I SA/Sz 1479/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z O o wydłużenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 marca 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 1479/13 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Z O na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 2 października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 28 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił Z O wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia zażalenia doręczono skarżącemu 3 kwietnia 2014 r. W dniu 8 kwietnia 2014 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym pismo, w którym wniósł o wydłużenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 28 marca 2014 r., do dnia 15 kwietnia b.r. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w związku z awarią dysku przenośnego nie jest w stanie sporządzić merytorycznego zażalenia na postanowienie w terminie do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że wniosek wniesiony do sądu administracyjnego w toku rozpoznania sprawy, podlega rozpatrzeniu tylko wówczas, gdy jest dopuszczalny. Stwierdzenie braku dopuszczalności wniosku skutkuje koniecznością jego odrzucenia, bez dokonania oceny merytorycznej zawartego w nim żądania. W sprawie zachodzi taka sytuacja. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm.) zwana dalej "P.p.s.a.", przewiduje dwojakiego rodzaju terminy procesowe odnoszące się do stron postępowania, tj. terminy sądowe i ustawowe. Te pierwsze wyznaczane są przez przewodniczącego lub sąd, natomiast te drugie przewidziane są wprost w ustawie. Ustawodawca możliwość przedłużenia i skrócenia terminu przewidział jedynie w stosunku do terminów sądowych. Przesądza o tym brzmienie art. 84 P.p.s.a., stosownie do którego, przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. W stosunku do terminów ustawowych brak jest w ustawie podstawy prawnej do ich przedłużenia lub skrócenia. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w doktrynie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym (vide: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 r., 376, postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 26 września 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 244/08, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący złożył wniosek przedłużenie terminu do wniesienia zażalenia, który został wyznaczony przepisem ustawy, tak więc jest terminem ustawowym, zgodnie bowiem z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Skoro termin do wniesienia zażalenia jest terminem ustawowym, zatem niedopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o jego przedłużenie. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku art. 64 § 3 P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.