I SA/Sz 143/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska,, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi M. A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia 24 listopada 2016 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia 10 czerwca 2015 r. określającą [...] – dalej jako: "skarżący" zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji 2001, o pojemności silnika [...] cm3. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Skarżący w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pod nazwą [...] w dniu 5 czerwca 2010 r. sprzedał [...] prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą [...] pojazd ciężarowy marki [...] o nr nadwozia [...] za kwotę [...] zł. W dniu 30 czerwca 2010 r. [...] złożył w Starostwie Powiatowym wniosek o rejestrację jako samochodu ciężarowego ww. pojazdu, dołączając do wniosku m.in.: fakturę VAT-marża nr 2 z dnia 5 czerwca 2010 r., niemiecki dokument pojazdu [...], [...] dowód rejestracyjny dla samochodu [...] o nr nadwozia [...] zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym nr [...] z dnia 30 czerwca 2010 r. wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu stanowiącym załącznik do w/w zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym oraz ocenę techniczną nr [...] z dnia 29 czerwca 2010 r. sporządzoną w celu ustalenia danych technicznych pojazdu dla wydziału komunikacji. Starosta [...] decyzją nr [...] z dnia 30 czerwca 2010 r. czasowo zarejestrował ww. pojazd i nadał mu nr rejestracyjny [...], a na podstawie decyzji nr [...] z dnia 27 lipca 2010 r. organ wydał stały dowód rejestracyjny. Samochód został zarejestrowany, jako ciężarowy z czterema miejscami do siedzenia (karta informacyjna pojazdu nr [...]). Organ pierwszej instancji pismem nr [...] z dnia 11 stycznia 2013 r. zwrócił się do [...]z siedzibą w [...] o udzielenie informacji na temat przedmiotowego pojazdu. Spółka poinformowała, że pojazd został wyprodukowany ze świadectwem homologacji jak dla samochodów osobowych; jako siedmiomiejscowy, z nadwoziem rodzaju van, bez przegrody stałej, bez przeszklenia powierzchni bocznych w przestrzeni za kierowcą, z drzwiami: jedna sztuka drzwi lewych, dwie sztuki drzwi prawych (w tym jedne przesuwne, przeszklone). Samochód został wyprodukowany, w ww. konfiguracji na indywidualne zamówienie. Dodatkowo spółka wskazała, że nie posiada informacji dotyczących zmian adaptacyjno-konstrukcyjnych pojazdów (dokonanych po opuszczeniu fabryki producenta) wpływających na zmianę homologacji. Organ pierwszej instancji ustalił, że w niniejszej sprawie miało miejsce nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego (zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób) niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju, ponadto po przywozie samochodu do kraju nie została złożona deklaracja uproszczona AKC-U i nie został zapłacony podatek akcyzowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu oraz jego pierwszej sprzedaży. Organ pierwszej instancji w toku prowadzonego postępowania podatkowego wezwał [...] do przedstawienia pojazdu w celu przeprowadzenia oględzin. Oględziny zostały przeprowadzone z udziałem skarżącego w dniu 17 grudnia 2013 r. W toku postępowania organ pierwszej instancji wezwał skarżącego do przedstawienia dokumentu, na podstawie którego zakupił pojazd oraz wskazania daty przemieszczenia nabytego pojazdu z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej [...] na terytorium kraju. W odpowiedzi skarżący poinformował, że przebywa w areszcie i nie ma dostępu do dokumentów związanych z prowadzoną działalnością i wskazał, że nie może udzielić odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniach. Organ pierwszej instancji przyjął za datę wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu dzień 5 czerwca 2010 r., tj. datę dokonania pierwszej udokumentowanej czynności na terytorium kraju (datę nabycia pojazdu przez [...]). Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego organ pierwszej instancji decyzją z dnia 10 czerwca 2015 r. nr [...] określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie [...] zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji 2001, o pojemności silnika [...] cm3. Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącemu 12 czerwca 2015 r. Pismem z dnia 25 czerwca 2015 r. skarżący złożył odwołanie, w uzasadnieniu wskazał, że dokonał w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zakupu samochodu zarejestrowanego, jako samochód ciężarowy i posiadał tylko dwa miejsca siedzące (kierowcy i pasażera). Następnie w stanie niezmienionym odsprzedał pojazd, a nowy właściciel dokonał w nim modyfikacji i pojazd został zarejestrowany w kraju, jako ciężarowy z czterema miejscami. Dodatkowo skarżący podkreślił, że organ nie wymagał zapłaty podatku akcyzowego, co jego zdaniem oznacza, że samochód posiadał cechy charakterystyczne dla pojazdów klasyfikowanych do pozycji CN 8704. Skarżący zarzucił organowi pierwszej instancji wydanie decyzji na podstawie nieprawdziwych informacji i ustaleń niezgodnych z faktami, co doprowadziło do błędnej kwalifikacji pojazdu do kodu CN 8703, jako samochód osobowy. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W wyniku rozpatrzenia odwołania organ odwoławczy decyzją z dnia 24 listopada 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia 10 czerwca 2015 r. W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje ustawa o podatku akcyzowym. Powołując treść odpowiednich przepisów ustawy o podatku akcyzowym organ odwoławczy wskazał, kiedy powstaje obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów, kto jest podatnikiem akcyzy oraz, co stanowi podstawę opodatkowania. Opisując stan faktyczny sprawy organ odwoławczy podkreślił, iż kwestią sporną w sprawie jest ocena, czy pojazd stanowiący przedmiot wewnątrzwspólnotowego nabycia spełnia definicję samochodu osobowego zawartą w art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowymi powinien zostać zaklasyfikowany do pozycji CN 8703. Organ odwoławczy ustalił, że skarżący nie kwestionuje okoliczności wprowadzenia przedmiotowego pojazdu, co więcej w odwołaniu wskazał, że zakupił pojazd w Niemczech i wprowadził na terytorium kraju, a następnie dokonał jego odsprzedaży. Powołując się na brzmienie przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, organ odwoławczy uznał za prawidłowe ustalenia organu pierwszej instancji. Ponadto przyjął, że w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy zastosowanie znajduje Nomenklatura Scalona stanowiąca załącznik do rozporządzenia Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r., zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 287 z 31 października 2009 r. ze zm.). Ponadto organ powołał się na komentarz zawarty w notach wyjaśniających HS do pozycji CN 8703, w którym podane zostały cech "samochodu osobowo-towarowego". Organ odwoławczy uznał, że bez względu na sposób rejestracji przedmiotowego pojazdu w [...] i Polsce pojazd posiadał cały czas możliwość przewożenia 7 osób, z uwagi na obecność mocowań służących do zamontowania siedzeń. Pojazd został zarejestrowany w kraju, jako ciężarowy z czterema miejscami, a w chwili oględzin posiadał tylko dwa miejsca siedzące. W tylnej przestrzeni pojazd posiadał punkty kotwiczenia dla foteli i kanapy oraz dwa pasy bezpieczeństwa dla dwóch osób w trzecim rzędzie (kanapa). Istotne jest, iż pojazd posiada całkowicie przeszklone nadwozie, pomimo okoliczności, że w chwili opuszczenia fabryki powierzchnie boczne nie były przeszklone. Skarżący poinformował, że pojazd posiadał szyby oklejone od wewnątrz czarną nieprzepuszczającą światła folią. Zdaniem organu odwoławczego decydujące w niniejszej sprawie jest określenie zasadniczego przeznaczenia pojazdu w oparciu o determinujące je cechy, wymienione w notach wyjaśniających do HS. Uwzględniając powołane zapisy organ odwoławczy uznał, że nabyty przez skarżącego samochód marki [...] jest samochodem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób. Nie ma znaczenia dla klasyfikacji na potrzeby opodatkowania podatkiem akcyzowym, fakt że pojazd na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego zarejestrowany był jako ciężarowy. Stanął bowiem na stanowisku, że przepisy ustawy prawo o ruchu drogowym i wydane na jej podstawie akty wykonawcze mają inne przeznaczenie i służą do innych celów. Ponadto regulacje te nie mają nawet pomocniczego zastosowania przy ustalaniu wysokości zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym. Organ odwoławczy zaakceptował przyjętą przez organ pierwszej instancji do dalszej analizy średnią wartość rynkową podobnego samochodu zarejestrowanego na terytorium kraju, tj. kwotę [...] zł. W konsekwencji ustalona cena pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług (w stawce 22%) oraz kwotę akcyzy (w stawce 18,6%) pozwoliła na prawidłowe ustalenie kwoty podatku akcyzowego (po zaokrągleniu do pełnych złotych) w wysokości [...] zł. Podsumowując organ odwoławczy wskazał, że obowiązek podatkowy powstał w dniu 5 czerwca 2010 r., natomiast przedmiotowy pojazd został zarejestrowany na terytorium kraju w dniu 30 czerwca 2010 r., zatem w tym dniu upłynął termin zapłaty podatku akcyzowego. Organ odwoławczy podkreślił, że skarżący nie złożył w terminie, ani teŻ później wymaganej deklaracji i nie wpłacił należnego podatku akcyzowego. W związku z tym zaległość podatkowa powinna zostać powiększona o należne odsetki obliczone w oparciu o przepisy Ordynacji podatkowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skarżący, wskazał, że nie zgadza się z przyjętą przez organ odwoławczy klasyfikacją przemieszczonego z terytorium [...] samochodu, jako osobowego (CN 8703). Podkreślił, że nabycie przedmiotowego samochodu nastąpiło pomiędzy dniem 23 marca 2010 r., a 5 czerwca 2010 r. i dotyczyło samochodu ciężarowego. Zdaniem skarżącego, organ błędnie postąpił przyjmując, jako podstawę oceny zasadniczego przeznaczenia pojazdu: informację pochodzącą od [...] oraz wynik oględzin przedmiotowego pojazdu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. W dniu 4 kwietnia 2016 r. skarżący nadesłał do sądu pismo (z dnia 29 marca 2016 r.), w którym wniósł m.in. o uwolnienie od zarzutu niezapłacenia akcyzy od samochodu ciężarowego oraz o uwolnienie od zobowiązań podatkowych wymyślanych przez urząd celny. Następnie w piśmie z dnia 12 kwietnia 2016 r. skarżący wskazał, że w aktach sprawy znalazło się pismo z dnia 3 czerwca 2010 r. wydziału komunikacji skierowane do urzędu celnego, zgodnie z którym diagnosta dokonał klasyfikacji przedmiotowego pojazdu, jako samochodu ciężarowego. Ponadto wyjaśnił, że deklaracja w podatku akcyzowym nie została złożona, ponieważ wewnątrzwspólnotowe nabycie pojazdu dotyczyło samochodu ciężarowego. Potwierdzają to zdaniem skarżącego dokumenty zgromadzone w toku postępowania podatkowego. Skarżący wskazał, że przedmiotowy samochód został skonfigurowany na indywidualne zamówienie pierwszego właściciela. Ponadto samochód został zakupiony na przetargu od niemieckiej Policji, jako samochód ciężarowy. Skarżący nie kwestionuje również, iż pojazd miał nietypową zabudowę, w tym nie posiadał przeszklenia powierzchni bocznych. Był to więc samochód ciężarowy, co zostało zdaniem skarżącego potwierdzone wpisami we właściwych dokumentach. Zmiany w pojeździe rozpoczął [...], który pomalował samochód i zmienił jego estetykę, w tym zwiększył ilość miejsc do czterech. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] z w a ż y ł, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014, poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (...). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej zwaną: "p.p.s.a." uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną co oznacza, iż sąd zobowiązany jest dokonać oceny legalności zaskarżonej decyzji niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze. Po dokonanej kontroli legalności zaskarżonej decyzji sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest prawidłowość ustalenia podstawy opodatkowania i w konsekwencji określenia kwoty zobowiązania w podatku akcyzowym w związku z wewnątrzwspólnotowym nabyciem samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji 2001, o pojemności silnika [...] cm3. Wskazać należy, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., Nr 3 poz. 11 ze zm.) – dalej zwana: "u.p.a.". W myśl art. 2 pkt 9 u.p.a., użyte w ustawie określenie "nabycie wewnątrzwspólnotowe" oznacza "przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju." Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a.: "Do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.)." Stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a.: "W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;" Zgodnie z art. 100 ust. 4 u.p.a.: "Samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18." W myśl art. 101 ust. 2 u.p.a. obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem: 1) przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju; 2) nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju; 3) złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem. Natomiast zgodnie z art. 101 ust. 5: "Jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 100 ust. 1 lub ust. 2, za datę jego powstania uznaje się dzień, w którym uprawniony organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej stwierdził dokonanie czynności podlegającej opodatkowaniu. Zgodnie z art. 102 ust. 1 u.p.a., podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2. Stosownie zaś do art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a., podstawą opodatkowania w przypadku samochodu osobowego jest "kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - w przypadku jego nabycia wewnątrz- wspólnotowego, (...)", a w myśl art. 105 pkt 2, stawka akcyzy dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej [...] centymetrów sześciennych wynosi 18,6% podstawy opodatkowania. Uwzględniając powyższe należy wskazać, że opodatkowanie akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego dotyczy więc samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu u.p.a. decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji CN 8703 i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. W tym zakresie nie ma więc prawnego znaczenia sposób oznaczenia rodzaju pojazdu dla celów jego rejestracji, zarówno za granicą, jak i w kraju – dokonywany na podstawie innych przepisów. Z opisów pozycji CN 8703 i 8704 wynika, że zasadniczym kryterium klasyfikacyjnym pojazdów samochodowych (dla potrzeb podatku akcyzowego) jest ich przeznaczenie, które - zgodnie z wyrokiem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06 - winno być oceniane na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech pojazdów. Podobne poglądy prezentowane są w krajowym orzecznictwie (por. wyrok NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt I FSK 370/12). Sąd podziela utrwalony w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym o wyborze właściwej pozycji kodu CN decyduje główna funkcja pojazdu wynikająca z jego budowy i wyposażenia. Nie decyduje, więc przeznaczenie w sensie sposobu wykorzystania pojazdu przez nabywcę, lecz przeznaczenie przewidziane przez producenta. Pomocnicze znaczenie w zakresie ustalenia zasadniczego przeznaczenia towaru mają wyjaśnienia do Taryfy celnej, które posługują się oznaczeniem kodu CN i w sposób opisowy wskazują kryteria i cechy pozwalające dokonać rozróżnienia towarów, celem ich prawidłowego zakwalifikowania do kodu CN. Klasyfikacja pojazdów do pozycji CN 8703 oraz CN 8704 zależy zatem od pewnych cech, które wskazują na to, że pojazdy te są odpowiednio: – przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8703) lub – przeznaczone głównie do transportu towarów a nie do transportu osób (pozycja 8704). Definicja kodu CN 8703 nie posługuje się zwrotem "samochody osobowe" lecz obejmuje szerszy zakres