I SA/Sz 1185/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędziowie Sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.),, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu środków otrzymanych w ramach umowy na realizację projektu wraz z odsetkami oddala skargę. 1. W dniu 5 lipca 2010 r. pani M. B. (dalej przywoływana jako: "Skarżąca"), prowadząca działalność gospodarczą pod firmą: I. P. S. lek. stom. M. B. z siedzibą w D. P., zawarła z Województwem Zachodniopomorskim umowę o dofinansowanie na realizację projektu pn. "Stworzenie kompleksowej oferty gabinetu stomatologicznego poprzez zakup, adaptację i wyposażenie lokalu w D. P.", Oś priorytetowa 1 "Gospodarka – innowacje – Technologie", Działanie 1.1. "wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw przez innowacyjne inwestycje", Poddziałanie 1.1 "Inwestycje w mikroprzedsiębiorstwa". Skarżąca założyła w ramach realizacji projektu remont lokalu użytkowego; na etapie oceny wniosku o dofinansowanie projektu nie zgłosiła, że przeprowadzenie ww. robót budowlanych wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, zgłoszenia budowy lub zgłoszenia wykonania robót budowlanych. 2. Pismem z dnia 6 lipca 2011 r. Skarżąca przedłożyła do Instytucji Zarządzającej RPO WZ harmonogram rzeczowo-finansowy realizacji projektu, z którego wynikało, że niektóre wydatki poniesione w ramach projektu zakwalifikowane zostały do kategorii "Roboty i materiały budowlane". 3. W związku z powyższym, IZ RPO WZ pismem z dnia 22 lipca 2011 r. zwróciła się do Skarżącej z prośbą o wyjaśnienie, czy zmiana kategorii niektórych wydatków objętych projektem na "Roboty i materiały budowlane" oraz zakres wykonanych prac w ramach realizacji projektu nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, zgłoszenia budowy lub zgłoszenia wykonania robót budowlanych zgodnie z prawem budowlanym. 4. Skarżąca pismem z dnia 1 sierpnia 2011 r. wyjaśniła, że realizacja trzech wydatków w ramach przedmiotowego projektu (t.j. murowanie ścian działowych 51 m² wraz z materiałem, montaż instalacji elektrycznej 90 punktów z materiałem oraz montaż sufitów podwieszanych na powierzchni 116 m² wraz z materiałem) wymagała uzyskania pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. Jednocześnie Skarżąca poinformowała, że pozwolenie na wykonanie robót budowlanych zostało uzyskane już po wykonaniu ww prac. 5. Po przeprowadzeniu postepowania wyjaśniającego IZ RPO WZ pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. poinformowała Skarżącą o uznaniu za niekwalifikowalne wydatków dotyczących robót budowlanych wykonanych w 2010 r. bez odpowiedniego pozwolenia. 6. Pismem z dnia 3 stycznia 2014 r. IZ RPO WZ wezwała Skarżącą do zwrotu środków wykorzystanych z naruszeniem procedur w kwocie [...] wraz z odsetkami określonymi jak dla zaległości podatkowych. Z uwagi na bezskuteczny upływ terminu wskazanego w wezwaniu, w dniu 27 stycznia 2014 r. wszczęto wobec Skarżącej postępowanie w przedmiocie zwrotu środków z tytułu środków przekazanych na podstawie umowy o dofinansowanie NR [...] i w konsekwencji w dniu 11 kwietnia 2014 r. Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, decyzją, orzekł o zwrocie środków otrzymanych przez panią M. B., w ramach RPO WZ na lata 2007-2013 na podstawie umowy o dofinansowanie na realizację projektu pn. "Stworzenie kompleksowej oferty gabinetu stomatologicznego poprzez zakup, adaptację i wyposażenie lokalu w D. P." w łącznej kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji Organ, powołując się na dyspozycję normy z art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 885 ze zm., dalej przywoływana jako: "u.f.p.") wskazał, iż Skarżąca wykorzystała przyznane jej środki z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 tej ustawy, nie posiadała bowiem pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w momencie rozpoczęcia robót budowlanych. W ocenie Organu następcze uzyskanie pozwolenia nie konwalidowało powyższego naruszenia. 7. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia 11 kwietnia 2014 r. w całości. W uzasadnieniu decyzji Organ wskazał, iż środki publiczne przeznaczone na wykonywanie projektów realizowanych w ramach programów finansowych ze środków europejskich mają charakter bezzwrotny i powinny być wykorzystywane zgodnie z prawem, obowiązującymi procedurami, a także ściśle z celem, na który zostały przekazane. Przytaczając treść art. 207 u.f.p. Organ podkreślił, że pod pojęciem procedur, których naruszenie uprawnia do wydania decyzji określającej kwotę do zwrotu, termin od którego nalicza się odsetki oraz sposób zwrotu środków, należy rozumieć postanowienia dokumentów regulujących zasady przyznawania i wykorzystania dofinansowania w tym także zasady ponoszenia wydatków w ramach projektu, a przede wszystkim Wytycznych dla Wnioskodawców oraz umowy o dofinansowanie. Zgodnie zaś z Wytycznymi, wydatkiem kwalifikującym się do współfinansowania jest wydatek spełniający łącznie następujące warunki: a) został poniesiony w okresie kwalifikowalności wydatków, b) jest zgodny z obowiązującymi przepisami prawa wspólnotowego oraz prawa krajowego, c) jest zgodny z postanowieniami RPO WZ, d) jest zgodny z postanowieniami umowy o dofinansowanie projektu, e) jest niezbędny do realizacji projektu i został poniesiony w związku z realizacją projektu, f) został dokonany w sposób oszczędny, tzn. w oparciu o zasadę dążenia do uzyskania założonych efektów przy jak najniższej kwocie wydatku, g) został należycie udokumentowany, h) jest zgodny z katalogiem wydatków kwalifikowalnych określonym w Wytycznych. Organ wskazał, iż niespełnienie któregokolwiek ze wskazanych warunków powoduje, iż dany wydatek nie może skorzystać z przymiotu kwalifikowalności oraz że wytyczne nie zawierają odstępstw od powyższych zasad. Organ podkreślił także, że przystąpienie beneficjenta do ubieganie się o dofinansowanie oznacza m.in. akceptację obowiązujących Wytycznych oraz innych norm wynikających z dokumentacji aplikacyjnej oraz przepisów prawa. Organ przypomniał, że co prawda z przedłożonych przez Skarżącą wyjaśnień wynika, iż przed złożeniem wniosku o dofinansowanie projektu uzyskała w Starostwie Powiatowym w D. P. ustną informację, iż realizacja prac budowlanych w ramach projektu, tj. "Murowanie ścian działowych 51 m² wraz z materiałem", "Montaż instalacji elektrycznej 90 punktów wraz z materiałem" oraz "Montaż sufitów podwieszanych na powierzchni 116 m² wraz z materiałem", nie będzie wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Jednak, co podkreślił Organ, gdy po zakończeniu prac budowlanych, przeprowadzonych w okresie od dnia 28.02.2010 r. do dnia 20.06.2010 r. Skarżąca zgłosiła odbiór lokalu w Państwowej Inspekcji Sanitarnej, organ ten odmówił odbioru lokalu ze względu na brak pozwolenia na budowę, zgłoszenia budowy lub zgłoszenia wykonania robót budowlanych. W związku z tym, Skarżąca ponownie wystąpiła o interpretację w przedmiotowej sprawie do Starostwa Powiatowego w D. P., gdzie tym razem uzyskała ustną informację, że realizacja wskazanych wyżej prac budowlanych wymaga jednak uzyskania pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. W ocenie Organu zatem, wobec takiego stanowiska dwóch organów administracji publicznej, Skarżąca miała świadomość, że przedstawione IZ RPO WZ wydatki związane z wykonaniem w/w prac, udokumentowane fakturami VAT nr [...] z dnia 20.06.2010 r., zostały poniesione niezgodnie z ustawą Prawo budowlane, bowiem wykonanie przedmiotowych robót wymagało pozwolenia na budowę, o którego wydanie Skarżąca wystąpiła dopiero wnioskiem z dnia 29.03.2011 r. Decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana w dniu 2.05.2011 r., a zatem rok po zakończeniu prac budowlanych. Tymczasem, jak wskazał Organ, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Reasumując Organ uznał, że wydatki na wykonanie w roku 2010 robót budowlanych udokumentowane fakturami VAT nr [...] z dnia 20.06.2010 r. zostały poniesione przez Skarżącą niezgodnie z obowiązującymi na dzień wykonania robót przepisami Prawa budowlanego, a zatem niezgodnie z procedurami, o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 2 u.p.f., bowiem w okresie od dnia 28.02.2010 r. do dnia 20.06.2010 r. (w którym Skarżąca przeprowadzała roboty budowlane), w obrocie prawnym nie istniała decyzja zezwalająca na ich wykonanie. Zdaniem Skarżącej przedstawionym we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o wykonaniu robót zgodnie ze sztuką budowlaną ma świadczyć fakt, że Prokuratura Rejonowa w D. P. postanowieniem z dnia 31.10.2013 r. umorzyła śledztwo zainicjowane w związku ze złożonym przez IZ RPO WZ pismem z dnia 06.02.2013 r. zawiadomieniem o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przez Skarżącą przestępstwa na szkodę budżetu państwa oraz budżetu UE. Organ jednak zwrócił uwagę, iż z uzasadnienia w/w postanowienia Prokuratury z dnia 31.10.2013 r. wynika, że roboty budowlane związane z adaptacją lokalu na gabinet stomatologiczny udokumentowane fakturami VAT z dnia 20.06.2010 r. nr [...] , przedstawionymi przez Skarżącą IZ RPO WZ w ramach wniosku o płatność, zostały wykonane bez pozwolenia na budowę. Prokurator także wskazał, że Skarżąca wystąpiła o pozwolenie na budowę dopiero po uzyskaniu informacji, że roboty te wymagały uzyskania pozwolenia na budowę i usunięciu wyremontowanych w sposób wadliwy m.in. ścianek działowych, płytek, instalacji elektrycznej. Jak wskazano, po wydaniu w dniu 02.05.2011 r. pozwolenia na budowę prace zostały wykonane ponownie. Jak wskazał Organ, z ustaleń Prokuratury wynika, że Skarżąca prace związane z remontem lokalu wykonała dwa razy: raz w 2010 r. bez stosownych zezwoleń w tym zakresie i następnie w roku 2011 r., po uzyskaniu prawomocnego pozwolenia na budowę z dnia 02.05.2011 r. Stąd Organ uznał, że takie przedstawienie stanu rzeczy jeszcze bardziej przesądza o niekwalifikowalności przedmiotowych wydatków, bowiem skoro otrzymane dofinansowanie zostało przekazane na konkretny cel – wykonanie określonych robót budowlanych, które następnie zostały usunięte to wydatki udokumentowane fakturami VAT nr [..] z dnia 20.06.2010 r. zostały poniesione w sposób niezgodny z postanowieniami umowy o dofinansowanie w tym niezgodnie z założonym w dokumentacji aplikacyjnej celem projektu. W sytuacji, kiedy beneficjent poniósł wydatki na prace remontowe w lokalu, które następnie zdemontował, wydatki takie nie mogą zostać uznane za kwalifikowalne zgodnie z Wytycznymi oraz umową na dofinansowanie. Odnosząc się do zarzutu zawartego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, iż jedynie 3 z 8 wydatków udokumentowane fakturami VAT nr [..] wymagały pozwolenia na budowę, IZ RPO WZ wskazało, że pozostałe prace, tj. położenie terakoty na powierzchni 116,22 m² w lokalu usługowym, położenie glazury na powierzchni 65 m² w lokalu usługowym, położenie gładzi szpachlowej na powierzchni 365 m² w lokalu usługowym, malowanie pomieszczeń 365 m², inne prace wykończeniowo-montażowe, w tym biały montaż, instalacja hydrauliczna i grzewcza – ze względu na ich specyfikę nie mogłyby zostać wykonane bez uprzedniego przeprowadzenia prac dotyczących murowania ścian działowych z Ytong 51 m², montażu instalacji elektryczne 90 punktów oraz montażu sufitów podwieszanych na powierzchni 116,22 m². Bez przeprowadzenia prac, na które wymagane było pozwolenie na budowę, jak wywiódł Organ, nie mogłyby zostać przeprowadzone pozostałe prace udokumentowane fakturami VAT nr[...] . Tym samym IZ RPO WZ uznała za niekwalifikowalne wydatki poniesione w ramach faktur VAT nr [...] z dnia 20.06.2010 r. Wydatki te bowiem zostały poniesione z naruszeniem procedur i nie mogą korzystać z przymiotu kwalifikowalności. 8. Niezadowolona z powyższego rozstrzygnięcia, Skarżąca wniosła skargę do WSA w Szczecinie z dnia 27 sierpnia 2014, zarzucając skarżonej decyzji obrazę przepisów prawa, tj. art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. poprzez jego błędne zastosowanie w sprawie oraz wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia 11 kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż prace budowlane, których dotyczą zakwestionowane przez Organ wydatki zostały wykonane zgodnie z zasadami sztuki budowlanej i zgodnie z pozwoleniem na budowę. Nie uzyskanie pozwolenia na budowę w terminie wcześniejszym wynikało z nieświadomości Skarżącej w tym zakresie i wprowadzenia jej w błąd przez pracownika Starostwa Powiatowego w D. P. W ocenie Skarżącej, uzyskanie stosownego pozwolenia na budowę, a następnie nie zgłoszenie zastrzeżeń do wykonanych robót przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. P. spowodowało, iż wykonanym pracom nie można czynić zarzutu niezgodności z prawem. Nadto Skarżąca podniosła, iż wskazane przez nią prace nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę (wydatki objęte fakturami ([...] ). Zatem nawet przy przyjęciu, że pozostałe wydatki nie mogą być uznane za kwalifikowane, to te wydatki jako niewymagające pozwolenia na budowę nie powinny być zakwestionowane przez Organ, który wydał skarżoną decyzję. 9. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona, zaskarżona decyzja nie narusza bowiem przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania w stopniu, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. 10. Istota rozstrzyganego sporu sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie: - czy poprzez wydatkowanie środków na wykonanie prac budowlanych, w ramach realizacji projektu polegającego na zakupie, adaptacji i wyposażenia lokalu, dla których wymagane było uzyskanie pozwolenia na budowę, bez tego pozwolenia, (które to prace następnie zostały zdemontowane i po uzyskaniu pozwolenia na budowę wykonane na nowo), doszło do naruszenia procedur, o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 ust. 1 u.f.p.? 11. Na wstępie wywodu należy wskazać, iż zgodnie z art. 207 ust. 1 u.f.p. w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, 3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy. Przesłanka wykorzystania środków z naruszeniem procedur, nie została jednoznacznie wyrażona w pkt 2 powyższego artykułu. Jak wskazuje W. Miemiec, formułując ją, ustawodawca wskazał, że wykorzystanie środków musi być zgodne z procedurami, które z kolei za pomocą normy odsyłającej zostały przewidziane w innym przepisie u.f.p. (tak. W. Miemiec, Przesłanki determinujące zwrot środków przeznaczonych na finansowanie programów realizowanych przez JST z udziałem bezzwrotnych środków europejskich, Finanse Komunalne 1-2/2012, s. 38). Art. 184 ust. 1 u.f.p. z kolei stanowi, iż wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. W orzecznictwie można wskazać na wykształcony już pogląd, zgodnie z którym: "Przez ‘inne procedury obowiązujące przy wykorzystaniu środków europejskich’, o których mowa w art. 184 w związku z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. z 2009 r., rozumieć należy również postanowienia umowy o dofinansowanie, naruszenie których aktualizuje obowiązek zwrotu przyznanych środków. Interpretacja pojęcia ‘inne procedury obowiązujące przy wykorzystaniu środków’ musi uwzględniać zarówno potoczne rozumienie wyrazu ‘procedura’, jak i sposób uregulowania w prawie krajowym wdrażania programów operacyjnych. Słowem ‘procedura’ określa się zazwyczaj normowany przepisami lub zwyczajami sposób prowadzenia lub załatwienia jakiejś sprawy. Pod pojęciem ‘inne procedury obowiązujące przy wykorzystaniu środków’, o których mowa w art. 184 u.f.p. należy w związku z tym rozumieć reguły postępowania obowiązujące przy wykorzystywaniu środków pomocowych (tak np. NSA w wyroku z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 1546/12). Podobne stanowisko zaprezentował WSA w Olsztynie w wyroku z dnia 22 maja 2014 r. (sygn. akt I SA/Ol 338/14), gdzie wskazał, iż do procedur obowiązujących przy wykorzystaniu dofinansowania, o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 ust. 1 u.f.p., należy zaliczyć m.in. procedury określone w umowie o dofinansowanie oraz w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach RPO. Zgodnie z Wytycznymi, wydatkiem kwalifikującym się do współfinansowania jest wydatek spełniający łącznie następujące warunki: a) został poniesiony w okresie kwalifikowalności wydatków, b) jest zgodny z obowiązującymi przepisami prawa wspólnotowego oraz prawa krajowego, c) jest zgodny z postanowieniami RPO WZ, d) jest zgodny z postanowieniami umowy o dofinansowanie projektu, e) jest niezbędny do realizacji projektu i został poniesiony w związku z realizacją projektu, f) został dokonany w sposób oszczędny, tzn. w oparciu o zasadę dążenia do uzyskania założonych efektów przy jak najniższej kwocie wydatku, g) został należycie udokumentowany, h) jest zgodny z katalogiem wydatków kwalifikowalnych określonym w Wytycznych. 12. Z kolei jeszcze szerszą wykładnię art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 u.f.p. proponuje W. Miemiec. Zgodnie z poglądem tej Autorki, należy zdecydowanie przyjąć, że nie chodzi tu tylko o reguły wytyczające przebieg postępowania, które musi stosować beneficjent uprawniony do otrzymania bezzwrotnych środków europejskich. Do tych reguł, będzie trzeba również zaliczyć inne, determinujące zachowania, które są wytyczone przez przepisy prawa ustrojowego czy przepisy prawa materialnego, w szczególności przez przepisy prawa zamówień publicznych i przepisy prawa podatkowego. Za słuszny należy uznać pogląd zgodnie z którym, gdyby pojęcie procedury ograniczało się do wąskiego procesowego znaczenia, eliminowałoby stanowisko, że naruszenia prawa materialnego nie podlegają sankcji przewidzianej przez art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. Stanowisko takie spowodowałoby, że beneficjent miałby uzasadnione roszczenie o środki pochodzące z dofinansowania nawet wówczas, gdyby podczas ich wydatkowania naruszył przepisy materialne. Taka sytuacja pozostawałaby w sprzeczności z regułami wykorzystania środków publicznych pochodzących z dofinansowania z UE. Pogląd powyższy Sąd orzekający w tej sprawie podziela. 13. Przenosząc powyższe na grunt tej sprawy podkreślić należy, iż środki publiczne przeznaczone na wykonywanie projektów realizowanych w ramach programów finansowych ze środków europejskich powinny być wykorzystywane zgodnie z prawem, obowiązującymi procedurami (termin ten obejmuje m.in. Wytyczne, które nie stanowią przepisów prawa powszechnie obowiązującego), a także ściśle z celem, na który zostały przekazane. Wydatek natomiast, aby mógł zostać uznany za kwalifikowalny do współfinansowania musi być zgodny z obowiązującymi przepisami prawa wspólnotowego oraz prawa krajowego. 14. Jak wynika z akt sprawy, roboty budowlane związane z adaptacją lokalu na gabinet stomatologiczny udokumentowane fakturami VAT z dnia 20.06.2010 r. nr[..] , przedstawionymi przez Skarżącą IZ RPO WZ w ramach wniosku o płatność, zostały wykonane bez pozwolenia na budowę. Skarżąca wystąpiła o pozwolenie na budowę dopiero po uzyskaniu informacji, że roboty te wymagały uzyskania pozwolenia na budowę i usunięciu wyremontowanych w sposób wadliwy m.in. ścianek działowych, płytek, instalacji elektrycznej. Po wydaniu w dniu 02.05.2011 r. pozwolenia na budowę prace zostały wykonane ponownie, zatem słusznie przyjął Organ, iż Skarżąca prace związane z remontem lokalu wykonała dwa razy: raz w 2010 r. bez stosownych zezwoleń w tym zakresie i następnie w roku 2011 r., po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 02.05.2011 r. W ocenie Sądu nie budzi zatem wątpliwości, że wykorzystano środki pochodzące z dofinansowania niezgodnie z obowiązującymi procedurami określonymi w Wytycznych, a mianowicie skoro otrzymane dofinansowanie zostało przekazane na konkretny cel – wykonanie określonych robót budowlanych, które następnie zostały usunięte, to wydatki udokumentowane fakturami VAT nr [...] z dnia 20.06.2010 r. zostały poniesione w sposób niezgodny z postanowieniami umowy o dofinansowanie, w tym niezgodnie z założonym w dokumentacji aplikacyjnej celem projektu. W sytuacji, kiedy beneficjent poniósł wydatki na prace remontowe w lokalu, które następnie zdemontował, wydatki takie nie mogą zostać uznane za kwalifikowalne zgodnie z Wytycznymi oraz umową na dofinansowanie. 