I SA/Sz 1488/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. R. z dnia [...] r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wyżej opisane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S., którym odmówiono jej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. znak: [...] odmawiającej umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2008-2012 wraz z odsetkami za zwłokę. Pismem z dnia 15 lipca 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. We wniosku skarżąca szeroko opisała swoją aktualną sytuację, w tym problemy związane z pobytem z mężem w N. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie zaś z art. 61 § 5 p.p.s.a., postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie wskazać należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i gdy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Innymi słowy, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (vide: J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 224-225; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 3139/13, LEX nr 1420326). W piśmiennictwie wskazuje się, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich, które nadają się do wykonania. Wykonanie dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających nakazy określonego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostaną na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, którym organ odwoławczy odmówił jej przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych. Zaskarżone postanowienie posiada cechy rozstrzygnięcia procesowego i nie posiada przymiotu wykonalności; nie rodzi ono żadnych praw, jak też nie nakłada obowiązków nadających się do wykonania. Zarówno jego treść, jak i obowiązujące przepisy prawa nie wiążą z jego wydaniem konieczności zrealizowania określonego stanu rzeczy. Jego skuteczność może być oceniana wyłącznie przez pryzmat skutku jaki powoduje w sferze procesowej (P. Daniel [red.], Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2013, s. 203). W tym stanie rzeczy, zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, gdyż nie określa praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., sąd postanowił jak w sentencji.