I SA/Sz 1476/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpatrzeniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2012 roku oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników spółki cywilnej za zaległości podatkowe w tym podatku wraz z odsetkami p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. H. G., reprezentowany przez radcę prawnego, wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] r. znak [...], [...] określającą spółce cywilnej "[...]" B. B., G. H., NIP [...], zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. w wysokości [...] zł oraz orzekającą o solidarnej odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników, tj. pana H.G. i pana B.B., rozwiązanej w dniu [...] r. ww. spółki cywilnej, za jej zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. w kwocie [...] zł oraz odsetki za zwłokę, naliczone na dzień wydania decyzji w wysokości [...] zł, złożył do sądu wniosek o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270 ze zm., zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał na wysokość zobowiązania określonego zaskarżoną decyzją ([...] zł) oraz odsetek, które na dzień 22 stycznia 2014 r. wyniosły według organów podatkowych [...] zł. Zdaniem skarżącego, wydanie decyzji ostatecznej, która w ocenie strony skarżącej rażąco narusza prawo, skutkuje możliwością podjęcia czynności egzekucyjnych w stosunku do zobowiązanych. Bardzo wysoka kwota egzekwowanego zobowiązania oznacza w praktyce konieczność podjęcia egzekucji z nieruchomości i rzeczy ruchomych pozostających na wyposażeniu ośrodka wypoczynkowego [...], który jest obecnie prowadzony przez H. G. Byli wspólnicy nie dysponują innym majątkiem, poza wymienionym ośrodkiem wypoczynkowym, który pozwoliłby im spłacić wymierzone zobowiązanie wraz z odsetkami. Zdaniem skarżącego, wykonanie skarżonej decyzji może prowadzić do sprzedaży majątku związanego z działalnością gospodarczą strony skarżącej oraz likwidacją tej działalności. Skutki dokonania czynności egzekucyjnych nie będą już mogły być uchylone nawet w przypadku uchylenia skarżonej decyzji, a strony zobowiązane poniosą niepowetowane straty związane z wymuszoną sprzedażą majątku, który przynosi dochody ze względu na jego wykorzystywanie do prowadzenia działalności gospodarczej – ośrodka wypoczynkowego. W ocenie skarżącego, powołane wyżej okoliczności prowadzą do wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody po stronie skarżącej i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wyegzekwowania wymierzonego błędnie zobowiązania. Skarżący dodał, że odpowiedzialność za tę szkodę obciążyłaby Skarb Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (postanowienie NSA z 15 maja 2014 r. sygn. akt II FZ 468/14, LEX nr 1467648). Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu prawa, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może wywołać wyjątkowo dolegliwe skutki dla Skarżącego. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może być skutkiem ewentualnego uwzględnienia skargi. Skarżący jest zobowiązany do wykonania zaskarżonej decyzji solidarnie z drugim byłym wspólnikiem spółki cywilnej [...] – B.B. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Twierdzenia zaś wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie NSA z dnia 26.05.2014r., sygn. akt I FSK 731/14, J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188). Stwierdzić należy, że Skarżący nie wykazał, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie powołał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek przemawiających za zastosowaniem w rozpoznawanej sprawie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Żądanie wstrzymania wykonania decyzji bez wskazania konkretnych dowodów na potwierdzenie istnienia przesłanek uzasadniających takie żądanie, w szczególności przedstawiających sytuację finansową skarżącego - zobowiązanego solidarnie do zapłaty wskazanej wyżej kwoty, należy uznać, wskutek dokonanej wyżej wykładni, za niewystarczające. Skoro skarżący prowadzi ośrodek wypoczynkowy w [...] miejscowości N., to informacja, m.in., o wysokości uzyskiwanych z tego tytułu dochodów może mieć istotne znaczenie dla oceny złożonego wniosku. Pełnomocnik takich danych nie podał. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że bardzo wysoka kwota egzekwowanego zobowiązania oznacza w praktyce konieczność podjęcia egzekucji z nieruchomości i rzeczy ruchomych, jednak jak wynika z akt sprawy, skarżący uiścił tytułem wpisu sądowego od skargi niemałą kwotę [...] zł (przelew z rachunku bankowego skarżącego z dnia 30 grudnia 2014 r.), co oznacza, że sytuacja finansowa skarżącego nie jest zła. Podkreślić należy, że w uzasadnieniu wniosku skarżący ograniczył się jedynie do gołosłownych stwierdzeń, wskazując na okoliczności, które mogą nastąpić po dokonanej przez organ prawdopodobnej egzekucji należności z nieruchomości i rzeczy ruchomych pozostających na wyposażeniu ośrodka wypoczynkowego [...]. Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że pełnomocnik skarżącego nie wykazał umocowania do reprezentowania w sprawie uczestnika postępowania B. B., zobowiązanego solidarnie ze skarżącym do wykonania zaskarżonej decyzji, dlatego złożone w uzasadnieniu wniosku oświadczenie o stanie majątkowym "byłych wspólników" uznać należy, w odniesieniu do B. B., za nieuprawnione. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, i dlatego, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.