I SA/Sz 1299/15

Przewodniczący Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi J J na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 14 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów spadkodawcy p o s t a n a w i a: 1. podjąć postępowanie sądowe, 2. umorzyć postępowanie sądowe, 3. zwrócić skarżącej wpis w kwocie [...] złotych z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie decyzją z dnia 14 września 2015 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Szczecinie z dnia 29 maja 2015 r.nr [...], którą odmówiono spadkobiercy – J J stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie [...] zł, od dochodów osiągniętych przez spadkodawcę – S Z. Pismem z dnia 26 października 2015 r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na wyżej opisaną decyzję. Uznając, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania sądowoadministracyjnego, sąd - postanowieniem z dnia 23 grudnia 2015 r. - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012 r.270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a"), zawiesił postępowanie sądowe w sprawie, do czasu wydania uchwały w sprawie II FPS 6/15 przez Naczelny Sąd Administracyjny. W dniu 29 marca 2016 r. skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – złożyła pismo zatytułowane "cofnięcie skargi", a w treści żądania podała natomiast, że " (...) wnoszę skargę (...) oraz wnoszę o zwrot kwoty wpisu (...).Sąd kierując się wnioskiem o zwrot kwoty wpisu uiszczonego od skargi przyjął, że intencją strony było jednak cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, sąd uznał, że cofnięcie skargi przez skarżącą stanowi okoliczność uzasadniającą podjęcie zawieszonego postępowania. Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże, sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Sąd uznał, że w sprawie nie występują negatywne przesłanki, o których mowa jest w art. 60 p.p.s.a., zatem należy przyjąć, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd zwraca wpis uiszczony od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając na uwadze powyższe, sąd - na podstawie 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a - orzekł jakw pkt 1 sentencji postanowienia, a na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji. O zwrocie wpisu, w pkt 3 sentencji, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.