I SA/Sz 1285/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R L na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 11 sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania zaskarżonego aktu R L wraz ze skargą na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 11 sierpnia 2015 r., nr [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej interpretacji indywidualnej . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do postanowień art. 61 § 3 p.p.s.a. zdanie pierwsze po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niemniej zauważyć należy, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie budzi wątpliwości, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 216). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zatem dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. istotne jest przede wszystkim to czy akt objęty wnioskiem podlega wykonaniu. W rozpoznawanej sprawie, strona skarżąca domaga się wstrzymania wykonania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dlatego stwierdzić należy, że wspomniany akt, ze względu na jego charakter, nie podlega wykonaniu. Jak stanowi bowiem art. 14 c zdanie 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zwanej dalej: "o.p.", interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Interpretacja przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie jest zatem rodzajem aktu prawnego nienoszącego znamion wykonalności, nie ma więc możliwości wstrzymania jej wykonania. Wynika to z samej istoty tego rozstrzygnięcia, które ma charakter informacyjny i na jego podstawie nie można nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze prawno-materialnym, takich jak np. nałożenie zobowiązań pieniężnych (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2011 r. sygn. akt I FZ 102/11, LEX nr 990030). W konsekwencji, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania interpretacji indywidualnej, będącej przedmiotem zaskarżenia, nie może zostać uwzględniony. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.