I SA/Sz 186/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbiety Dziel po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu 22 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 27 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2021 r. postanawia odrzucić skargę Tymczasowy pełnomocnik szczególny P. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 27 stycznia 2025 r. nr 3201-IOV1.4103.15.2024.38 w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2021 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 8 kwietnia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do przedłożenia dokumentu (np. pełny odpis KRS), określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik poinformował, że jego umocowanie wynika z ustanowienia tymczasowego pełnomocnika szczególnego spółki w postępowaniu dotyczącym podatku VAT za okres od 1 marca do 30 kwietnia 2021 r. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia – na podstawie rezygnacji z 28 kwietnia 2023 r. - wykreślił K. K. z rejestru KRS z funkcji prezesa zarządu, a tym samym strona nie była od tego dnia prawidłowo reprezentowana. Do odpowiedzi na wezwanie załączono pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w Katowicach z 17 grudnia 2024 r. oraz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie 24 grudnia 2024 r. dotyczące ustanowienia dla spółki tymczasowego pełnomocnika szczególnego w sprawie podatku VAT za marzec i kwiecień 2021 r. Pismem z 27 maja 2025 r. skarżącą oraz tymczasowego pełnomocnika szczególnego wezwano do uzupełnienia braków w składzie właściwych organów spółki, w terminie 2 miesięcy od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z 14 lipca 2025 r. tymczasowy pełnomocnik szczególny spółki poinformował, że nie jest uprawniony do podejmowania działań zmierzających do uzupełnienia braków w składzie organów spółki. Spółce nie wyznaczono kuratora, a tymczasowy pełnomocnik szczególny nie ma wiedzy, aby spółka podjęła kroki zmierzające do powołania składu zarządu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. - p.p.s.a.) osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Jak stanowi art. 58 § 2 p.p.s.a. z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarżąca w chwili wniesienia skargi nie posiadała organów uprawnionych do jej reprezentowania. Skarga została wniesiona przez tymczasowego pełnomocnika szczególnego wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w Katowicach na wniosek organu podatkowego w trybie art. 138m oraz art. 138n § 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm. – O.p.). Tymczasowy pełnomocnik szczególny jest jednak wyznaczany w postępowaniu podatkowym i dla realizacji celów postępowania podatkowego, a nie sądowego (por. m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 18 marca 2024 r. I SA/Wr 807/23, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2020 r. I FSK 1215/20 – orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na to, że w dniu wniesienia skargi brak było osób uprawnionych do działania w imieniu skarżącej, sąd wyznaczył odpowiedni termin do uzupełnienia braków w składzie reprezentującego ją organu, co wynika z art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 58 § 2 p.p.s.a. W zakreślonym przez sąd terminie skarżąca nie wykazała, że braki w reprezentującym ją organie zostały uzupełnione. Także dane z powszechnie dostępnego rejestru KRS wskazują, że skarżąca nie posiada obecnie zarządu i nie ustanowiono kuratora. Jednocześnie wskazać należy, że w sprawie nie będzie miał zastosowania art. 124 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który nakazuje zawiesić postępowanie, jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Obowiązek zawieszenia postępowania dotyczy postępowań wszczętych skutecznie wniesioną skargą, a więc czyniącą zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a także spełniającą inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Do takich wymogów należy m.in. wykazanie przez stronę skarżącą, że na dzień wniesienia skargi posiadała organ uprawniający do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym. Odnosząc się do zawartego w pismach tymczasowego pełnomocnika szczególnego wniosku o zasądzenie od organu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu podatnikowi, wskazać należy, że stosownie do art. 250 § 1 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Jak już wyżej wspomniano, tymczasowy pełnomocnik szczególny został wyznaczany w postępowaniu podatkowym i dla realizacji celów postępowania podatkowego, a nie sądowego. Nie jest zatem pełnomocnikiem, o którym mowa w art. 250 § 1 p.p.s.a. i nie przysługuje mu w związku z tym wynagrodzenie. Kwestię ustalenia przez organ podatkowy wynagrodzenia oraz kosztów tymczasowego pełnomocnika szczególnego reguluje natomiast art. 138n § 3 O.p. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.