zarzucił, że sędzia WSA Marzena Kowalewska narusza jego prawo do sadu. Podał, że "zamknięcie możliwości wniesienia skargi kasacyjnej poprzez wykonanie kilku czynności proceduralnych uniemożliwiających wniesienie skargi i stwierdzenie, że prawo do sądu nie jest prawem absolutnym stawia Panią Kowalewską w rzędzie osób wrogo nastawionych do podsądnych, i takich, którzy nie kierują się sprawiedliwością, a jedynie ambicjami wygrania z podsądnymi w imię ochrony urzędników skarbowych, i w rzędzie takich, którym wykonywanie zawodu sędziego sprawia olbrzymie problemy". Z oświadczenia złożonego przez sędziego WSA Marzenę Kowalewską, wynika, że ze skarżącym C. T. nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do jego bezstronności w rozpoznawanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") enumeratywnie wymienia przyczyny wyłączenia sędziego z mocy samego prawa. Jak wynika z treści tego przepisu, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie natomiast do unormowań zawartych w art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić tylko wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego. Wyłączenie przewidziane w art. 19 p.p.s.a. ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możność eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (zob. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008 r., II FZ 60/08). Nie stanowi przesłanki określonej w art. 19 p.p.s.a. ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, gdyż należy ona w ramach kontroli instancyjnej do sądu wyższej instancji. Sąd, badając wniosek o wyłączenie sędziego nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 1996 r. , sygn. akt I PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, poz. 59). Podkreślić należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego musi faktycznie wystąpić w danej sprawie oraz być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. W niniejszej sprawie C.T. składając wniosek, nie wskazał takich przyczyn, wymienionych w art. 19 p.p.s.a., które w racjonalny sposób uzasadniałyby wyłączenie sędziego WSA Marzeny Kowalewskiej. Brak jest również podstaw do przyjęcia, że między ww. sędzią, a skarżącym zachodził stosunek osobisty tego rodzaju, iż mógłby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego. Rozpatrywany wniosek C. T. oparty jest na odczuciach wnioskodawcy, które nie znajdują oparcia w materiałach niniejszej sprawy, a zatem brak jest podstaw prawnych w ramach art. 18 § 1 p.p.s.a. do uwzględnienia wniosku. Subiektywne natomiast przekonanie o braku bezstronności sędziego, oparte wyłącznie na okoliczności orzekania tego sędziego w sprawie, nie daje podstawy do wyłączenia sędziego, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności. W tych okolicznościach na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. wniosek M. T. należało oddalić.