I SA/Sz 1289/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Gabriela Porzezińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi F. "M." z siedzibą w S. na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia 8 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od wyników oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach polityki spójności I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, II. przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Urzędowi Pracy, III. zasądza od Wojewódzkiego Urzędu Pracy na rzecz F. "M." z siedzibą w S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Fundacja "[...]" z siedzibą w S. (dalej jako: "fundacja", "strona", "skarżąca"), działając na podstawie art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm., dalej jako: "ustawa wdrożeniowa") wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S., (dalej jako: "Instytucja Pośrednicząca", "IP" lub "organ") - pełniącego funkcję Instytucji Pośredniczącej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014 - 2020 - z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego oceny projektu pn. "Indywidualizacja nauczania SP1 S.", zaskarżając powyższe rozstrzygnięcie w całości. Rozstrzygnięcie zapadało w następującym stanie faktycznym. Fundacja złożyła wniosek o dofinansowanie w ramach konkursu nr RPZP.08.03.00-IP.02-32-K04/16 w ramach Osi priorytetowej VII Edukacja Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014 – 2020 Działanie 8.3 Wsparcie szkół i placówek prowadzących kształcenie ogólne oraz uczniów Strategii ZIT dla S. Obszaru Metropolitalnego. Pismem z dnia 28 września 2016 r., nr [...], Instytucja Pośrednicząca poinformowała stronę, że złożony przez nią poprawiony/uzupełniony projekt z uwagi na niespełnienie kryteriów administracyjności: Spójność i kompletność zapisów oraz Zgodność z kwalifikowalnością wydatków został negatywnie oceniony przez KOP (Komisję Oceniającą Projekt). Organ wskazał, że uzasadnienie wyniku oceny zostało zawarte w załączonych kopiach List sprawdzających wniosek o dofinansowanie projektu konkursowego w ramach RPO WZ 2014 – 2020. Powyższe pismo zostało podpisane przez Wicedyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy – A. I. Strona złożyła w dniu 10 października 2016 r. protest od rozstrzygnięcia. W wyniku tego, Instytucja Pośrednicząca w dniu [...] r. wydała rozstrzygnięcie o nieuwzględnieniu protestu dotyczącego oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie. W treści rozstrzygnięcia organ powołał zapisy ustawy wdrożeniowej, Regulaminu konkursu i Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach RPO WZ 2014 – 2020, wskazując szczegółowo na nieprawidłowości wypełnienia wniosku, skutkujące jego odrzuceniem z dalszego postępowania konkursowego. Organ stwierdził także, że wydana przez KOP ocena wniosku o dofinansowanie podczas I fazy w ramach oceny kryteriów administracyjności (stwierdzono niespójność zapisów pola pkt G.9 Uzasadnienia wydatków, pkt G.7 Wartość rozliczania wkładu własnego, pkt E.1. Wskaźniki produktu oraz niekwalifikowalność wydatków) była prawidłowa, wskazując na argumenty zamieszczone przez oceniających w listach sprawdzających wniosek o dofinansowanie oraz odnosząc się do poszczególnych zarzutów strony dotyczących oceny jak i zarzutów proceduralnych. Rozstrzygnięcie z dnia [...] r. zostało podpisane przez Wicedyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy działającego z upoważnienia Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S. – A. I. Na powyższe rozstrzygnięcie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wnosząc o stwierdzenie, że dokonana przez organ ocena, że projekt nie spełnia kryterium administracyjności, a w konsekwencji nieuwzględnienie protestu z dnia 10 października 2016 r., rażąco naruszają prawo, w tym art. 37 ust. 1 -5, art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ, a także o zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje. Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie jednakże z innych przyczyn, aniżeli wskazane w jej treści. Na wstępie wskazać należy, że skarga na rozstrzygnięcie Instytucji Pośredniczącej z dnia [...] r. została wniesiona zgodnie z art. 61 ustawy wdrożeniowej. Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem w oparciu o dyspozycję zawartą w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) oraz art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. dale zwana "p.p.s.a."), w związku z art. 64 ustawy wdrożeniowej należy wskazać, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Wykładnia tego przepisu prowadzi do wniosku, że poza wskazanymi wyłączeniami pozostałe przepisy postępowania przed sądami administracyjnymi będą miały odpowiednie zastosowanie. Zgodnie zatem z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto, w myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, ze zm., dalej zwanej: "K.p.a.") z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Nadto należy wskazać, że zgodnie z art. 67 ustawy wdrożeniowej, do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów K.p.a., z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to (poza wskazanymi wyjątkami) weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w K.p.a. Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. W realiach rozpoznawanej sprawy, pracownicy Instytucji Pośredniczącej – Wojewódzkiego Urzędu Pracy, działają w ramach powierzonego temu podmiotowi władztwa administracyjnego jak pracownicy organu administracji publicznej, zaś ich rozstrzygnięcia podlegają z punktu widzenia art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. kontroli analogicznej do kontroli decyzji administracyjnej. Nie ulega wątpliwości, że stosowanie w postępowaniu odwoławczym art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a., z woli ustawodawcy, na mocy art. 67 ustawy wdrożeniowej, ma zapewnić bezstronność i obiektywizm rozpoznania środka zaskarżenia (tutaj protestu). Oczywiste także jest, że podpisanie kontrolowanego rozstrzygnięcia i rozstrzygnięcia odwoławczego jest tożsame z braniem udziału w wydaniu obu tych aktów. Osobiste zainteresowanie pracownika lub członka organu kolegialnego sposobem załatwienia sprawy może prowadzić do stronniczego, sprzecznego z celem postępowania rozstrzygnięcia, nieopartego na obiektywnej ocenie sprawy. Ratio legis ww. przepisu było uniknięcie sytuacji, w której pracownik raz już uczestniczący w czynnościach postępowania administracyjnego i mający przez to ugruntowany pogląd w sprawie lub w zakresie jej rozstrzygnięcia byłby determinowany przez swoje wcześniejsze doświadczenia związane z udziałem w postępowaniu (por. W. Chróścielewski, Glosa do uchwały NSA z dnia 22 lutego 2007 r., II GPS 2/06, ZNSA 2007 nr 3, s. 137). Celem wyłączenia pracownika i członka organu kolegialnego jest zatem zapewnienie bezstronności w postępowaniu odwoławczym. Z aksjologicznego i normatywnego punktu widzenia nie można akceptować sytuacji, w której osoba biorąca udział w wydaniu zaskarżonej decyzji bierze następnie udział w postępowaniu, którego celem jest ocena prawidłowości wydania tej decyzji. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że zarówno zaskarżone rozstrzygnięcie z dnia 8 grudnia 2016 r (rozpoznanie protestu) jak i pierwsze rozstrzygnięcie zawarte w piśmie z dnia 28 września 2016 r. zostało podpisane przez tę samą osobę, to jest Wicedyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy – A.I. W istocie rozpoznała ona zatem w imieniu Instytucji Pośredniczącej środek odwoławczy od wcześniej wydanego przez siebie rozstrzygnięcia. Oceny tej nie zmienia to, że pod oceną projektu z 28 września 2016 r. ww. pracownik posłużył się pieczęcią o treści "Wicedyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy", zaś pod rozstrzygnięciem pieczęcią o treści "Z up. Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w S.". Opisane wadliwe działanie jest po pierwsze sprzeczne z wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wymogiem przeprowadzenia konkursu w sposób rzetelny i bezstronny. Wskazane uchybienie nie może więc nie mieć wpływu na wynik oceny wniosku o dofinansowanie. Po wtóre w postępowaniu administracyjnym stanowi podstawę wznowienia postępowania wskazaną w art. 145 § 1 pkt 3 K.p.a. Ustawa wdrożeniowa nie odsyła wprawdzie do tego ostatniego przepisu wprost, ale nie sposób przyjąć by zignorowanie normy art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. nie wiązało się z koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego aktu obarczonego taką wadą. Art. 67 ustawy wdrożeniowej odsyła przecież do przepisów dotyczących wyłączenia pracownika, a więc i do następstw będących konsekwencją ich zignorowania, zarówno do normy sankcjonowanej, jak i normy sankcjonującej. Pogląd przeciwny sprowadzałby odesłanie zawarte w ustawie wdrożeniowej do normy o charakterze lex imperfecta, co byłoby sprzeczne z domniemaniem racjonalnego działania ustawodawcy. W konsekwencji, wobec stwierdzonego zarzutu naruszenia przepisów postępowania, mającego istotny wpływ na wynik sprawy, ocena wykładni i stosowania norm prawa materialnego, w niniejszej sprawie, byłaby przedwczesna. Sąd, nie będzie zatem odnosił się do zarzutów merytorycznych skargi. W ponownym postępowaniu Instytucja Pośrednicząca rozpatrzy protest z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w niniejszym wyroku. Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 sentencji zgodnie z art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w związku art. 64 ustawy wdrożeniowej.