I SA/Sz 176/15

Dnia 26 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpatrzeniu w dniu 26 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. D. – P.H.U. V. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 8 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2006 r. wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z. D. – P.H.U. V., pismem z dnia 19 stycznia 2015 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie, którą w całości uchylono decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia 14 czerwca 2011 r., nr [...] , określającą podatnikowi należne zobowiązanie w podatku akcyzowym za październik 2006 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę od wpłat dziennych za ten okres w kwocie [..] zł, i w tym zakresie orzeczono co do istoty w ten sposób, że określono podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za październik 2006 r. w kwocie [..] zł oraz wysokość odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł. Jednocześnie, w ww. piśmie Skarżący zwrócił się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, wskazując, że (cyt.) "jej wykonanie (jako niesłusznej i niezgodnej z prawem) spowoduje szkodę po stronie skarżącego". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej zwanej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego powyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., oraz że to strona skarżąca powinna wykazać, że wykonanie danego aktu pociągnie za sobą ww. skutki. Zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie może być bowiem przedmiotem domniemań sądu (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1100/08, dostępne w CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd nie jest również zobowiązany ustalać ww. okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za skarżącego uzasadnienia wniosku (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1522/12, Lex nr 1225721 oraz z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FZ 5/12, Lex nr 113637). W szczególności strona skarżąca powinna wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m.in. w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 694/04, niepubl.; z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 52/05, niepubl.). W rozpoznawanej sprawie, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Skarżący wskazał jedynie, że wykonanie tej decyzji - jako niesłusznej i niezgodnej z prawem - spowoduje po jego stronie szkodę. Mając powyższe na uwadze, po analizie wniosku Skarżącego, Sąd stwierdził, że brak jest postaw do jego uwzględnienia, gdyż Strona nie wykazała istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wymogu wykazania istnienia okoliczności, przemawiających za przyznaniem ochrony tymczasowej, nie spełnia bowiem wskazanie na wadliwość czy niesłuszność zaskarżonego aktu. Sąd rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu, nie dokonuje oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a. W innym przypadku Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu i oceniając jednocześnie wagę postawionych w skardze zarzutów, dokonałby kontroli legalności zaskarżonego aktu, do czego na tym etapie postępowania sądowego nie jest uprawniony. Wskazać również należy, że z akt sprawy wynika, iż należność określona zaskarżoną decyzją została już uprzednio uregulowana. To zaś oznacza, że obecnie wobec Skarżącego nie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne, zmierzające do wyegzekwowania przedmiotowej należności. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.