I SA/Sz 1359/15

Dnia 23 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi O. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. O. R. pismem z dnia 18 listopada 2015 r. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Z akt sprawy wynika, że organ I instancji 31 grudnia 2014 r. wystawił tytułu wykonawczy nr [...] , na podstawie ostatecznej decyzji Burmistrza R. z [...] r. nr [...] która została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] . Natomiast wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 810/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Strony na decyzję organu odwoławczego. Pismem z dnia 22 czerwca 2015 r., uzupełnionym pismem z dnia 1 lipca 2015 r., Strona podniosła, że podatek rolny, którego egzekucji dochodzi organ jest nienależny ze względu na niewydanie przez sąd wyroku merytorycznego, który uprawnia do egzekwowania należności. Burmistrz R. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] , uznał zarzuty wniesione przez Skarżącą za nieuzasadnione. W wyniku złożonego zażalenia postanowieniem wymienionym na wstępie organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu Strona podała, że organ I instancji prowadzi egzekucję bez podstawy prawnej, gdyż nie dysponuje on wyrokiem sądu wydanym wobec Strony w przedmiocie podatku rolnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 pkt 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) – dalej zwanej: "ustawą nowelizującą p.p.s.a.", zmieniono art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej zwanej "p.p.s.a.", mający zastosowanie w niniejszej sprawie. Stosownie do art. 2 ww. ustawy nowelizującej, przepisy tej ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie, do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Zatem, zgodnie z art. 1 pkt 1 w związku z art. 2 ustawy nowelizującej p.p.s.a., art. 3 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji ma zastosowania do postępowań sądowych wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r. W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowe zostało wszczęte po 15 sierpnia 2015 r., czyli po wejściu w życie ustawy nowelizującej. W konsekwencji niniejszą sprawę należało rozważyć na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu ustalonym ustawą nowelizującą. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a). Powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a zatem sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach oraz sprawami które zostały wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych. Stosownie do art. 58 § pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie należy wskazać, że art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. uległ zmianie na mocy ww. ustawy nowelizującej postępowanie sądowoadministracyjne. Zgodnie ze zmianą wprowadzoną przez art. 1 pkt 1 wspomnianej ustawy, sądy administracyjne nie są właściwe do orzekania w sprawach dotyczących postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, a także postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Jak wskazano w uzasadnieniu do nowelizacji ustawy, postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela, będące dotychczas (tj. w postępowaniach sądowych wszczętych przed 15.08.2015 r.) przedmiotem kontroli sądów administracyjnych, miały w istocie charakter incydentalny, uboczny w sporze sądowym. W przypadku wymienionych postanowień skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej, tj. postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów (por. J. Drachal, M. Jagielski, R. Stankiewicz, [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2015, s. 57). Skarżąca pismem z dnia 18 listopada 2015 r. złożyła skargę na postanowienie w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, a zatem w przedmiocie wyłączonym spod kontroli sądowoadministracyjnej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. Należy wyjaśnić Skarżącej, że zgodnie z art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.), zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. Po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 34 § 4 ustawy). Natomiast zgodnie z art. 34 § 5 ustawy na postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów służy zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym zażalenie. Tym samym Strona będzie miała możliwość skutecznego odniesienia się do stanowiska wierzyciela wyrażonego w postanowieniu Burmistrza R. z dnia 17 lipca 2015 r., utrzymanego w mocy zaskarżonym postanowieniem, poprzez wniesienie zażalenia, a następnie ewentualnej skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów, które z mocy prawa uwzględnia zaskarżone postanowienie. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał skargę Skarżącej za niedopuszczalną i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.