pojazdów, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi i nie wyklucza przewozu tymi pojazdami towarów. Natomiast pojazdy objęte kodem CN 8704 służą zasadniczo do przewozu towarów. Uwzględniając prawidłowo ustalony przez organy podatkowe stan faktyczny sprawy, sąd wskazuje, że [...] wyjaśniła, iż przedmiotowy pojazd wyprodukowany został fabrycznie wyprodukowany, jako siedmiomiejscowy samochód osobowy, z nadwoziem typu van, bez przegrody stałej, bez przeszklenia powierzchni bocznych w przestrzeni za kierowcą, z pojedynczymi drzwiami po lewej stronie i dwojgiem drzwi po prawej stronie (w tym jedne przesuwne, przeszklone) oraz przeszkloną klapą tylną. Przedstawiciel producenta wyjaśnił także, że pojazd został wyprodukowany bez przeszklenia powierzchni bocznych w przestrzeni za kierowcą, ale jako samochód siedmiomiejscowy, na indywidualne zamówienie. Z innych zgromadzonych przez organy dokumentów wynika, że pojazd był zarejestrowany jako - samochód osobowy zamknięty (pojazd specjalny policyjny) i posiadał siedem miejsc. Ponadto pojazd zawierał dodatkowe ogrzewanie, dwa siedzenia spośród siedmiu ustawione w kierunku przeciwnym do kierunku jazdy, wyjście awaryjne w dachu, regały z tyłu pojazdu, kratę za ostatnim rzędem siedzeń oraz oszklenie zabezpieczające szyby boczne i tylne. Zasadnie więc organ odwoławczy zauważył, że przy ustalaniu przeznaczenia spornego pojazdu, jako przystosowanego do przewozu osób, czy towarów należy kierować się pewnymi obiektywnymi, a przy tym dającymi się łatwo stwierdzić, kryteriami klasyfikacyjnymi jak: obecność wmontowanych fabrycznie siedzeń wraz z pasami bezpieczeństwa lub sama obecność punktów do ich zamocowania, występowanie tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, występowanie lub brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenia dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a tylna częścią pojazdu. Nie jest więc decydująca dla ustalenia przeznaczenia pojazdu wymiana wykończenia wnętrza, w tym tapicerki z szarej sklejki, czarnej wykładziny, deski rozdzielczej, zderzaków, sterowania szybami lub foteli. Przyjęte przez organy podatkowe zaklasyfikowanie spornego pojazdu do kodu CN 8703 znajduje też uzasadnienie we wnioskach uzyskanych z przeprowadzonych w dniu 17 grudnia 2013 r. oględzin pojazdu. Wskazać tu należy przede wszystkim, że na podłodze stwierdzono szyny do mocowania foteli drugiego rzędu siedzeń oraz mocowania kanapy dla trzeciego rzędu, przy którym były zamontowane pasy bezpieczeństwa (dwie sztuki). Organ wskazał, że tylna dwuosobowa kanapa w chwili oględzin była zdemontowana. Wnętrze pojazdu (podsufitka z oświetleniem i nawiewami), tapicerka boczna (ze schowkami i popielniczkami) oraz podłoga z punktami do zamocowania siedzeń (foteli), jak również brak przegrody wewnątrz pojazdu wskazuje, że wnętrze pojazdu przystosowane jest do przewozu osób, pomimo braku siedzeń w tylnej części pojazdu, w chwili oględzin. Stan pojazdu potwierdza sporządzona w trakcie oględzin dokumentacja fotograficzna (19 zdjęć). Prawidłowo zatem w zaskarżonej decyzji stwierdzono, że przedmiotowy samochód posiada cechy konstrukcyjne pojazdu decydujące o jego zasadniczym przeznaczeniu do przewozu osób wymienione w pkt. a-e not wyjaśniających HS do pozycji CN 8703. Jest to bowiem pojazd trzydrzwiowy, oszklony, wyprodukowany w wersji osobowej, ostatecznie nie posiadający na stałe zamontowanej przegrody oddzielającej przestrzeń dla kierowcy i przednich pasażerów od przestrzeni tylnej. W pojeździe znajdują się punkty kotwienia tylnych siedzeń (w dwóch rządach) oraz fabrycznie zamontowane pasy bezpieczeństwa. Wnętrze pojazdu wyposażone jest w sposób charakterystyczny dla pojazdów służących do przewozu osób. Ustalenie zasadniczego przeznaczenia spornego pojazdu do przewozu osób jest więc równoznaczne z jego klasyfikacją do pozycji CN 8703, a nie do pozycji CN 8704, która obejmuje pojazdy służące do transportu towarowego. Dodatkowo należy tu zauważyć, że samochody typu van rzeczywiście mogą być klasyfikowane zarówno do kodu 8703, jak i do kodu 8704. Zaklasyfikowanie samochodu typu van do kodu 8704 możliwe jest jednak tylko w sytuacji, gdy posiada jeden rząd siedzeń i żadnych punktów mocowania kolejnych siedzeń i pasów bezpieczeństwa w tylnej części pojazdów. W notach wyjaśniających do HS dotyczących pojazdu typu van wskazano bowiem, że do pozycji CN 8704 może być zakwalifikowany "pojazd typu van z jednym rzędem siedzeń i nieposiadający żadnych stałych punktów kotwiczenia oraz urządzeń służących do instalowania siedzeń i bez wyposażenia bezpieczeństwa, znajdujących się w tylnej części pojazdu". Jak stwierdzono powyżej, sporny samochód został jednak wyprodukowany, jako samochód do przewozu osób i jego konstrukcja przewidywała możliwość wyposażenia samochodu w więcej niż jeden rząd siedzeń (łącznie trzy rzędy siedzeń, w tym dwuosobowa kanapa). Niesporne jest też, że w pojeździe ujawniono oryginalne punkty do mocowania siedzeń i pasów bezpieczeństwa (oraz pasy bezpieczeństwa dla trzeciego rzędu siedzeń). Posiadając takie cechy samochód nie mógł więc zostać zaklasyfikowany do kodu CN 8704. Wprawdzie rację ma skarżący, że dla ustalenia czy pojazd podlegał opodatkowaniu akcyzą znaczenie ma stan pojazdu w czasie wprowadzenia go na teren kraju, a to jak ustalił organ nastąpiło w dniu 5 czerwca 2010 r. To jednak – jak zasadnie wskazywały organy podatkowe obu instancji potwierdziły oględziny pojazdu, iż pojazd ten od chwili wyprodukowania był pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób. Oceny tej nie zmienia fakt czasowego, nietrwałego i nieingerującego w cechy konstrukcyjne, dostosowania przedmiotowego pojazdu do przewozu towarów i takiego sposobu jego wykorzystywania przez skarżącego i nabywcę przez okres trzech lat, tj. od daty wprowadzenia na teren kraju do dnia oględzin. Tym samym pojazd spełnia podstawowe warunki zaliczania go, jako pojazd typu van do grupy pojazdów osobowych. Oznacza to zarazem, że przedmiotowy pojazd mimo rejestracji w [...] i w Polsce, jako pojazd ciężarowy (na podstawie przepisów ustawy prawo o ruchu drogowym i innych aktów wykonawczych do tej ustawy) nie utracił nigdy zasadniczych cech pojazdu osobowego. Dodatkowo, zauważyć też należy, że ustawa o podatku akcyzowym zawiera legalną definicję samochodu osobowego podlegającego opodatkowaniu akcyzą. Nie ma więc znaczenia określenie rodzaju pojazdu dokonane w oparciu o przepisy ustawy prawo o ruchu drogowym (w tym kwestia homologacji), nie jest ono zatem wiążące dla organów podatkowych. Prawidłowo więc organ odwoławczy uznał, że uwzględnienie określenia rodzaju pojazdu dokonanego na podstawie pozapodatkowych przepisów i odstąpienie od opodatkowania akcyzą nabytego wewnątrzwspólnotowego samochodu, w sytuacji posiadania przez ten samochód cech konstrukcyjnych charakteryzujących samochody przeznaczone do przewozu osób, spowodowałoby w istocie naruszenie przepisów prawa materialnego dotyczącego opodatkowania samochodów osobowych. W rozpoznawanej sprawie nie ma więc znaczenia, jak pojazd został określony w dokumentach rejestracyjnych (niemieckich lub polskich). W rozpoznawanej sprawie nie doszło więc do naruszenia przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy. Ponadto nie zostały naruszone przepisy postępowania podatkowego (w tym: art. 194 § 1 i 2 w zw. z art. 121 i art. 122 O.p., art. 187 § 1 O.p.), które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został prawidłowo oceniony (w tym: niemieckie dokumenty rejestracyjne) i pozwalał on na wydanie decyzji podatkowej określającej zobowiązanie podatkowe. W toku postępowania w sposób wyczerpujący wyjaśniono też, dlaczego nie mogły zostać uwzględnione dokumenty, w których nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód określony został jako samochód ciężarowy. Nie można więc uznać, że organ podatkowy popełnił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe rozważania, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.