I SA/Sz 180/16

Dnia 11 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. "S.N." S. z o. o. S. k. z siedzibą w S. na postanowienie Naczelnika D. Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2015 r. p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] złotych uiszczoną tytułem wpis sądowego od skargi. W dniu 20 listopada 2015 r. Naczelnik D. Urzędu Skarbowego w S. wszczął wobec G. "S..N." Sp. z o. o. S. k. z siedzibą w S. kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości naliczania i deklarowania należności podatkowych – przed dokonaniem zwrotu w podatku od towarów i usług za okres od 1 sierpnia 2015 r. do 31 sierpnia 2015 r. W trakcie prowadzonej kontroli organ wydał postanowienie z dnia [...] r. nr [...] , którym przedłużył termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2015 r. Postanowienie zawierało pouczenie o przysługującym Spółce środku zaskarżenia w postaci skargi do sądu administracyjnego, po uprzednim wezwaniu organu, który wydał postanowienie do usunięcia naruszenia prawa. Nie zgadzając się z ww. postanowieniem Spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa i uchylenie postanowienia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, organ stwierdził brak podstaw do zmiany postanowienia, co wyraził w piśmie z dnia 4 stycznia 2016 r. nr [...] , doręczonym Spółce 18 stycznia 2016 r. Pismem z dnia 20 stycznia 2016 r. Spółka złożyła skargę na ww. postanowienie i wniosła o jego uchylenie w całości oraz nakazanie zwrotu podatku, a także natychmiastowe zakończenie kontroli skarbowej prowadzonej w sprawie. W odpowiedzi na skargę Naczelnik D. Urzędu Skarbowego w S. wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie postępowanie zostało wszczęte po 15 sierpnia 2015 r., a więc po wejściu w życie zmian wprowadzonych ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), które zaczęły obowiązywać od dnia 15 sierpnia 2015 r. W sprawie tej zastosowanie mają zatem przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") w brzmieniu nadanym jej ustawą zmieniającą z dnia 9 kwietnia 2015 r. Jak stanowi art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając skargę, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przy czym, stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a). Powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a zatem sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w przywołanych wyżej przepisach oraz sprawami które zostały wyłączone spod kognicji sądów administracyjnych. W rozpatrywanej sprawie kontrola podatkowa wobec Spółki została wszczęta w dniu 20 listopada 2015 r., a 30 listopada 2015 r. organ wydał zaskarżone postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2015 r. Następnie, w dniu 21 stycznia 2016 r. Spółka złożyła skargę na ww. postanowienie. Jak wskazano wyżej, stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a w brzmieniu obowiązującym od 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne nie są właściwe do orzekania w sprawach dotyczących aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W Dziale VI Ordynacji podatkowe uregulowano prowadzenie kontroli podatkowej, zatem postanowienia wydane w trakcie prowadzonej kontroli podatkowej nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Uwzględniając powyższe rozważania należy stwierdzić, że Skarżąca złożyła skargę do Sądu w przedmiocie wyłączonym spod kontroli sądowoadministracyjnej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Złożona skarga jest więc niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Zaskarżone postanowienie nie może podlegać kognicji sądu administracyjnego, także na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. ponieważ nie jest to postanowienie kończące postępowanie, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. Na marginesie Sąd zauważa, że bez wpływu na treść rozstrzygnięcia Sądu pozostać musi zawarte w kwestionowanym postanowieniu błędne pouczenie o możliwości zaskarżenia postanowienia do sądu administracyjnego oraz fakt, że Skarżąca zastosowała się do tego pouczenia. Katalog aktów prawnych podlegających zaskarżeniu wynika bowiem wprost z przepisów ustawy p.p.s.a. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.