I SA/Sz 181/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA - Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "P" Spółka Akcyjna z siedzibą w N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżąca "P" Spółka Akcyjna z siedzibą w N. pismem z dnia 14 lipca 2009 r. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że w dniu 11 listopada 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego, w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, zajął główny rachunek Spółki w Banku [...] S.A., który Spółka wykorzystuje w prowadzonej działalności gospodarczej. Spółka wyjaśniła, iż mimo wstrzymania egzekucji w dniu 14 listopada 2008 r., nie jest ona w stanie dysponować swoim głównym rachunkiem bankowym, co powoduje znaczne dolegliwości w prowadzeniu działalności gospodarczej. Skarżąca wskazała, że przedłużające się zajęcie rachunku bankowego doprowadziło do sytuacji, w której na tym rachunku nie mogą być skutecznie realizowane przepływy finansowe Spółki, albowiem kwota zajęcia wynosi aż [...]. Zajęcie rachunku spowodowało znaczny spadek obrotów na koncie i trudności w skutecznym zarządzaniu finansami Spółki. Spółka powołując się także na trudną aktualnie sytuację finansową na rynku krajowym i międzynarodowym, podała, że powyższy stan rzeczy w znaczny sposób utrudnia jej funkcjonowanie. Ponadto, Spółka wyjaśniła, iż zajęcie rachunku, może przyczynić się do wypowiedzenia przez Bank głównej umowy kredytowej Spółki, co może ją narazić na straty o znacznym rozmiarze (Spółka uzyskała informację, iż Bank podjął czynności zmierzające do wypowiedzenia umowy kredytowej). Skarżąca dodała, że jednym z warunków ww. umowy jest dokonywanie przez Spółkę określonego wolumenu obrotów na zajętym koncie, co aktualnie nie jest możliwe. Spółka poinformowała, że w przypadku wypowiedzenia umowy kredytowej, będzie ona narażona na poważne niebezpieczeństwo finansowe, gdyż nie będzie w stanie dłużej finansować swojej działalności na dotychczasowych warunkach. Powyższe może doprowadzić do utraty płynności finansowej Spółki, powodując opóźnienia w regulowaniu zobowiązań, w tym z tytułu podatków. Spółka podniosła również, że w wyniku zajęcia rachunku, inne banki wstrzymują wypłaty wcześniej przyznanych kredytów, natomiast przyznanie nowych kredytów na korzystnych dla Spółki warunkach, jest prawie niemożliwe z powodu globalnego kryzysu. Wobec powyższego, Spółka podniosła, iż w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji (abstrahując od konieczności zapłaty ewentualnego wielomilionowego zobowiązania podatkowego) może ponieść znaczną szkodę, której skutki mogą być niemożliwe do odwrócenia w przyszłości z uwagi na brak możliwości uzyskania finansowania na takich samych warunkach. Dalej, Spółka wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozwoli na zwrócenie się do organu egzekucyjnego z wnioskiem o uwolnienie głównego rachunku bankowego spod zajęcia i spełnienie warunków umowy kredytowej do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd. Końcowo Spółka podkreśliła, że na podstawie kwestionowanych tytułów wykonawczych, ustanowiono na majątku Spółki hipotekę przymusową, zabezpieczającą roszczenia Burmistrza, co pozwoli w przyszłości na przeprowadzenie bez przeszkód egzekucji zobowiązania podatkowego z majątku Spółki, bez narażania jej na dodatkowe, znaczne straty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 wyżej wymienionej ustawy po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem, przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu, jest wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji następuje na wniosek skarżącego. Na podstawie przytoczonych przepisów uznać należy, że ciężar uzasadnienia tego wniosku spoczywa na wnioskodawcy. Wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Z opisanym obowiązkiem wnioskodawcy wiąże się powinność Sądu do dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności, wskazanych we wniosku. Natomiast przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 ww. ustawy. Wniosek złożony w sprawie dotyczy wstrzymania decyzji organu, którą nałożono na skarżącą Spółkę obowiązek zapłaty podatku od nieruchomości w kwocie [...]. Należy zaznaczyć, że wykonanie decyzji dotyczącej należności nie zawsze wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, albowiem zależy to od okoliczności sprawy, między innymi od wysokości kwoty, której dotyczy decyzja i stopnia dolegliwości powstałych wskutek wykonania decyzji. Zdaniem Sądu okoliczności wskazane przez Spółkę uzasadniają udzielenie jej ochrony tymczasowej. Nie budzi bowiem wątpliwości, że egzekwowanie tak znacznej kwoty zajęcia tj. [...], nawet przy uwzględnieniu rozmiarów i wartości przedsiębiorstwa Spółki (wysokość kapitału zakładowego wynosi [...]) może spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki w postaci utraty płynności finansowej oraz wypowiedzenia umowy kredytu, co uniemożliwi Spółce finansowanie działalności na dotychczasowych, korzystnych warunkach, gdyż aktualnie banki przyznają kredyty na mniej dogodnych dla podmiotów gospodarczych warunkach. Ponadto, egzekwowanie wyżej wymienionej kwoty zagraża wyrządzeniem stronie znacznej szkody, albowiem uniemożliwia rzetelne wywiązywanie się z zobowiązań finansowych Spółki oraz sprawne zarządzanie z uwagi na utrudnienia związane z przeprowadzaniem operacji na zajętym głównym koncie Spółki. Sąd badając przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania decyzji, miał na uwadze zarówno wysokość egzekwowanej kwoty podatku, jak również charakter zadań wykonywanych przez Spółkę. Faktem powszechnie znanym jest to, iż głównym przedmiotem działalności Spółki jest wytwarzanie, dystrybucja i obrót energii elektrycznej oraz ciepła (Spółka zasila w ciepło miasto [...]), zajmuje się zatem zaspokajaniem podstawowych zbiorowych potrzeb ludności. Ponadto, Sąd uwzględnił ogólnie znany fakt, iż Spółka jest jednym z większych pracodawców w województwie, a zatem pogorszenie sytuacji ekonomicznej i materialnej Spółki może doprowadzić do redukcji zatrudnienia. Końcowo, zauważyć należy, iż interes Skarbu Państwa został zabezpieczony poprzez ustanowienie na majątku Spółki hipoteki przymusowej. W ocenie Sądu, skarżąca Spółka we wniosku skierowanym do Sądu wykazała, że w sprawie zachodzą okoliczności, które uprawdopodabniają, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, lub trudne do odwrócenia skutki. W tej sytuacji, Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.