I SA/Sz 181/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. [...] K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 r. p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] października 2020 r. nr [...], którą określono Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe Nadleśnictwo K. (dalej: "Skarżący") zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2015 r. Decyzja organu II instancji zawierająca pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi na ten akt do sądu administracyjnego została doręczona Skarżącemu w dniu [...] grudnia 2020 r. W dniu [...] stycznia 2020 r. Skarżący nadał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie przesyłkę zawierająca skargę na ww. decyzję organu II instancji. Przesyłka wpłynęła do Sądu w dniu [...] stycznia 2021 r. W związku z tym, że pismo zostało złożone z uchybieniem terminu (termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] stycznia 2021 r.), Sąd postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2021 r. skargę odrzucił. Rozstrzygnięcie zostało Skarżącemu doręczone w dniu [...] kwietnia 2021 r. (na ZPO błędnie wskazano datę [...] stycznia 2021 r.) W dniu [...] kwietnia 2021 r. wpłynęło do Sądu pismo Skarżącego (pismo zostało nadane w urzędzie pocztowym w tej samej dacie), w którym zamieszczony został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisaną na wstępie decyzję. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu, Skarżący wskazał, że do przekroczenia terminu do wniesienia skargi o jeden dzień było wynikiem błędu (zapomnienia) po stronie pracownika merytorycznego odpowiedzialnego za prowadzenie sprawy, który niedawno przeszedł chorobę covid-19, skutkującą wystąpieniem u niego tzw. mgły mózgowej. Skarżący wskazał, że dolegliwość ta u osób, które przebyły covid-19 jest faktem powszechnie znanym. Pracownik po zakończeniu choroby nie skarżył się na ww. dolegliwość, a Skarżący jako pracodawca nie wiedział o niej. Nie mógł, więc podjąć działań w celu delegowania obowiązków innemu pracownikowi. Skarżący podkreślił, że w okolicznościach sprawy, nie dokonanie w terminie czynności do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. W celu uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, przedłożył wyjaśnienia pracownika merytorycznego odpowiedzialnego za terminowe załatwienie sprawy, tj. nadanie skardze biegu wraz z dokumentami, na które pracownik powołał się w wyjaśnieniach. Końcowo wskazano, że ustanie przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi nastąpiło w dniu [...] kwietnia 2021 r. tj. w dacie doręczenia Skarżącemu postanowienia o odrzuceniu skargi. W załączonych do wniosku wyjaśnieniach pracownik wskazał, że w okresie od dnia [...] grudnia 2021 r. do [...] stycznia 2021 r. był nieobecny w pracy. W tym czasie przebywał w domu w warunkach izolacji ze względu na chorobę covid-19. Nie był hospitalizowany, ale chorobę przeszedł ciężko. Skutki choroby trwają do chwili obecnej – mgła mózgowa (zapominanie, brak koncentracji, trudności w wyrażaniu myśli, oszołomienie). Pracownik wyjaśnił również, że w dniu [...] stycznia 2021 r. na skrzynkę e-mail wpłynęła wiadomość od radcy prawnego zawierająca projekt skargi wraz z danymi do opłaty od skargi. Pismo zostało wydrukowane z datą [...] stycznia 2021 r. z założeniem, że skardze zostanie w tym dniu nadany bieg. Pracownik podkreślił, że w dniu [...] stycznia 2021 r. (od rana) zajął się innymi sprawami i zapomniał zając się przedmiotową sprawą, tj. przedłożeniem do podpisu, opłatą i wysyłka listu. Podniósł, że powyższą wiadomość z dnia [...] stycznia 2021 r. zauważył ponownie w dniu [...] stycznia 2021 r. i natychmiast zorganizował wykonanie przelewu opłaty za skargę i wysyłkę pisma. Pracownik wskazał, że wyłączną przyczyną błędu, który popełnił jest jego stan zdrowia po przejściu covid-19. Pracodawca nie był informowany o problemach z koncentracją i pamięcią, ponieważ pracownik liczył, że w niedługim czasie przeminą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przy czym, w myśl art. 86 § 2 p.p.s.a., przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Instytucja przywrócenia terminu ma na celu usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych wskutek uchybienia terminowi procesowemu, gdy strona nie ponosi winy w uchybieniu. Przywrócenie terminu uchybionego prowadzi do stworzenia sytuacji, w której uchybiony termin dla dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym rozpoczyna swój bieg na nowo. Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu jest uwarunkowane łącznym spełnieniem wskazanych w nich przesłanek. Brak choćby jednej z nich uniemożliwia zaś przywrócenie terminu. Na marginesie Sąd wskazuje, że od zasady wnoszenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, jest jednak wyjątek. Okoliczność ta miała miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ o uchybieniu terminu do wniesienia skargi Skarżący dowiedział się z postanowienia o jej odrzuceniu. W takiej sytuacji tj. po odrzuceniu skargi przez sąd z uwagi na wniesienie jej po terminie, dopuszczalne jest złożenie przedmiotowego wniosku bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Przesądza, o tym fakt, że akta sprawy znajdują się w sądzie rozpoznającym sprawę, co niewątpliwie wpływa na czas potrzebny do rozpoznania wniosku. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione zarówno formalne, jak i merytoryczne przesłanki, warunkujące uwzględnienie wniosku Skarżącego. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w sprawie nie budzi wątpliwości, iż Skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi. Skoro bowiem doręczenie decyzji organu II instancji nastąpiło w dniu [...] grudnia 2020 r. to, przewidziany w art. 53 § 1 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał w dniu [...] stycznia 2020 r. (środa). Z kolei, rozpatrując wynikający z art. 87 § 1 p.p.s.a. wymóg złożenia wniosku o przywrócenie terminu w terminie siedmiodniowym od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, wskazać należy, że ze złożonego w dniu [...] kwietnia 2021 r. wniosku wynika, iż przyczyna ta ustała w dniu [...] kwietnia 2020 r., tj. z dniem doręczenia postanowienia WSA w Szczecinie z dnia 8 kwietnia 2021 r. o odrzuceniu skargi. W tej sytuacji należało uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w ustawowym terminie określonym w ww. przepisie. Skarżący w wyznaczonym przez Sąd terminie dokonał, także czynności, której terminowi uchybiono (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Analizując treść wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu - w korelacji z aktualną wiedzą związaną z wpływem choroby covid-19 na stan zdrowia i szeroko rozumiane samopoczucie osób, które przechodziły tę chorobę, w tym jej skutki polegające na możliwym wystąpieniu "mgły mózgowej" po przebyciu covid-19 (zaburzenia pamięci, problemy z koncentracją) - Sąd uznał, że wyjaśnienia pracownika Skarżącego oraz argumentacja samego Skarżącego uprawdopodobniają okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu. Zdaniem Sądu, argumenty podnoszone w uzasadnieniu wniosku i załączonym wyjaśnieniu pracownika, dotyczące stanu zdrowia pracownika, zasługują na uwzględnienie i stanowią przesłankę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżący wykazał, że nie był w stanie dokonać czynności wniesienia skargi w terminie, z powodów obszernie uzasadnionych, ani zapobiec uchybieniu terminowi m.in. poprzez inne zorganizowanie pracy. W takiej sytuacji odmowa przywrócenia terminu do wniesienia skargi pozbawiałaby Skarżącego prawa do sądu. Mając powyższe na względzie, Sąd uznał wniosek o przywrócenie terminu za uzasadniony i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji