I SA/Sz 152/08
PostanowienieWSA w Szczecinie2008-10-24
Skład orzekający: Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, sporządzone osobiście przez stronę, która nie spełnia wymogów określonych w art. 175 § 2 PPSA, powinno zostać odrzucone?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, sporządzone osobiście przez stronę, która nie jest sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, ani profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, powinno zostać odrzucone jako niedopuszczalne. Strona została prawidłowo pouczona o wymogu sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego, zgodnie z art. 194 § 4 PPSA w zw. z art. 175 § 2 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący L. J. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 sierpnia 2008 r., które odrzuciło jego skargę kasacyjną od wcześniejszego postanowienia sądu odrzucającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Skarżący sporządził zażalenie osobiście, mimo że został pouczony o wymogu jego sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Wniósł również o przyznanie prawa pomocy, który został pozostawiony bez rozpoznania z powodu niezłożenia na urzędowym formularzu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia L. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 sierpnia 2008 r. dotyczącego odrzucenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 czerwca 2008 r., którym odrzucono skargę L. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie
W dniu 5 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 czerwca 2008 r., którym odrzucono skargę L. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz prawidłowym pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia i wymogach formalnych do jego wniesienia (w tym wymogu wynikającym z art. 194 § 4) doręczono skarżącemu [...] r.
[...] r. (data wpływu do Sądu: [...] r.) skarżący złożył osobiście sporządzone zażalenie na powyższe postanowienie (błędnie oznaczając je jako "postanowienia z dnia [...] i [...] r."), jednocześnie wnosząc o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Skarżący został wezwany, pismem z dnia [...] r., do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma pod rygorem pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu [...] r.
Sąd [...] r. zarządził o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ze względu na niezłożenie niniejszego wniosku na urzędowym formularzu.
Odpis powyższego zarządzenia wraz z uzasadnieniem i prawidłowym pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia o został doręczony skarżącemu [...] r. Skarżący nie wniósł od zarządzenia zażalenia w ustawowym terminie (tj. do dnia [...] r.) ani nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.
Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z dnia 20 września 2002 r. ze zm.), sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 4, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem art. 175 § 2. Skarżący został o tym wymogu prawidłowo pouczony.
L. J. wniósł zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, sporządzając je osobiście. Skarżący nie spełnia wymogu art. 175 § 2, tj. nie jest sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, ani profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, którzy uprawnieni są do sporządzenia skargi kasacyjnej osobiście (skarżący jest z zawodu [...], obecnie [....]).
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło