I SA/Sz 1229/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w opłacie uzdrowiskowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Burmistrza P. z dnia [...] r. nr [...] 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej M. S. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] decyzją z dnia 18 sierpnia 2014 r., , Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] (zwane dalej także "Kolegium" lub "Organ odwoławczy"), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] (zwanym dalej także "Organem I instancji") z dnia 6 czerwca 2014 r., , którą odmówiono [...] stwierdzenia nadpłaty w opłacie uzdrowiskowej za pobyt w Zakładzie Lecznictwa Uzdrowiskowego "[...]" (dalej zwanym "ZLU "[...]") w okresie od 31 marca 2014 r. do 21 kwietnia 2014 r. w kwocie [...] zł. Z uzasadnienia ww. decyzji Kolegium wynika, że zobowiązana [...] (dalej zwana "Zobowiązaną") wniosła w dniu 18 kwietnia 2014r. o zwrot niesłusznie jej zdaniem pobranej opłaty uzdrowiskowej w wysokości [...] zł. za pobyt w dniach od 31 marca do 21 kwietnia 2014r. w Zakładzie Lecznictwa Uzdrowiskowego "[...]" Ww. decyzją z dnia 6 czerwca 2014 r. Burmistrz [...] odmówił stwierdzenia nadpłaty w opłacie uzdrowiskowej uznając, że zwolnienie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 95, poz. 613 ze zm.) - zwanej dalej "u.p.o.l.", nie dotyczy szpitali uzdrowiskowych, jakim jest ZLU "[...]". Od ww. decyzji Organu I instancji Zobowiązana wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], wskazując, że ZLU "[...]" jest szpitalem w rozumieniu art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., a tym samym pobyt w takim szpitalu podlega zwolnieniu od opłaty uzdrowiskowej stosownie do ww. art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wskazało, że stanowisko organu I instancji jest zgodne z przepisami prawa i stanem faktycznym, podkreślając przy tym, że szpital uzdrowiskowy nie jest szpitalem specjalistycznym, lecz zakładem lecznictwa uzdrowiskowego. Dalej Kolegium wskazało, że szpital specjalistyczny działa na podstawie ustawy o działalności leczniczej i tym się tylko różni od szpitala powszechnego, że udzielane są w nim świadczenia zdrowotne nakierowane na jeden rodzaj chorób. Cech tych – jak dalej wskazało Kolegium - nie posiada zakład lecznictwa uzdrowiskowego, który w ogóle nie udziela szpitalnych świadczeń zdrowotnych. Organ I instancji słusznie przyjął, że pobyt w szpitalu uzdrowiskowym nie wyczerpuje przesłanki zwolnienia z opłaty uzdrowiskowej unormowanej w art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Zdaniem Kolegium przekonanie Odwołującej, że szpital uzdrowiskowy to też szpital, jest błędne. Kolegium podkreśliło, że pojęcie "szpital" nie jest tożsame z pojęciem "szpital uzdrowiskowy". Obydwa te pojęcia mają inną treść, inne formy organizacyjne i prawne podstawy ustrojowe. "Szpital" bez przymiotnika unormowany jest w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej i zdefiniowany jest jako przedsiębiorstwo, w którym podmiot leczniczy udziela świadczeń szpitalnych w systemie zamkniętym. Natomiast szpital uzdrowiskowy jest jedną z form lecznictwa uzdrowiskowego nazwaną przez ustawodawcę "zakładem lecznictwa uzdrowiskowego", wymienioną w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, na co przywołano brzmienie art. 6 tej ustawy. Jak dalej wskazano, takim samym jak szpital uzdrowiskowy zakładem lecznictwa uzdrowiskowego jest sanatorium uzdrowiskowe, przychodnia uzdrowiskowa, zakład przyrodoleczniczy, szpital i sanatorium w podziemnych wyrobiskach górniczych. Utożsamiany przez Odwołującą ze szpitalem zakład lecznictwa uzdrowiskowego o nazwie, między innymi "szpital uzdrowiskowy", jest zdefiniowany w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych w art. 2 pkt 10 tej ustawy, po czym wskazano na jej art. 8 określający zadania szpitala uzdrowiskowego. Zdaniem Kolegium, z ww. przepisów jednoznacznie wynika, że "szpital uzdrowiskowy" to tylko jedna z nazw zakładu lecznictwa uzdrowiskowego. W zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego udzielane są świadczenia zdrowotne inne niż świadczenia szpitalne, na co przywołano art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o działalności leczniczej. Jednoznacznie wynika to też – jak dalej wskazało Kolegium - z księgi rejestrowej Uzdrowiska [...]., którego częścią jest ZLU "[...]". W rubryce 28, o której mowa w odwołaniu, wbrew twierdzeniu Odwołujacej wpisane jest, że w Zakładzie Lecznictwa [...] udzielane są "stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne". Następnie, Kolegium przytaczając przepis art. 17 u.p.o.l. wskazało, że ustawodawca określił przesłanki wnoszenia opłaty uzdrowiskowej i zakres zwolnienia z niej oraz jednoznacznie unormował, że zwolniony z opłaty uzdrowiskowej i miejscowej jest pobyt w szpitalu, a nie w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, którego jedna z kategorii nazywana jest szpitalem uzdrowiskowym. Wskazano przy tym, że prawo podatkowe musi być odczytywane ściśle. Wszelka wykładnia rozszerzająca przepisów prawa podatkowego jest niedopuszczalna. Jeśli więc ustawodawca zwolnił z opłaty uzdrowiskowej osoby przebywające w szpitalu to oznacza dokładnie to, co jest w przepisie, czyli "szpital" a nie - zakład lecznictwa uzdrowiskowego o nazwie "szpital uzdrowiskowy". Decydującego znaczenia należy przydać treści nazwy a nie samej nazwie. Obydwie wymienione jednostki różnią się od siebie rodzajem udzielanych świadczeń, a więc nie mogą być traktowane jednakowo tylko dlatego, że w nazwie jednej z nich pojawia się wyraz "szpital". Sumując Kolegium wskazało, że Odwołująca była skierowana na leczenie uzdrowiskowe, które odbyła w ZLU "[...]" działającym jako szpital uzdrowiskowy. Zdaniem Kolegium, nie jest to szpital w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej i nie obejmuje go zwolnienie z art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Odwołująca była zobowiązana do wniesienia opłaty uzdrowiskowej zgodnie z art. 17 ust. 1a u.p.o.l., ponieważ pobyt na terenie gminy [...]-Zdrój będącej gminą o statusie uzdrowiska, wiąże się z obowiązkiem wnoszenia takiej opłaty. Organ podatkowy I instancji słusznie odmówił stwierdzenia nadpłaty w opłacie uzdrowiskowej. gdyż związany jest przepisami prawa podatkowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ww. decyzję Kolegium, zobowiązana [...], wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i ją poprzedzającej decyzji Organu I instancji, zarzucając jej: - naruszenie prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. w związku z art. 2 ust.1 pkt 9 i 11 ustawy o działalności leczniczej przez ich błędną wykładnię pojęcia "szpital" i bezzasadne uznanie, że pobyt Skarżącej w ZLU "[...]" nie podlega zwolnieniu z opłaty uzdrowiskowej, gdyż ZLU "[...]" nie szpitalem w rozumieniu ww. przepisów; - naruszenie prawa procesowego, tj. art. 121 § 1` i art. 122 ustawy – Ordynacja podatkowa przez błędne ustalenie stanu faktycznego, a w szczególności nierzetelne zapoznanie się z treścią księgi rejestrowej dotyczącej Uzdrowiska [...] Grupa czego skutkiem było błędne ustalenie, że ZLU "[...]" prowadzi działalność leczniczą w rodzaju "stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne", natomiast prawdą jest, że prowadzi działalność w rodzaju" stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne szpitalne". W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] z w a ż y ł, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli legalności zaskarżonej decyzji co do zgodności z prawem, to znaczy ustalenia, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy i czy właściwie zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do ustalonego stanu faktycznego. W ramach zatem swoich ustawowych kompetencji sąd bada, czy nie doszło do naruszenia przepisów postępowania lub niewłaściwej wykładni przepisu materialnoprawnego. W tym też kontekście, zgodnie z art. 135 P.p.s.a., sąd ma obowiązek zastosować wszelkie przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Przepis art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosując powyższe zasady, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lub 2 P.p.s.a.). Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie jest zgodna z prawem, a zatem zaistniała podstawa do jej uchylenia. Istota sporu sprowadza się do wykładni terminu "szpital" na gruncie art.17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., zgodnie z którym opłaty miejscowej oraz opłaty uzdrowiskowej nie pobiera się od osób przebywających w szpitalach. Bezspornym jest, że Skarżąca otrzymała skierowanie do ZLU "[...]" jako szpitala uzdrowiskowego na okres 31 marca 2014 r do 21 kwietnia 2014 r. W aktach sprawy brak jednak udokumentowania pobytu Skarżącej w tym szpitalu w ww. okresie, której to okoliczności Kolegium nie kwestionuje. Kluczowe zatem znaczenie dla merytorycznego rozpoznania sprawy w świetle art. 17 ust.2 pkt 2 u.p.o.l. ma ustalenie, czy ZLU "[...]" posiadał status "szpitala" w okresie od 31 marca 2014 r do 21 kwietnia 2014 r. Strona skarżąca twierdzi, że ZLU "[...]" jako szpital uzdrowiskowy, w którym przebywała jest szpitalem, bowiem wynika to bezspornie z wykładni przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w tym z art. 17 oraz ustawy o działalności leczniczej, a nadto z rubryki 28 księgi rejestrowej Uzdrowiska [...] Grupa, wynika, że rodzajem działalności leczniczej wykonywanej przez przedmiotowy szpital uzdrowiskowy, są "stacjonarne i całodobowe świadczenia szpitalne", co w konsekwencji wskazuje, że jest on "szpitalem" w rozumieniu art. 2 ust.1 pkt 9 ustawy o działalności leczniczej i spełnia przesłanki art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Kolegium z kolei, przytaczając przepisy ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654 ze zm.) - zwanej dalej "ustawą o działalności leczniczej", wskazało, że z rubryki 28 księgi rejestrowej Uzdrowiska [...]., którego częścią jest ZLU "[...]", wynika, że w ZLU "[...]" udzielane są "stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne". A zatem, zdaniem Kolegium, nie jest to szpital w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej i nie obejmuje go zwolnienie z art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. Istota sporu obejmuje zatem ustalenie, czy zakres zwolnienia wynikający z ww. przepisu art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l obejmuje osoby przebywające w "szpitalach uzdrowiskowych". Zwolnienie od opłaty uzdrowiskowej przewidziane art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. jest zwolnieniem podmiotowym, a zatem należy zbadać, czy ZLU "[...]" jest "szpitalem" w rozumieniu art. 17 ust.2 pkt 2 u.p.o.l. Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie definiują terminu "szpital". Zgodnie z art. 17 ust. 1a u.p.o.l. od osób fizycznych przebywających dłużej niż dobę w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych w miejscowościach znajdujących się na obszarach, którym nadano status uzdrowiska na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, za każdy dzień pobytu w takich miejscowościach pobierana jest opłata uzdrowiskowa. Opłaty tej w myśl art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. nie pobiera się jednak m.in. od osób przebywających w "szpitalach". Jak wyżej wskazano, przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie zawierają legalnej definicji "szpitala". Jednakże odwołując się do przepisów ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, o której mowa w art. 17 ust.1a u.p.o.l., wskazać należy, że taką definicję zawiera zaś ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217 ze zm.) – zwaną dalej "ustawą o działalności leczniczej", zgodnie z którą pod określeniem "szpital" należy rozumieć przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego, w którym podmiot ten wykonuje działalność leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne (art. 2 ust. 1 pkt 9). Definicję tę należy przyjąć na gruncie prawa podatkowego, a ściślej w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy dla potrzeb rozumienia przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co jest zgodne z zasadami poprawnej legislacji przewidzianymi w ustawie z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasady techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, poz. 908), w szczególności §§ 4 i 9. Zgodzić się należy ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] wyrażonym w wyroku z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 921/12, że: "(...) prawo podatkowe stanowi jedną z gałęzi prawa i jako element całego systemu może czerpać posiłkowo z definicji i rozumienia pewnych instytucji znajdujących się w innych gałęziach tego systemu prawnego oczywiście pod warunkiem, że w ramach prawa podatkowego nie ma uregulowań o charakterze odrębnym i autonomicznym. W zakresie pojęcia "szpital" bezspornie takiej odrębnej podatkowej regulacji brak". Zdaniem Sądu, na gruncie stanu faktycznego występującego w rozpoznawanej sprawie nie można rozstrzygnąć niniejszej sprawy w oderwaniu od całego porządku prawnego obowiązującego w państwie prawa w myśl konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej oraz zasady praworządności (art. 2 i art. 7 Konstytucji RP), gdyż organy państwowe swoje działania opierają na prawie, które określa zarazem kompetencje tego organu i wyznacza granice jego działalności. Tymi przepisami, które mają pomocnicze znaczenie przy ocenie rozpoznawanej sprawy - w kontekście zasadniczego przepisu art. 17 ust.2 pkt 2 u.p.o.l. - są przepisy ww. ustawy o działalności leczniczej, a wynika to z analizy przepisów ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach, ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2012 r. poz. 651 ze zm.) – zwanej dalej "ustawą o lecznictwie uzdrowiskowym", które posiłkowo należy zastosować w celu wyjaśnienia terminu "zakład lecznictwa uzdrowiskowego" (taki bowiem jest przedmiotem sporu, tj. ZLU "[...]"), zgodnie bowiem z jej przepisem art. 15 "W sprawach nieuregulowanych w ustawie do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego mają zastosowanie przepisy ustawy o działalności leczniczej". Wskazać przy tym należy, że w myśl art. 6 pkt 1 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, "szpital uzdrowiskowy" (do którego skierowana została Skarżąca) jest jednym z rodzajów zakładów lecznictwa uzdrowiskowego, przy czym zgodnie z art. 2 pkt 10 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym "zakład lecznictwa uzdrowiskowego" oznacza przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju ambulatoryjne lub stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej (własne podkreślenie), działające na obszarze uzdrowiska, utworzone w celu udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego albo rehabilitacji uzdrowiskowej, w ramach kierunków leczniczych i przeciwskazań ustalonych dla danego uzdrowiska, w szczególności wykorzystujących warunki naturalne uzdrowiska przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Mając na uwadze cytowany wyżej przepis art. 15 ustawy o lecznictwie uzdrowiskowym, że w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie do zakładów lecznictwa uzdrowiskowego mają zastosowanie przepisy ustawy o działalności leczniczej, nie budzi wątpliwości, że należy przywołać art. 8 ustawy o działalności leczniczej, który stanowi, że rodzajami działalności leczniczej są: 1) stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne szpitalne i inne niż szpitalne: a) szpitalne, b) inne niż szpitalne; 2) ambulatoryjne świadczenia zdrowotne. Z kolei w myśl art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, ilekroć w tej ustawie jest mowa działalności leczniczej w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne bez bliższego określenia - rozumie się przez to działalność leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne, jak i działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne. W świetle zatem wyżej przywołanych przepisów nie budzi wątpliwości, że "w szpitalu uzdrowiskowym", jako jednym z rodzajów "zakładu lecznictwa uzdrowiskowego" (w którym - zgodnie z ww. powołanym art. 8 ustawy o działalności leczniczej - wykonuje się działalność leczniczą w rodzaju ambulatoryjne lub stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej), wykonywana jest działalność lecznicza w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne szpitalne i inne niż szpitalne, a tym samym zachodzi podstawa do uznania, że "szpital uzdrowiskowy" jako jeden z rodzajów szpitali w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej, jest szpitalem w znaczeniu art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l., który w swoim zakresie zwolnienia podmiotowego nie wyłącza z obowiązku uiszczenia opłaty uzdrowiskowej osób przebywających w szpitalach uzdrowiskowych. Ustawodawca, nie rozróżniając i nie zawężając zakresu zwolnienia podmiotowego do "specjalistycznych szpitali" w celu korzystania z niego, nie wyłączył od tej opłaty osób przebywających w szpitalach uzdrowiskowych. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że przepis art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. uprawnia osoby przebywające w szpitalach uzdrowiskowych do zwolnienia od pobierania opłaty uzdrowiskowej. Oznacza to, że osoba taka, by nabyć uprawnienie do takiego zwolnienia, musi jedynie wykazać się pobytem w takim szpitalu, czego w niniejszej sprawie organy obu instancji zaniechały, poprzestając jedynie na udokumentowaniu skierowania Skarżącej do szpitala uzdrowiskowego. Również przeprowadzona przez Kolegium w zaskarżonej decyzji wykładnia art. 17 ust. 2 pkt 2 u.p.o.l. co do statusu ZLU "[...]" nie została w żaden sposób udokumentowana właściwą dokumentacją rejestrową dotyczącą ZLU "[...]" (w którym rzekomo przebywała Skarżąca), chociaż - wbrew twierdzeniom Skarżącej - na taką dokumentację (Księgę Rejestrową Uzdrowiska [...]., którego częścią jest ZLU "[...]") Kolegium się powołało, uznając gołosłownie w istocie, że ZLU "[...]" jest "szpitalem uzdrowiskowym". A zatem, przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zobowiązany jest uwzględnić powyższe wskazania, po uprzednim wyjaśnieniu wszystkich istniejących w niniejszej sprawie wątpliwości co do faktycznego pobytu Skarżącej w ZLU "[...]" w okresie wskazanym w skierowaniu oraz co do jego statusu "szpitala uzdrowiskowego" w okresie pobytu Skarżącej i je udokumentować. Zwrócić także należy uwagę organom obu instancji, że w celu zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez wójtów, burmistrzów oraz prezydentów miast, Minister Finansów opublikował w Dzienniku Urzędowym w dniu 7 października 2014 r. pod poz. 38, Interpretację Ogólną Nr PL/LS/838/9/SIA/14/RD-88286 z dnia 3 października 2014 r w sprawie niepobierania opłaty uzdrowiskowej od osób przebywających w szpitalach uzdrowiskowych. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję Kolegium wobec stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego i innych przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy. O niewykonywaniu zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono zaś na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a., które obejmowały uiszczony wpis od skargi [...] zł.