I SA/Sz 155/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres IX-XII 2000 r. i koszty postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: przyznać K.M. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 18 października 2007 r. oddalił skargę K. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres od IX do XII 2000 r. i koszty postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie w dniu 18 października 2007 r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem do Sądu o doręczenie odpisu ww. wyroku wraz z uzasadnieniem. W związku z powyższym Sąd pismem z dnia 19 października 2007 r. wezwał K. M. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł. Wyżej wymienione wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 6 listopada 2007 r. W dniu 13 listopada 2007 r. K. M. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie, sporządzony na urzędowym formularzu PPF. Skarżąca, powołując się na konieczność uiszczenia łącznie kwoty w wysokości 400 zł z tytułu opłat kancelaryjnych w związku ze złożonymi wnioskami w sprawach o sygn. akt I SA/Sz 154 – 157/07, wskazała że nie jest w stanie ponieść jednorazowo ww. kosztów bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jednocześnie K. M. nadmieniała, iż w wyznaczonym przez Sąd terminie, tj. w dniu 13 listopada 2007 r. uiściła opłatę kancelaryjną w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 154/07, natomiast w pozostałych sprawach wnosi o przyznanie prawa pomocy. Uzasadniając złożony wniosek K. M. oświadczyła, że przy uwzględnieniu zobowiązań i wydatków miesięcznie pozostaje na osobę w rodzinie kwota około 200 zł. Ze złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z K. M. pozostaje jej córka. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności, przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 3.000 euro. Z kolei dochody osiągane przez skarżącą na podstawie umowy o pracę stanowią kwotę 5.000 zł brutto miesięcznie, a córka skarżącej otrzymuje miesięcznie, tytułem zasądzonych alimentów, kwotę 50 zł. Nadto, jak wynika ze złożonego oświadczenia, wynagrodzenie skarżącej zajęte jest przez komornika skarbowego w wysokości 50 % netto, w związku ze sprawą objętą skargą. Uzasadniając powyższy wniosek K. M. wskazała, iż miesięczne wydatki związane z utrzymaniem jej rodziny wynoszą: - koszty utrzymania mieszkania o powierzchni 31 m² (własność rodziców skarżącej), tj. czynsz, energia, gaz, telefon – 460 zł, - wydatki związane z nauką córki – 100 zł, - koszty leczenia – 100 zł, - wydatki związane z kulturą i wypoczynkiem dziecka – 300 zł, - bilety miesięczne MZK i koszty bankowe (prowadzenie rachunku, odsetki od kredytu) – 150 zł, - odzież, kosmetyki - 150 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 tej ustawy). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zależne jest od wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy). Zwolnienie od kosztów sądowych jest instytucją nadzwyczajną, stanowiącą pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia, bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż okoliczności, które powołała K. M. w złożonym wniosku uzasadniają jego uwzględnienie. Ocena przedstawionej sytuacji finansowej i rodzinnej skarżącej, z uwzględnieniem w szczególności wysokości miesięcznych dochodów jej rodziny, tj. ok. 1500 zł netto oraz wysokości wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem, prowadzi do wniosku, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając zatem na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak sentencji orzeczenia.