I SA/Sz 120/15

Dnia 16 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.T. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 240/14 zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2014 r. odrzucającym skargę C.T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 959/12 odrzucającym skargę C.T. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę C.T. (zwanego dalej "Skarżącym") o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 240/14 zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 czerwca 2014 r., odrzucającym skargę Skarżącego o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 959/12, którym odrzucono skargę Skarżącego na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie postępowania egzekucyjnego. Odpis tego postanowienia z uzasadnieniem został doręczony reprezentującemu Skarżącego adwokatowi z urzędu - w dniu 26 lutego 2015 r. oraz samemu Skarżącemu - w dniu 16 kwietnia 2015 r. Pismem z dnia 20 kwietnia 2015 r. (błędnie nazwanym "Zażaleniem"), uzupełnionym następnie pismem z 23 czerwca 2015 r., Skarżący wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia z dnia 19 lutego 2015 r., domagając się uchylenia tego orzeczenia oraz (cyt.) "stwierdzenia jego nieważności". Pełnomocnik Skarżącego, zobowiązany przez Sąd do zajęcia stanowiska w przedmiocie ww. pism Skarżącego, w piśmie z dnia 4 sierpnia 2015 r. wskazał, że Skarżący został poinformowany o braku podstaw do zaskarżenia postanowienia z dnia 19 lutego 2015 r. Pismem z dnia 26 sierpnia 2015 r. Skarżący kolejny raz uzupełnił złożoną przez siebie skargę kasacyjną, podtrzymując żądanie zawarte w piśmie z 20 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r. zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2015 r., poz. 658). Na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania przysługuje zatem skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: Roman Hauser/Janusz Drachal (red.), Metodyka pracy w sądach administracyjnych, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2015, s. 959). W myśl art. 173 § 2 p.p.s.a., skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednakże, stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami oraz przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3). Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wykładnia przepisu art. 175 p.p.s.a. prowadzi do wniosku, że skargi kasacyjnej nie może sporządzić Skarżący. Uprawnionymi do jej sporządzenia są bowiem wyłącznie podmioty wymienione w treści cytowanego art. 175 p.p.s.a., a mianowicie adwokaci lub radcowie prawni we wszystkich sprawach, natomiast w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami również doradcy podatkowi, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznicy patentowi. Wymóg ten, zwany "przymusem adwokackim", ma na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu (merytorycznego i formalnego) skargi kasacyjnej, do zredagowania której zgodnie z wymaganiami niniejszej ustawy niezbędne są kwalifikacje prawnicze. W rozpoznawanej natomiast sprawie skargę kasacyjną sporządził sam Skarżący, a więc podmiot nieuprawniony do jej zredagowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej.