I SA/Sz 1276/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 10 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na 2014 r. oddala skargę. 1. W dniu 15 kwietnia 2014 r. T. W. (zwany dalej: "Producentem rolnym", "Skarżącym") osobiście złożył w siedzibie Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. wniosek o przyznanie płatności na rok 2014. We wniosku o przyznanie czwartej płatności rolnośrodowiskowej za realizację pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne, wariantu 2.9 - uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania) zadeklarował jedną działkę, o powierzchni [...] ha. 2. W dniu 10 lipca 2014 r. w gospodarstwie Producenta rolnego - po uprzednim telefonicznym powiadomieniu o planowanych czynnościach - została przeprowadzona kontrola w ramach programu rolnośrodowiskowego metodą inspekcji terenowej (nr raportu [...]). Podczas kontroli inspektorzy terenowi stwierdzili na działce rolnej A [..] sztuk drzewek nieowocujących, w tym [...] sztuk drzew spełniających wymogi o średniej wysokości [...] cm i średnicy [...] mm oraz [...] sztuk drzew żywych poniżej [...] cm oraz [...] sztuki drzew martwych. Inspektorzy stwierdzili, że przyjmując za powierzchnię stwierdzoną [...] ha, to minimalna obsada drzew na działce rolnej A powinna wynosić - z uwzględnieniem 5% tolerancji – [...] drzewek. Producent rolny po zakończonej kontroli na miejscu w dniu 10 lipca 2014 r. odmówił podpisania raportu. Złożył jednakże oświadczenie (dołączone do raportu), że nie uczestniczył w kontroli na miejscu oraz że nie zgadza się ze stwierdzoną przez kontrolerów liczbą drzewek spełniających normy, uważał bowiem, iż jest ich więcej. 3. Producent rolny w piśmie z dnia 14 lipca 2014 r. (wpływ do organu w dniu 18 lipca 2014 r.) złożył w Biurze Powiatowym w S. wniosek o uznanie szkody łowieckiej w uprawach rolnych. Do ww. wniosku załączył umową ugody zawartą przez Niego z K. Ł. "W." w K. Umowa dotyczyła ugody w zakresie wysokości ustalonego odszkodowania za szkody wyrządzone w uprawie rolnej. 4. W piśmie z dnia 22 lipca 2014 r. Biuro Kontroli na Miejscu Z. Oddziału Regionalnego ARiMR w S. poinformowało Producenta rolnego o nieuwzględnieniu zastrzeżeń co do liczby drzewek spełniających normy z powodu braku ich zasadności oraz o możliwości wniesienia pisemnych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w raporcie. Do ww. pisma załączono raport z czynności kontrolnych nr [..] (2 sztuki). 5. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. (zwany dalej: "Organem I instancji") odpowiadając na wniosek o uznanie szkody, poinformował producenta rolnego o tym, że dopiero w decyzji w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowych uznaje lub odmawia uznania, na podstawie dostarczonych przez rolnika oświadczeń oraz dowodów, działania siły wyższej lub wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności. Okoliczności związane z uznaniem działania siły wyższej lub wystąpieniem nadzwyczajnych okoliczności, albo odmowa takiego uznania zostaną wskazane (opisane) w uzasadnieniu decyzji w sprawie dotyczącej przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej. Jednocześnie organ wymienił dokumenty, jakie strona mogła dostarczyć jako dowód wystąpienia wyżej wspomnianych okoliczności. 6. W piśmie z dnia 11 sierpnia (wpływ do organu 13 sierpnia 2014 r.) Producent rolny złożył zastrzeżenia co do ustaleń zawartych w raporcie, ponieważ nie zgodził się ze stwierdzoną przez inspektorów terenowych liczbą drzewek spełniających wymogi, uważając że liczba drzewek (prawidłowych) wynosiła co najmniej [...] sztuk. Jednocześnie Producent rolny zarzucił nieprawidłowe i nierzetelne przeprowadzenie kontroli. Jego zdaniem kontrolujący niedokładnie policzyli wszystkie drzewka, gdyż mieli zbyt mało czasu (około godziny). Zwrócił się również o przesłanie upoważnień kontrolujących, gdyż "nie miał możliwości się z nimi zapoznać". Wniósł także o powołanie niezależnego biegłego (rzeczoznawcę majątkowego) w celu wyliczenia ilości drzewek spełniających wymogi, z sugestią wyliczenia przez biegłego ilości drzewek na dzień 15 kwietnia 2014 r. (dzień złożenia wniosku) oraz na dzień przeprowadzenia kontroli, tj. 10 lipca 2014 r. Ponadto Producent rolny zarzucił, że nie miał możliwości zgłoszenia ewentualnych zastrzeżeń na miejscu, gdyż "uniemożliwiono mu obecność przy kontroli". 7. Po analizie zastrzeżeń i uzyskaniu dodatkowych wyjaśnień inspektorów realizujących kontrolę, Organ I instancji poinformował (pismem z dnia 25 sierpnia 2014 r. znak [...] ) Producenta rolnego o nieuwzględnieniu zastrzeżeń z powodu braku ich zasadności, bowiem inspektorzy prawidłowo policzyli ilość drzew ponieważ kontrolę przeprowadzało dwóch inspektorów w czasie 3 godzin i 30 minut. Natomiast zarzut dotyczący uniemożliwienia producentowi uczestniczenia w kontroli był – zdaniem organu - mało przekonywujący ponieważ w dniu 8 lipca 2014 r. został powiadomiony telefonicznie przez inspektora o planowanej w dniu 10 lipca 2014 r. kontroli na miejscu. Co do prośby o przesłanie upoważnień inspektorów organ wskazał, że inspektorzy wyjaśnili, iż ich upoważnienia zostały producentowi rolnemu pokazane. Jednocześnie organ I instancji pouczył o możliwości wglądu do akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Co do powołania niezależnego biegłego wyjaśnił, że protokół z czynności kontrolnych jest jednym z dokumentów w toczącym się postępowaniu i do Kierownika jako organu może zgłaszać wnioski dowodowe. 8. W piśmie z dnia 2 września 2014 r. (wpływ do organu 3 września 2014 r.) Producent rolny złożył wnioski dowodowe, żądając przesłuchania inspektorów terenowych: P. P. i J. Ł. w charakterze świadków na okoliczność przyczyny i rodzaju uszkodzenia drzewek owocowych, daty powstania szkody w uprawach oraz metody szacowania uszkodzonych drzewek. Wniósł również o powołanie biegłego rzeczoznawcy majątkowego do spraw szacowania szkód w uprawach rolnych na okoliczność ilości uszkodzonych drzewek, przyczyny uszkodzenia oraz sposobu naprawy wyrządzonych szkód. Jednocześnie poinformował, że uszkodzone drzewka niezwłocznie zostaną wymienione na nowe, nie później niż do dnia 20 października 2014 r. 9. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] odmówił przeprowadzenia ww. dowodów, gdyż złożony wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 78 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 ze zm.) zwanej dalej: "K.p.a.". W ocenie organu przeprowadzenie ww. dowodów nie stanowi podstawy do wykazania znaczącej dla sprawy okoliczności mogącej przyczynić się do ustalenia stanu faktycznego w sprawie, wobec czego bezzasadne było przeprowadzenie dowodu z przesłuchania ww. świadków. 10. W dniu 15 września 2014 r. producent rolny złożył pismo wraz z Protokołem Nr 1 oględzin ostatecznego szacowania szkody i ponownego szacowania szkody w uprawach i płodach rolnych z K. Ł. "O." S., na potwierdzenie szkód wyrządzonych przez zwierzęta łowne. W odniesieniu zaś do przedłożonej ugody z dnia 22 kwietnia 2014 r. w sprawie wysokości odszkodowania za szkody wyrządzone w uprawie rolnej Producent rolny wyjaśnił, że w wyniku tej ugody stwierdzono, że powierzchnia uprawy uszkodzona przez zwierzęta wynosiła 2 ha, natomiast szacunkowy procent zniszczenia wynosił 30,30 % (79 drzewek). Nie sporządzono protokołu ostatecznego szacowania szkody, tylko podpisano ugodę. Jednocześnie Producent rolny poinformował, że na niski przyrost drzewek jabłoni miały także wpływ wysokie temperatury powietrza w latach 2012-2013, a zwłaszcza w 2014 r., minimalna ilość opadów jak również gwałtowne zjawiska pogodowe (silne wiatry i burze), które powodowały łamanie się drzewek oraz spadek temperatur zimą co powodowało przemarzanie systemu korzeniowego drzewek, a to opóźniało wegetację, a tym samym przyrost drzewek. Z dołączonego protokołu wynikało, że zgłoszenie szkody nastąpiło w dniu 10 lipca 2014 r. a zatem w dniu przeprowadzenia kontroli na miejscu w gospodarstwie, o której to kontroli Producent rolny został powiadomiony telefonicznie w dniu 8 lipca 2014 r. Natomiast oględziny uszkodzonej uprawy przeprowadzono w dniu 17 lipca 2014 r. Stwierdzono zniszczenia uprawy w 50% powstałe w skutek systematycznego zgryzania przez zwierzęta. 11. W dniu 30 września 2014 r. wpłynęło kolejne pismo wyjaśniające Producenta rolnego wraz z protokołem 1/IX/2014 ostatecznego szacowania szkody. Łowczy oraz członek K. Ł. "W." w K. w dniu 26 września 2014 r. przeprowadzili oględziny i stwierdzili, że uszkodzeniom uległ 1 ha uprawy, na którym stwierdzono uszkodzonych [...] sztuk drzewek. 12. W związku z wniesieniem w piśmie z dnia 3 marca 2015 r. wniosku o przeprowadzenie dowodu z dokumentu, tj. zaświadczenia od dystrybutora repelentów, na okoliczność zakupu i stosowania w latach 2012-2014 na działce [...] odstraszaczy dzikich zwierząt, Organu I instancji wezwał Producenta rolnego do przedłożenia stosownych dokumentów. Producent rolny przedstawił: plan działalności rolnośrodowiskowej, rejestr działalności rolnośrodowiskowej oraz potwierdzenie przelewu za zakup repelentów. 13. W związku z rozbieżnościami w złożonych protokołach szacowania szkód sporządzonych przez dwa różne K. Ł., w piśmie z dnia 15 kwietnia 2015 r. organ I instancji wezwał Producenta rolnego do wyjaśnienia niezgodności. Z udzielonych przez Producenta rolnego odpowiedzi w dniu 5 i 18 maja 2015 r. wynikało, że Koło Ł. "O." w S. dokonało szacowania rzeczywistych szkód wyrządzonych na działce, natomiast K. Ł. "W." celowo zaniżało wysokość wyrządzonych szkód ze względu na konieczność zapłaty odszkodowania przez to Koło na rzecz beneficjenta oraz że obecnym zarządcą obwodu łowieckiego jest K. Ł. "W." w K. a prawdopodobnie poprzednim zarządcą było K. Ł. "O." w S. 14. Organ I instancji po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił Producentowi rolnemu przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, Organ wskazał, że podstawą wydanego rozstrzygnięcia były ustalenia poczynione przez inspektorów terenowych w toku kontroli na miejscu, przeprowadzonej w gospodarstwie producenta rolnego. Inspektorzy terenowi ustalili bowiem, że na działce rolnej A rośnie [...] sztuk drzewek nieowocujących, w tym: – [...] sztuk drzew spełniających wymogi o średniej wysokości [..] cm i średnicy [..] mm, – [...] sztuk drzew żywych poniżej [...] cm oraz [...] sztuki drzew martwych. Przyjmując powierzchnię stwierdzoną 2 ha, Organ I instancji wskazał, że minimalna obsada drzew na działce rolnej A powinna wynosić z uwzględnieniem 5% tolerancji [...] drzewek. 15. Producent rolny nie zgodził się z rozstrzygnięciem organu I instancji i we wniesionym odwołaniu zaskarżonej decyzji zarzucił: 1) naruszenie przepisu art. 7 K.p.a., art. 78 K.p.a. i art. 84 K.p.a. w związku z art. 21 ust. 2 pkt 2-3 ustawy o wspieraniu o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 poprzez: a) niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego poprzez odmowę przeprowadzenia żądanych dowodów, odmówienie wiarygodności przedstawionym dokumentom i dowodom, nie ustalenie stanu faktycznego w sprawie, tym samym zaskarżył wydane postanowienia w toku postępowania, tj.: z dnia [...] r. nr [...] oraz z dnia 17 marca 2015 r. nr [..] o odmowie przeprowadzenia dowodu, b) nieustalenie prawdy obiektywnej w postępowaniu, nieuwzględnienie słusznego interesu społecznego oraz obywatela poprzez odmowę przeprowadzenia wnioskowanych dowodów ze zeznań świadków, nieprzeprowadzenie żadnych dowodów z własnej inicjatywy, niepowołanie wnioskowanego biegłego sądowego, a przez to nieustalenie: czasu powstania szkody w postaci obniżonej wysokości drzewek na działce, jej przyczyn, wielkości powstałej szkody. 2) naruszenie art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 8 i art. 9 K.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowanie w sposób budzący brak zaufania do organu prowadzącego postępowanie i w sposób nieobiektywny, nieinformowanie o okolicznościach prawnych i faktycznych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania, a przede wszystkim deprecjonowanie i bezpodstawne nieuwzględnianie wszelkich złożonych dowodów tj. protokołów szacowania szkody, zaświadczenia od dystrybutora repelentów na okoliczność czasu i przyczyn powstania szkody w postaci uszkodzonych drzewek, 3) naruszenie art. 10 K.p.a. poprzez nieumożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji oraz nieustosunkowanie się do złożonych wniosków co do biegu postępowania, odmówienie prawa do kserowania akt sprawy, 4) błędną podstawę prawną zaskarżonej decyzji tj. błędne przytoczenie tytułów aktów prawnych tj. ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...) - jak w pkt. 1, 5) naruszenie art. 12 K.p.a. i art. 104 K.p.a. poprzez niedziałanie w sprawie wnikliwie i szybko, uchylanie się od jej rozpatrzenia, nieuwzględnienie stanu prawnego i faktycznego w chwili wydania decyzji, tj. skoro strona naprawiła powstałe uchybienia, to w jej ocenie brak było podstaw do wstrzymania płatności za zeszły rok i wydania zaskarżonej decyzji, 6) naruszenie przepisu art. 47 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, poprzez odmówienie waloru dowodowego przedstawionym przez stronę protokołów szacowania strat w uprawach rolnych sporządzonych przez uprawnionych rzeczoznawców majątkowych i nie uwzględnienie wystąpienia wyjątkowej okoliczności w przypadku wystąpienia której zwrot pomocy nie jest wymagany, 7) naruszenie przepisu § 45 pkt 7a i pkt 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego PROW na lata 2007-2013 poprzez bezpodstawne uznanie, iż Producent rolny nie stosował repelentów i osłonek na swojej uprawie jabłonek, mimo dostarczonych dowodów zakupu repelentów i dokumentacji zdjęciowej sporządzonej na tę okoliczność. W związku z powyższym wniósł o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania, względnie o zmianę decyzji poprzez przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014. 16. Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARiMR (zwany dalej: "Organem II instancji") po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji, po przedstawieniu stanu faktycznego ustalonego w sprawie, organ II instancji w sposób obszerny i wyczerpujący odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, uznając je za nieuzasadnione. 17. Następnie analizując cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, wskazał, że kontrola na miejscu, przeprowadzona na gruntach zadeklarowanych do wsparcia rolnośrodowiskowego, wykazała zaistnienie nieprawidłowości w istotny sposób wpływających na uprawnienie Producenta rolnego do uzyskania płatności rolnośrodowiskowych na rok 2014. W ocenie Organu II instancji raport z kontroli a miejscu był zgodny z wymogami formalnoprawnymi, wynikającymi z przepisów wspólnotowych, jednocześnie brak było uzasadnionych zastrzeżeń odnośnie do braku jego zgodności ze stanem faktycznym w okresie kontroli. Organ ten uznał raport za istotny dowód w postępowaniu i uwzględnił jego zapisy w dalszych czynnościach. Powołując się na stosowne przepisy prawne, Organ II instancji wskazał, że odnośnie do pierwszej wskazanej nieprawidłowości, jej wystąpienie skutkuje zastosowaniem pomniejszenia o 100% płatności do działki, na której obszarze została stwierdzona. Z uwagi na fakt, że działka A była jedyną wymienioną we wniosku, uzasadniona byłą całkowita odmowa przyznania płatności rolnośrodowiskowych na rok 2014 za wariant 2.9 w oparciu o wskazane ustalenia i regulacje prawne. Odnosząc się z do drugiej wskazanej nieprawidłowości, Organ II instancji przytoczył treść przepisów prawnych mających zastosowanie w sprawie i wyjaśnił, że aby możliwe było przyznanie płatności rolnośrodowiskowych w Pakiecie 2. dla wariantu 2.9 deklarowanego przez producenta rolnego, konieczne jest aby wszystkie uprawiane drzewa były ukorzenione i spełniały wymagania dotyczące wysokości i grubości elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla drzewek owocowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego. Zważywszy na stwierdzony w toku kontroli fakt, że część nasadzeń na zadeklarowanej działce cechowała wysokość mniejsza niż 80 cm, uzasadnione było stwierdzenie, iż nie mogła ona zostać objęta płatnością z tytułu wariantu 2.9. 18. Jednostka Certyfikująca w rolnictwie ekologicznym, tj. Polskie Centrum Badań i Certyfikacji sporządziło i przekazało Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wykaz producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2014 - wykaz dotyczył producenta o nr identyfikacyjnym [...] - T. W., w którym wskazano powierzchnię 2 ha dla upraw sadowniczych i jagodowych (z zakończonym okresem przestawiania). Z wykazu wynikało, że gospodarstwo nie uzyskało produktu z uprawy jabłoni. 19. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie T. W. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej i umorzenie postępowania, względnie o zmianę decyzji poprzez przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014 lub uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Organowi I instancji. Skarżący zarzucił: 1) naruszenie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 136 K.p.a. i art. 6 K.p.a. poprzez nierozpoznanie wniesionego odwołania w prawidłowy sposób, nieprzeprowadzenie dowodów wskazanych we wnioskach dowodowych oraz nieustosunkowanie się do wszystkich wniesionych zarzutów, w tym co do błędnie sporządzonego raportu z czynności kontrolnych, co stworzyło obraz pozornych czynności organu odwoławczego, 2) naruszenie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 7 K.p.a., art. 78 K.p.a. i art. 84 K.p.a. w związku z art. 21 ust. 2 pkt 2 - 3 ustawy o wspieraniu o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 poprzez: – powielenie błędów Organu I instancji poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego poprzez odmowę przeprowadzenia żądanych dowodów, bezpodstawne odmówienie wiarygodności przedstawionym dokumentom i dowodom przez Skarżącego, nieustalenie stanu faktycznego w niniejszej sprawie, – nieustalenie prawdy obiektywnej w postępowaniu, nieuwzględnienie słusznego interesu społecznego oraz obywatela poprzez odmowę przeprowadzenia wnioskowanych przeze Skarżącego dowodów ze zeznań świadków, niepowołanie wnioskowanego biegłego sądowego, a przez to nieustalenie: czasu powstania szkody w postaci obniżonej wysokości drzewek na działce, jej przyczyn, wielkości powstałej szkody; 3) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób arbitralny (w którym z góry można przewidzieć jego wynik), a tym samym budzący brak zaufania do organu prowadzącego postępowanie i w sposób nieobiektywny, poprzez nieuwzględnienie zarzutu braku informowania strony o okolicznościach prawnych i faktycznych, które mogły mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków strony, a przede wszystkim deprecjonowanie wszelkich złożonych dowodów i wniosków dowodowych tj. protokołów szacowania szkody, zaświadczenia od dystrybutora repelentów na okoliczność czasu i przyczyn powstania szkody w postaci uszkodzonych drzewek, dowodu z przesłuchania świadków na okoliczność błędnie sporządzonego raportu z czynności kontrolnych; 4) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 10 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie faktu uniemożliwienia wypowiedzenia się stronie co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji oraz nieustosunkowania się do złożonych wniosków co do biegu postępowania; 5) zignorowanie przez organ błędnej podstawy prawnej zaskarżonej decyzji Organu I instancji, tj. błędne przytoczenie tytułów aktów prawnych - ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...) - jak w pkt. 1, uchybienie to stanowiło podstawę stwierdzenia nieważności decyzji Sądu I instancji z urzędu; 6) naruszenie art. 6 K.p.a. poprzez: – błędne i nieprawidłowe przytoczenie w części wstępnej decyzji jako podstawy prawnej decyzji ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. z 2013 r. poz. 173), podczas gdy jest to akt nieobowiązujący - jego moc wygasła z dniem 15 marca 2015 r. Ww. uchybienia stanowią podstawę stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji Dyrektora ARiMR na podstawie art. 156 K.p.a., – naruszenie przepisu § 45 pkt 7a i pkt 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego PROW na lata 2007-2013 poprzez bezpodstawne uznanie, że Skarżący nie stosował repelentów i osłonek na mojej uprawie jabłonek, mimo dostarczonych dowodów zakupu repelentów i dokumentacji zdjęciowej sporządzonej na tę okoliczność. 19. W odpowiedzi na skargę Organ II instancji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zajęte w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 20. W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy tego czy w sposób uprawniony organy (na podstawie wyników kontroli na miejscu przeprowadzonej przez terenowych inspektorów w gospodarstwie Skarżącego) zmniejszyły wysokość płatności rolnośrodowiskowej o 100 % z powodu niespełnienia przez wszystkie drzewka wymagań co do ukorzenienia, wysokości i grubości, jak również z powodu braku minimalnej obsady drzew na działce A, zgłoszonej we wniosku do płatności. 21. Na wstępie wskazać należy, że na podstawie § 50 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 ze zm.) rolnik, który podjął zobowiązanie rolnośrodowiskowe na podstawie rozporządzenia, o którym mowa w § 58, w zakresie wariantu dziewiątego, dziesiątego, jedenastego lub dwunastego pakietu 2. Rolnictwo ekologiczne, może kontynuować realizację tego zobowiązania zgodnie z wymogami określonymi dla tych wariantów w przepisach rozporządzenia, o którym mowa w § 58. W § 58 ww. rozporządzenia mowa jest o rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262, ze zm.), zwanego dalej: "rozporządzeniem z dnia 26 lutego 2009 r." Stosownie do brzmienia § 9 ust. 2 pkt 3 lit. a rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2 (Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne) płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako sady, w których są uprawiane drzewa lub krzewy z gatunków wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, jeżeli wszystkie uprawiane drzewa są ukorzenione i spełniają wymagania dotyczące wysokości i grubości elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, określone dla drzewek owocowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego. W załączniku Nr 4 do ww. rozporządzenia wskazano, że rolnictwo ekologiczne obejmuje m.in. wariant 2.9 Uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania), a w punkcie 6 tego załącznika wymieniono jabłoń domową (Malus domestica Borkh). Wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów zawiera Załącznik Nr 3 do ww. rozporządzenia. W pkt. II. Pakiet 2. pkt 1 podpunkt 2 lit. b Rolnictwo ekologiczne uregulowano wymogi dla wariantu 2.9 Uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania), wskazując, że należy utrzymywać minimalną obsadę drzew i krzewów określonych w tabeli. W tabeli zaś podano, że minimalna obsada drzew jabłoni domowej wynosi [...] sztuk na 1 ha. Stosownie do § 27 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 26 września 2009 r. jeżeli zostanie stwierdzone uchybienie w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów, płatność rolnośrodowiskowa przysługuje w danym roku w zmniejszonej wysokości, w części dotyczącej działek rolnych w stosunku do których stwierdzono takie uchybienie, z tym że w określonych przypadkach wymienionych w załączniku nr 7 do rozporządzenia wysokość płatności rolnośrodowiskowej jest zmniejszana w części dotyczącej danego pakietu albo wariantu. W ust. 2 § 27 rozporządzenia wskazano, że wysokość zmniejszeń płatności rolnośrodowiskowej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, jest określona w załączniku nr 7 do rozporządzenia. Zgodnie zaś z załącznikiem nr 7 do ww. rozporządzenia w przypadku nieutrzymywania minimalnej obsady drzew lub krzewów (granica błędu do 5% wymaganej obsady) wysokość zmniejszenia płatności rolnośrodowiskowych dokonywanych w ramach wariantu 2.9 uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania) wynosi 100%. 22. Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że zobowiązanie rolnośrodowiskowe może być realizowane w ramach Pakietu 2. Rolnictwo ekologiczne. W odniesieniu do tego pakietu płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako sady, w których uprawiane są jabłonie domowe, jednakże ustawodawca zaznaczył, że pod warunkiem, iż wszystkie te drzewa są ukorzenione i spełniają określone wymagania dotyczące wysokości i grubości elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego, które zostały określone dla drzewek owocowych w przepisach w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania oraz jakości materiału siewnego. Ww. wymagania określone zostały w Załączniku Nr 9 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 lutego 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania i jakości materiału siewnego (Dz. U. Nr 29, poz. 189 ze zm.), zgodnie z którym sadzonka jabłoni powinna spełniać warunek odpowiedniej wysokości nie mniejszej niż 80 cm, mierząc od szyjki korzeniowej, a średnica jej pnia powinna wynosić nie mniej niż 8 mm, mierząc na wysokości 10 cm powyżej miejsca uszlachetniania. Ponadto, przyznanie płatności rolnośrodowiskowej ustawodawca uzależnił od spełnienia określonych wymogów dla Pakietu 2. Rolnictwo ekologiczne wariantu 2.9 Uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania), tj. od wymogu minimalnej obsady jabłoni domowej w ilości [...] sztuk na 1 ha przez cały rok (a zatem producent rolny może dla zabezpieczenia wymaganej ilości roślin, zasadzić więcej drzew na 1 ha, lecz nie mniej niż [...] sztuk na 1 ha). W razie niespełnienia stawianych przez ustawodawcę ww. wymogów wysokość płatności rolnośrodowiskowej zostanie stosownie zmniejszona. 23. W rozpoznawanej sprawie z przeprowadzonej przez inspektorów terenowych kontroli wynika, że na deklarowanej działce rolnej A Skarżący nie utrzymywał wymaganej przepisami ww. rozporządzenia obsady drzew, tj. [...] sztuk na 1 ha powierzchni działki rolnej (ewentualnie [...] sztuk - z granicą błędu do 5%) przez cały czwarty rok zobowiązania (od 15 marca 2014 r. do 14 marca 2015 r.), bowiem ustalona ilość sadzonek obejmująca drzewka o określonej wymaganej wysokości i szerokości pnia, wykazujących cechy żywotności wynosiła [..] sztuk na stwierdzonej powierzchni działki A - 2 ha, podczas gdy minimalna obsada wymagana dla tego obszaru wynosiła [...] drzewek (względnie [...]). Zauważyć należy, że ustalenia inspektorów terenowych potwierdza dokumentacja fotograficznej utrwalona na płycie CD, załączona do raportu z czynności kontrolnych, która została włączona w poczet materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Wobec poczynionych przez organ powyżej opisanych ustaleń, w ocenie Sądu, słusznie organ zastosował kod E2 (materiał szkółkarski nie spełnia określonych wymagań) i E7 (nieutrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów), stwierdzając, że Skarżący nie spełnił wymogów, od których uzależnione jest przyjmowanie płatności. 24. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, w pierwszej kolejności wskazać należy, że żądanie Skarżącego co do ponownego ustalenia stanu faktycznego sprawy, tj. po nasadzeniu przez niego nowych jabłoni w październiku 2014 r. (a nie na podstawie ustaleń poczynionych w toku kontroli na miejscu w dniu 10 lipca 2014 r.) jest nieuprawnione, bowiem Skarżący był zobowiązany do utrzymywania w sposób ciągły (przez cały czwarty rok zobowiązania) minimalnej obsady drzew, tj. [...] sztuk na działce A (a z uwagi na granicę błędu [...] sztuk). Co więcej był zobligowany do utrzymywania obsady drzew o wysokości minimum 80 cm i średnicy pnia powyżej 8 mm na wysokości 10 cm od miejsca uszlachetniania. Jeszcze raz podkreślić należy, że czwarty rok zobowiązania obejmował okres od 14 marca 2014 r. do 14 marca 2015 r., a zatem uzupełnienie obsady drzew dopiero w październiku 2014 r. było spóźnione. Jak słusznie zauważył organ uzupełnienie obsady działki A jesienią 2014 r. kwalifikowanymi drzewkami w prawidłowej wysokości było działaniem pożądanym ze względu na należyte przygotowanie uprawy do kolejnego, tj. piątego roku zobowiązania (od 15 marca 2015 r. do 14 marca 2016 r.), gdyż obsada drzew winna być spełniona łącznie w okresie 5 lat od rozpoczęcia realizacji programu. Zatem w sposób uprawniony organ (uwzględniając powyżej przytoczoną regulację prawną) odmówił przyznania płatności rolnośrodowiskowej, działając tym samy w myśl zasady praworządności (art. 6 K.p.a.). 25. Na uwzględnienie nie zasługują również zarzuty dotyczące błędnie sporządzonego raportu z czynności kontrolnych. Sąd podziela stanowisko organu co do prawidłowego przeprowadzenia kontroli jak i rzetelnego oraz zgodnego z obowiązującymi przepisami prawa sporządzenia ww. raportu. Wskazać należy, że Skarżący w sposób prawidłowy, tj. z 2-dniowym wyprzedzeniem został powiadomiony o zamiarze przeprowadzenia przez organ kontroli. Okoliczność, że Skarżący został poinformowany telefonicznie jest nieistotna, albowiem Skarżący potwierdził uzyskanie informacji o kontroli, co dowodzi, że został skutecznie zawiadomiony. W związku z powyższym Skarżący mógł osobiście wziąć udział w kontroli, a w razie wystąpienia przeszkód do osobistego stawiennictwa, mógł ustanowić pełnomocnika upoważnionego do uczestniczenia w toku kontroli. Jednakże Skarżący podejmując decyzję, że nie skorzysta z tych uprawnień, sam pozbawił siebie możliwości uczestniczenia w czynnościach kontrolnych, jak również poznania sposobu jak i metod wykonywania czynności kontrolnych. Należy podkreślić, że uczestniczenie w kontroli jest prawem, a nie obowiązkiem rolnika, a zatem nie ma przymusu brania udziału w czynnościach kontrolnych. Jednakże należy liczyć się z konsekwencjami z tym związanych (np. brakiem możliwości poznania sposobu i metody przeprowadzania czynności). Jednocześnie zauważyć należy, że zastrzeżeń Sądu nie budzi także sposób w jaki została przeprowadzona kontrola, jak również zebrany w jej toku materiał dowodowy. Jak słusznie wskazał Organ, kontrola uprawy sadowniczej - w przypadku drzewek obumarłych (suchych) czy z rażąco niższą od wymaganej wysokością - nie wymagała pomiaru ich wysokości czy średnicy pnia z uwagi na ich niebudzący wątpliwości niekwalifikowany charakter. Wykonanie fotografii dla każdej kontrolowanej jabłonki również nie było konieczne, gdyż na 9 zdjęciach uprawy zilustrowano stan plantacji i uchybienia, z powodu których części drzewek nie uwzględniono w obsadzie działki [...] (np. zdjęcie n r[...] ). Twierdzenie Skarżącego, że 3,5 godziny nie wystarczyło na przeprowadzenie kontroli uprawy rolnej na obszarze 2 ha przez dwóch inspektorów i sporządzenie dokumentacji prowadzonej na okoliczność realizowanego Programu rolnośrodowiskowego uznać należy za nieuzasadnione. Podobnie za nieznajdujące potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym należy uznać twierdzenie Skarżącego co do tego, że kontrola trwała jedynie 1 godzinę (z raportu z czynności kontrolnych wynika, że czynności rozpoczęto o godzinie 10.30 a zakończono o godzinie 14.00 w dniu 10 lipca 2014 r. – str. 11 raportu). Ponadto, Skarżący kwestionuje treść raportu na podstawie dowodów z okresu innego niż objęty kontrolą (np. powołując się na protokoły z oszacowania szkód w uprawie rolnej sporządzone po przeprowadzonych oględzinach działki, tj. w dniach 18 lipca i 26 września 2014 r., w których w pkt. 5 wskazano jedynie na szacunkowy procent zniszczenia uprawy, nie wskazując konkretnej liczby uszkodzonych drzewek). 26. Według Sądu - wbrew twierdzeniom Skarżącego - dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia przyczyna ani czas powstania uszkodzeń, bowiem istotna jest jedynie okoliczność braku prawidłowej obsady działki A w całym czwartym roku zobowiązania. Są to kwestie oceniane w postępowaniu o ustalenie kwoty podlegającej odzyskaniu (zrealizowanej w okresie przed wystąpieniem okoliczności nadzwyczajnych), o ile strona w odpowiednim terminie zakomunikuje organowi ich wystąpienie i poprze to dowodami. Ponadto, odnosząc się do kwestii związanych z należytym zabezpieczeniem sadu przed uszkodzeniami spowodowanymi przez zwierzęta, wskazać należy, że z informacji przekazywanych przez Skarżącego co do podejmowania wszelkich niezbędnych starań w celu utrzymania plantacji w jak najlepszym stanie nie można uznać za w pełni wiarygodne, bowiem – jak przyznał sam Skarżący we wniosku o uznanie szkody w uprawach rolnych z dnia 14 lipca 2014 r.- nie był przez kilkanaście tygodni na działce. Okoliczność ta świadczy o tym, że Skarżący nie dba należycie o plantację, czy to z powodu niezbyt częstej obecności w sadzie czy też ze względu na brak dostatecznie wnikliwej obserwacji prowadzonej plantacji choćby pod kątem powstałych zniszczeń, konieczności nawożenia i nawodnienia gleby. Dowodzi to braku należytego zainteresowania stanem jabłoni domowej, warunków w jakich wzrasta i braku staranności w dbaniu o plantację. Sąd podziela również stanowisko Dyrektora co do tego, że ze względu na położenie sadu wśród lasów, konieczne było otoczenie uprawy odpowiednim ogrodzeniem, to jest takim, które uniemożliwiłoby zwierzynie wtargnięcie na te grunty. Tymczasem ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Skarżący nie odgrodził sadu w należyty sposób od lasu, ograniczając się do wbijania palików, ogrodzenia plantacji sznurkiem i stosowania repelentów. Dodać należy, że zaświadczenie dystrybutora repelentów nie dowodzi systematycznego wykonywania czynności mających na celu zabezpieczenie plantacji przed zwierzyną, nie jest również dowodem na okoliczność czasu i przyczyny powstania szkody (uszkodzenia drzewek). Z treści tego oświadczenia wynika jedynie, że Skarżący w latach 2012 – 2013 kupował odstraszacze dzikich zwierząt (typu a.-b.). Fakt nabycia tychże środków nie dowodzi, że zostały one wykorzystane przez Skarżącego i we wskazanym przez niego okresie (mógł je np. nabyć na rzecz osoby trzeciej). Ponadto, w piśmie tym nie wskazano ani konkretnej daty, ani ilości nabytego towaru. Natomiast z przedłożonego - na wezwanie organu – potwierdzenia operacji wynika, że w dniu 15 kwietnia 2012 r. Skarżący wpłacił na konto dystrybutora ([...]) kwotę [...] zł z tytułu zapłaty za "a.-b. 1litr" (cena ta jest zbliżona do cen tego towaru za 1 litr podanych w ofercie sprzedaży zamieszczonej na stronie internetowej). Z informacji dostępnych na stronie internetowej wynika, że w celu zastosowania ww. środka w rolnictwie i leśnictwie w przypadku zwierzyny płowej oraz dzików na całej powierzchni należy zużyć 5 litrów na 1 ha, w celu utworzenia bariery zapachowej należy wykorzystać 2 litry na 1 ha. Wobec powyższego uznać należy, że nabyty przez Skarżącego środek w ilości 1 litra nie wystarczył nawet na stworzenie jednorazowej bariery zapachowej. Dodać należy, że zabiegi te należy powtarzać co 8-12 tygodni (w zależności od pogody). Zatem Sąd stwierdza, że nabycie tego preparatu w niewielkiej ilości (1 litr) uniemożliwiała zabezpieczenie sadu przed zwierzyną, co mogło przyczynić się do uszkodzenia drzewek przez zwierzęta. Zdaniem Sądu szkody spowodowanej przez leśne zwierzęta niesposób uznać za okoliczność, której nie można było przewidzieć i będącą wynikiem przyczyn niezależnych od rolnika, bowiem rolnik powinien zabezpieczyć sad przed wejściem zwierząt z lasu, a skoro tego nie uczynił, to powinien liczyć się z możliwością spowodowania szkód przez leśne zwierzęta. 27. Na uwzględnienie nie zasługuje także zarzut bezpodstawnej odmowy przez organ przeprowadzenia wnioskowanych przez Skarżącego dowodów ze zeznań świadków (osób przeprowadzających kontrolę na miejscu) oraz opinii biegłego rzeczoznawcy. Organ I instancji na mocy postanowienia z dnia 25 września 2014 r. nr [...] odmówił przeprowadzenia dowodu, wskazując jednocześnie na brak podstaw do uwzględnienia wniosku. W ocenie organu nie wykazano znaczących dla sprawy okoliczności mogących przyczynić się do ustalenia stanu faktycznego w sprawie, nie wykazanych innymi dowodami. Według Sądu zasadnie organ uznał na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego (w tym raportu z czynności kontrolnych), że zostały już ustalone okoliczności sprawy wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia, co uczyniło przeprowadzenie wnioskowanych dowodów bezzasadnym. Ponadto podawanie przez Skarżącego sprzecznych informacji czyni twierdzenia Skarżącego mało wiarygodnymi. Jako przykład można wskazać oświadczenia związane z obecnością samego Skarżącego na działce w dniu przed kontrolą (informacja zawarta w odwołaniu - str. 3, informacji podana w skardze - str. 4), gdy bezpośrednio po kontroli, tj. w dniu 14 lipca 2014 r. Skarżący wskazał, że nie przebywał na jej obszarze od kilkunastu tygodni (wniosek o uznanie szkody w uprawie z dnia 14 lipca 2014 r.). 