15. Także jeśliby przyjąć szerokie rozumienie procedur, o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 184 ust. 1 u.f.p. jako tych reguł, do których trzeba również zaliczyć inne, determinujące zachowania, które są wytyczone przez przepisy prawa ustrojowego czy przepisy prawa materialnego, to konsekwentnie należałoby uznać, iż wydatki poniesione na prace remontowe prowadzone bez wymaganego pozwolenia na budowę także noszą znamiona niekwalifikowalnych, gdyż zgodnie z obowiązującym prawem materialnym, prace remontowe nie mogły rozpocząć się przed wydaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie budzi wątpliwości treść normy wyrażonej w art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którą roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, na która to normę powołał się Organ w skarżonej decyzji. Przyjmując powyższy pogląd rację należałoby przyznać Organowi, który uznał, że wydatki na wykonanie w roku 2010 robót budowlanych udokumentowane fakturami VAT nr [..] z dnia 20.06.2010 r. zostały poniesione przez Skarżącą niezgodnie z obowiązującymi na dzień wykonania robót przepisami Prawa budowlanego, a zatem niezgodnie z procedurami, o których mowa w art. 207 ust. 1 pkt 2 u.p.f., bowiem w okresie od dnia 28.02.2010 r. do dnia 20.06.2010 r. (w którym Skarżąca przeprowadzała roboty budowlane), w obrocie prawnym nie istniała decyzja zezwalająca na ich wykonanie. Co prawda nie należy tracić z pola widzenia ustalenia, czy organem uprawnionym do wykazania beneficjentowi naruszenia przepisów prawa budowlanego jest instytucja zarządzająca (wątpliwości takie pojawiły się w doktrynie, np. R. Suwaj, glosa krytyczna do wyroku WSA w Gliwicach z 16 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 1442/12, Samorząd Terytorialny 10/13 s. 86-90), jednak w tej sprawie wobec stwierdzonych powyżej naruszeń (wydatkowania środków na prace, które następnie zostały zdemontowane), tę kwestię uznać należy za drugorzędną. 16. Odnosząc się do zarzutu zawartego w skardze, iż jedynie 3 z 8 wydatków udokumentowane fakturami VAT nr [...] wymagały pozwolenia na budowę, podnieść należy, że pozostałe prace, tj. położenie terakoty na powierzchni 116,22 m² w lokalu usługowym, położenie glazury na powierzchni 65 m² w lokalu usługowym, położenie gładzi szpachlowej na powierzchni 365 m² w lokalu usługowym, malowanie pomieszczeń 365 m², inne prace wykończeniowo-montażowe, w tym biały montaż, instalacja hydrauliczna i grzewcza – ze względu na ich specyfikę nie mogłyby zostać wykonane bez uprzedniego przeprowadzenia prac dotyczących murowania ścian działowych z Ytong 51 m², montażu instalacji elektrycznej 90 punktów oraz montażu sufitów podwieszanych na powierzchni 116,22 m². Bez przeprowadzenia prac, na które wymagane było pozwolenie na budowę, jak słusznie wywiódł Organ, nie mogłyby zostać przeprowadzone pozostałe prace udokumentowane fakturami VAT nr [...] Tym samym w ocenie Sądu IZ RPO WZ prawidłowo uznała za niekwalifikowalne wydatki poniesione w ramach faktur VAT nr [...] z dnia 20.06.2010 r. Wydatki te bowiem zostały poniesione z naruszeniem procedur i nie mogą korzystać z przymiotu kwalifikowalności. 17. Konkludując należy stwierdzić, że Organ dokonał prawidłowej wykładni powołanych przepisów prawa krajowego w ustalonym stanie faktycznym. Dlatego, uwzględniając całokształt okoliczności sprawy Sąd - działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.