I SA/Sz 1219/16

Dnia 21 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [..] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Jak wynika z akt sprawy S. K. zgłosił Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G. - prowadzącemu wobec niego postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez wierzyciela Zarząd Związku Gmin D. O. - zarzuty wobec tego postępowania. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. zwrócił się do wierzyciela o zajęcie stanowiska w zakresie zgłoszonych zarzutów. Postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r. wierzyciel oddalił zarzuty wniesione przez Zobowiązanego. Po rozpoznaniu złożonego w sprawie zażalenia na ww. postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia 4 listopada 2016 r. utrzymało w mocy to postanowienie. Pismem z dnia 8 listopada 2016 r. S. K. złożył do organu odwoławczego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, które organ uznał za skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że w sprawie administracyjnej wszczętej pismem Skarżącego, w którym zgłosił on zarzut wobec postępowania egzekucyjnego, mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.2014 r.1619 ze zm.). – dalej: "u.p.e.a." oraz zgodnie z art. 18 tej ustawy, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.). Jednocześnie w sprawie nie znajduje zastosowania przywołany w skardze art. 127 § 3 k.p.a., zgodnie z którym od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy - bowiem w sprawie organem I instancji był Zarząd Związku Gmin D. O., a nie samorządowe kolegium odwoławcze. Zatem, w niniejszej sprawie Skarżącemu nie przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżącemu - zgodnie z art. 34 § 2 u.p.e.a. - w administracyjnym toku instancji przysługiwało zażalenie na postanowienie wydane przez Zarząd Związku Gmin D. O., z którego Skarżący skorzystał, składając zażalenie na to postanowienie. Zażalenie to rozpoznało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., jako organ II instancji. Zgodnie z art. 16 § 2 k.p.a., decyzje (oraz postanowienia) mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławczego w S., uznając się za niewłaściwe do rozpoznania pisma Skarżącego z 8 listopada 2016 r., z uwagi na wyczerpanie toku instancji postępowania przed organami administracji, przekazało złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy sądowi administracyjnemu, uznając je za skargę do sądu administracyjnego na postanowienie z 4 listopada 2016 r. Jak stanowi art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając skargę, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przy czym, stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zgodnie z powyższym przepisem, sądy administracyjne nie są właściwe do orzekania w sprawach dotyczących postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, a także postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Postanowienia te mają bowiem charakter incydentalny (uboczny w sporze sądowym). W przypadku wymienionych postanowień skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej, tj. postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów (por. J. Drachal, M. Jagielski, R. Stankiewicz, [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2015, s. 57). W rozpoznawanej sprawie pismo Skarżącego dotyczy skargi na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, a zatem w przedmiocie wyłączonym spod kontroli sądowoadministracyjnej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Złożona skarga jest więc niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. Na marginesie Sąd zauważa, że niniejsze postanowienie nie zamyka Skarżącemu możliwości ochrony swoich praw w niniejszej sprawie. Bowiem, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu – jakim jest postanowienie SKO w S. z 4 listopada 2016 r. - organ egzekucyjny wyda postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 34 § 4 u.p.e.a.). Natomiast, zgodnie z art. 34 § 5 u.p.e.a., na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów służy Zobowiązanemu zażalenie. Tym samym Strona będzie miała możliwość skutecznego odniesienia się do stanowiska wierzyciela, poprzez wniesienie zażalenia, a następnie – na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. - ewentualnej skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów, który z mocy prawa uwzględnia stanowisko wierzyciela objęte niniejszą skargą.