28. Za bezpodstawny należy uznać także zarzut dotyczący zastosowania przez organy nieobowiązującej ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (zwanej dalej ustawą EFRROW). Ww. Ustawa nadal obowiązuje (Dz. U z 2013 roku poz. 173), a do jej stosowania zobowiązane są zarówno organy jak i beneficjenci działań wymienionych w tej ustawie - m. in. Programu rolnośrodowiskowego - realizowanych z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Strona skarżąca nie wskazała dowodów na okoliczność nieobowiązującej już (jej zdaniem) ww. ustawy, jednakże – jak słusznie sugeruje Organ II instancji - wnioski takie są związane prawdopodobnie z opublikowaniem ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 349). W art. 65 wskazanej ustawy zmieniony został jedynie tytuł ustawy EFRROW, zgodnie z którym wprowadzono jego brzmienie o treści: ,,o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013". Niewątpliwie i rozporządzenie Komisji (WE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L25 z dnia 25-01-2011r., str. 8) stanowi akt prawny obowiązujący w niniejszej sprawie. Jest to dokument wprowadzony w celu stosowania jednolitych procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich w krajach członkowskich Unii Europejskiej, korzystających ze środków unijnych na wspieranie m. in. działalności rolniczej w Programie rolnośrodowiskowym. 29. W ocenie Sądu nieuzasadniony jest również zarzut braku orzeczenia w przedmiocie umorzenia postępowania, albowiem z akt rozpoznawanej sprawy nie wynika by Skarżący taki wniosek złożył. Jak wskazał Organ II instancji prawdopodobnie Skarżący oczekiwał umorzenia postępowania, lecz w sprawie wszczętej zawiadomieniem z dnia 3 lutego 2015 r., tj. dotyczącej ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności (znak sprawy:[...]), w której złożył w dniu 10 lutego 2015 r. wniosek o umorzenie. Słusznie zatem Organ uznał, że brak było podstaw do tego, by jego treść uwzględnić w postępowaniu o przyznanie płatności. 30. Reasumując, wskazać należy, że z przytoczonej na wstępie regulacji prawnej wynika, iż przyznanie płatności rolnośrodowiskowej możliwe jest jedynie po spełnieniu określonych warunków i wymogów Programu rolnośrodowiskowego. Przeprowadzona w dniu 10 lipca 2014 r. r. kontrola w gospodarstwie Skarżącego w sposób nie budzący wątpliwości wykazała, iż warunek określony w § 9 ust. 2 pkt 3 lit. a rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. wskazujący na obowiązek spełnienia przez wszystkie drzewka wymagań co do ukorzenienia, wysokości i grubości jak i wymogi określone w Załączniku Nr 3 do ww. rozporządzenia dotyczące określonej minimalnej obsady drzew nie zostały spełnione. W ocenie Sądu na podstawie zgromadzonego w toku kontroli materiału dowodowego słusznie organ uznał, że znacząca część drzewek stwierdzonych na działce rolnej A nie spełniała ww. wymagań, co oznaczało, że drzewko nieposiadające w czwartym roku realizacji Programu rolnośrodowiskowego wymaganej wysokości i średnicy pnia, od początku jego realizacji nie spełniało warunku, określonego dla wszystkich drzewek znajdujących się w sadach zadeklarowanych do płatności rolnośrodowiskowej. Wobec powyższego za uzasadnione należy uznać zmniejszenie wysokości płatności o 100% w odniesieniu do działek rolnych, na których zostało stwierdzone uchybienie tych wymogów - co w istocie sprowadziło się do odmowy przyznania tej płatności do uprawy sadowniczej zadeklarowanej do płatności w ramach wariantu 2.9 Uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania). 31. Zdaniem Sądu za niezasadne należy także uznać zarzuty naruszenia zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 K.p.a. Zauważyć należy, że według Sądu organ podjął niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy, a zaskarżoną decyzję wydał na podstawie wyczerpująco zebranego materiału dowodowego (m.in. przeprowadzono kontrolę w gospodarstwie rolnika, do akt sprawy załączone stosowne wnioski, oświadczenia, rejestry, plany, protokoły, a także w poczet materiału dowodowego włączono dokumentację fotograficzną). Wobec wyczerpującego i rzetelnie zgromadzonego materiału dowodowego za nieuzasadnione należy uznać żądanie uzupełnienia materiału dowodowego. Wobec powyższego za nieuzasadniony Sąd uznał zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. jak i art. 136 K.p.a. Dodać należy, że poczynione przez organ ustalenia organ przedstawił w zaskarżonej decyzji, która została uzasadniona w sposób przekonujący i jasny zarówno co do stanu faktycznego jak i prawnego sprawy. Ustalając istotne dla sprawy okoliczności, organ brał pod uwagę cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, uzasadniając powody dla których dał wiarę poszczególnym dowodom, a innym odmówił. W ocenie Sądu w ten sposób dał wyraz zasadzie pogłębiania zaufania (art. 8 K.p.a.) jak i zasadzie udzielania informacji (art. 9 K.p.a.). 32. Nie znajdując w tych warunkach, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna nie odpowiada prawu materialnemu, względnie że wydana została z mającym, co najmniej istotny wpływ na wynik sprawy, naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, stosownie do przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzec należało jak w sentencji wyroku.