I SA/Sz 1478/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 4 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 31 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. J. K. w piśmie z dnia 5 listopada 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 31 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione. Zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału I WSA wezwał stronę skarżącą do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie[...] zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na uiszczenie wpisu od skargi po upływie wyznaczonego terminu, sąd postanowieniem z dnia 22 stycznia 2014 r. odrzucił skargę. Strona skarżąca w piśmie z dnia 30 stycznia 2014 r. złożyła na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu na uiszczenie wpisu. Uzasadniając swoje żądanie, wskazała, że wezwanie do uiszczenia wpisu pełnomocnik otrzymał w dniu 30 grudnia 2013 r. a z uwagi na okres świąteczno-noworoczny oraz konieczność sprawowania opieki nad żoną (która miała skierowanie na specjalistyczne badania lekarskie do szpitala w Szczecinie na dzień 7 stycznia 2014 r.) nie dochował terminu do wniesienia opłaty sądowej. Pełnomocnik dodał, że na miejsce w szpitalu jego żona czekała od sierpnia 2013 r., ze względu na brak wolnych miejsc termin przyjęcia był zmieniany przez szpital. Dalej wyjaśnił, że uiszczając wpis sądowy w dniu 9 stycznia 2014 r., spóźnił się tylko dwa dni, co nie powinno stanowić przeszkody w skierowaniu sprawę na wokandę. Ponadto, na podstawie art. 223 § 2 p.p.s.a. sąd ma możliwość uzyskania należnej wpłaty, także w sytuacji braku jej uregulowania, co nie miało miejsca. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwaną: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powyższej regulacji prawnej wynika, że warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie następujących przesłanek: – złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; – jednocześnie z wniesieniem wniosku należy dopełnić czynności, dla której wyznaczony był termin; – strona powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W pierwszej kolejności sąd bada czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę siedmiodniowym terminie. Termin ten liczy się od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W rozpoznawanej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 29 stycznia 2014 r. (data doręczenia postanowienia sądu o odrzuceniu skargi), a zatem od tego dnia rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Wobec tego, termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. upłynął w dniu 5 lutego 2014 r., a zatem strona skarżąca nadając wniosek na poczcie w dniu 1 lutego 2014 r., dochowała terminu do jego wniesienia. Spełniła też warunek równoczesnego dokonania czynności, której termin został uchybiony, tj. uiściła wpis od skargi w kwocie Rozważenia wymaga wypełnienie przesłanki dotyczącej uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu. Zgodnie z powyższym unormowaniem, brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną przesłankę przywrócenia terminu, przy czym brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Ocena braku winy pozostaje w gestii sądu, który dokonuje oceny, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i która dołożyła wszelkich starań, aby uniknąć negatywnych konsekwencji niedochowania terminów procesowych. W ocenie sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem po przeprowadzeniu analizy akt sądowych, sąd stwierdził, że strona nie uprawdopodobniła okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu. Wskazać należy, że z nadesłanej dokumentacji medycznej wynika, iż J. K. przebywała w Samodzielnym Publicznym Szpitalu Klinicznym Nr [...] [...] w S. w dniach od 9 stycznia 2014 r. do 11 stycznia 2014 r., a zatem nie jest zgodne z prawdą twierdzenie, że miała ona skierowanie na badania lekarskie na dzień 7 stycznia 2014 r., w którym to dniu upływał termin na uiszczenie wpisu. Co więcej, opłata została wniesiona w dniu 9 stycznia 2014 r., w którym skarżąca rozpoczęła swój dwudniowy pobyt w klinice. Zatem nie zasługują na wiarę wyjaśnienia, że z powodu sprawowania opieki nad małżonką (skarżącą) pełnomocnik nie mógł w wyznaczonym terminie wykonać wezwania Sądu. Zauważyć należy, że na równi z zawinionym działaniem strony traktowane jest zawinienie działającego w jej imieniu pełnomocnika i w związku z tym strona postępowania działająca przez pełnomocnika ponosi wszelkie negatywne konsekwencje jego zaniedbań. Nie tylko więc wina strony, lecz również innych osób, w tym pełnomocnika, wyłącza możliwość przywrócenia terminu. W konsekwencji powoływane przez pełnomocnika skarżącej okoliczności uzasadniające - jego zdaniem - przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługują na uwzględnienie. Ponadto, okoliczność sprawowania opieki nad żoną (przy czym pełnomocnik nie wyjaśnił na czym ta opieka polegała i czy stan zdrowia żony wymagał całodobowej pomocy innej osoby), nie daje podstaw do uznania, że pełnomocnik dochował należytej staranności umożliwienie wywiązania się przez stronę z obowiązku uiszczenia należnego wpisu. Z załączonej karty informacyjnej wynika, że po 2 dniach pobytu w szpitalu pacjentka została wypisana do domu w stanie dobrym, co pozwala domniemywać, że nie wymagała sprawowania nad nią nieustannej opieki przez męża, gdyż była osobą sprawną w stopniu umożliwiającym samodzielną egzystencję. Nie wskazano także, że w dniu przyjęcia do szpitala pacjentka była w złym stanie zdrowia, uniemożliwiającym samodzielne wykonywanie podstawowych czynności życiowych, co uzasadniałoby potrzebę absorbowania do pomocy innych osób. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko wówczas, gdy pełnomocnik skarżącego dołożył wszelkiej należytej staranności, aby dokonać czynności procesowej. Brak uiszczenia w terminie wpisu od skargi w niniejszej sprawie, wskazuje w sposób jednoznaczny na niedochowanie przez pełnomocnika skarżącego ciążącej na nim obowiązku należytego dbania o interesy jego mocodawczyni, która to mocodawczyni ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swojego pełnomocnika. Skuteczność dokonania przed sądem czynności, polegającej na wniesieniu pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, zależy od uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Fakt, że materialny obowiązek uiszczenia opłaty ciąży na samej stronie, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku zapewnienie skuteczności czynności procesowej, dokonywanej w granicach pełnomocnictwa. Obowiązku tego nie należy utożsamiać z koniecznością uiszczenia opłaty z własnych środków pełnomocnika, lecz z taką organizacją prowadzenia spraw strony w postępowaniu sądowym, która zapewni skuteczne dochodzenie jej praw i interesów. Podsumowując powyższe rozważania Sąd stwierdza, że powoływane przez pełnomocnika skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.