I SA/Sz 14/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA - Marian Jaździński po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M L o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S z dnia [..] r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego p o s t a n a w i a: wniosku nie uwzględnić. Decyzją z 10 listopada 2010 r., Dyrektor Izby Celnej w S orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Naczelnika [...] z dnia 19.07.2010 r., którą określono M L wysokość podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług należnych z tytułu importu samochodu osobowego. Wnosząc do sądu administracyjnego skargę na powyższą decyzję ostateczną, M L złożyła również, w dodatkowym piśmie z 21.12.2010 r., wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc w nim, iż została wobec niej wszczęta egzekucja administracyjna należności z decyzji tej wynikających, co spowodowało zajęcie jej rachunku bankowego uniemożliwiające korzystanie ze zgromadzonych tam środków pieniężnych dla zaspokojenia bieżących potrzeb w sytuacji ograniczonych dochodów z działalności gospodarczej w zakresie projektowania, braku zatrudnienia i dochodów ze strony męża oraz konieczności utrzymania studiującej córki oraz wymagającego opieki medycznej syna. Powyższy wniosek został wraz ze skargą przekazany adresatowi przez organ odwoławczy, za pośrednictwem którego wniosek ten złożono. Rozpatrując powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szcze-cinie uznał, co następuje: Stosownie do postanowień art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie powoduje wstrzymania zaskarżo-nego aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi przez organ, które-go akt lub czynność zaskarżono, sąd może na wniosek skarżącego wydać postano-wienie o wstrzymaniu ich wykonania w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebez-pieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwróce-nia skutków. Jak wynika z kolei z przepisu art. 61 § 6 w/w ustawy, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności skuteczne jest wyłącznie na czas trwa-nia postępowania przed sądem pierwszej instancji, skoro upada ono w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego to postępowanie. Z przytoczonej powyżej regulacji prawnej wynika zatem, że wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji organu podatkowego ma zabezpieczać stronę, która legalność tej decyzji skarży do sądu administracyjnego, przed wskazanymi w ustawie skutkami, tj. przed niebezpieczeństwem wyrządzenia poważnej szkody lub przed ich nieodwracalnością, a to na wypadek zakwestionowania przez sąd zgodności zaskar-żonej decyzji z prawem. Wskazując we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji osta-tecznej na istnienie takiego niebezpieczeństwa skarżąca niebezpieczeństwa tego upatruje w konieczności uiszczenia kwoty wynikającej z określonych tą decyzją zobo-wiązań podatkowych, a więc w istocie wyłącznie w wymiarze finansowym. Sugeruje ona jednocześnie, że w wyniku zastosowania wobec niej środków egzekucyjnych w postaci zajęcia rachunku bankowego pozbawiona została środków pieniężnych niezbędnych dla zaspokojenia jej bieżących potrzeb oraz potrzeb jej rodziny składającej się z bezrobotnego aktualnie męża oraz studiującej córki i wymaga-jącego szczególnej opieki lekarskiej syna. Mając na względzie zasadę, iż ostateczna decyzja organu podatkowego pod-lega wykonaniu, chociażby była nieprawomocna i zaskarżona do sądu adminis-tracyjnego, za regułę przyjąć należy, iż sama konieczność poniesienia finansowego ciężaru z wykonaniem tym związanego, jak i ewentualny brak środków finansowych koniecznych do tego wykonania, nie mogą stanowić same przez się podstawy do wstrzymania tego wykonania. Warunkiem takiego wstrzymania jest bowiem nieod-wracalność skutków tego wykonania, a o tym trudno mówić w przypadku uiszczenia lub ściągnięcia w drodze egzekucji należności podatkowych wyrażonych w pienią-dzu, względnie realna groźba wystąpienia poważnej szkody majątkowej wynikłej na skutek wykonania nieprawomocnej decyzji, tymczasem możliwości wystąpienia takiej szkody, a więc uszczerbku na swym majątku, mającym źródło w wykonaniu kwes-tionowanej i nieprawomocnej decyzji, skarżąca w istocie nie wykazuje. Na marginesie zauważyć wypada, że finansowe trudności w realizacji należ-ności budżetowych ustawodawca pozwala podatnikom (w tym także podmiotom gospodarczym) rozwiązywać we właściwym trybie określonym w rozdziale 7a Ordynacji podatkowej, tj. w ramach ulg podatkowych w przepisach tego rozdziału przewidzianych. Nie znajdując w tych okolicznościach podstaw faktycznych i prawnych do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzec należało jak w postanowieniu.