I SA/Sz 187/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi B.M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek oddala skargę Stan sprawy przedstawia się następująco: Pismem z dnia 15 stycznia 2009 r. B M zwróciła się do [...] o umorzenie zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenia zdrowotne w łącznej kwocie [...] zł, za okres od [...] r. do [...] r., należnych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wniosek ww. uzasadniła trudną sytuacją finansową i materialną, która nie pozwala na spłacenie powstałego zadłużenia. Dłużniczka wskazała, że prowadząc działalność gospodarczą uzyskiwała minimalne dochody, które nie wystarczyły na opłacanie składek ubezpieczeniowych. Podniosła też, iż jest osobą bezrobotną i pozostaje na utrzymaniu męża. Decyzją z dnia [...] r. [...] odmówił umorzenia ww. należności. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w sprawie nie wystąpiła podstawowa przesłanka umożliwiająca umorzenie długu, o której mowa w art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585 ze zm.), tj. całkowita nieściągalność składek. Z akt sprawy wynika bowiem, że zobowiązania zostały skierowane na drogę postępowania egzekucyjnego, które prowadzone jest za pośrednictwem [...] Postępowanie to trwa nadal, co oznacza, że do czasu jego zakończenia istnieje potencjalna możliwość uregulowania długu. Okoliczność ta, jak podkreśli organ, oznacza również, że uprawniony organ egzekucyjny, tj. naczelnik urzędu skarbowego, nie stwierdził, że zobowiązania dłużniczki są niemożliwe do wyegzekwowania z powodu braku majątku, z którego można prowadzić egzekucję, bądź z uwagi na brak możliwości uzyskania kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Dalej, organ wskazał, iż dokonane w sprawie ustalenia wskazują, że sytuacja finansowa wnioskodawczyni jest trudna, jednakże, zdaniem organu, nie można jej uznać za sytuację szczególną. Taki stan rzeczy spowodował, że organ nie stwierdził podstaw do umorzenia zadłużenia z powodu całkowitej nieściągalności składek. Pismem z dnia [...] r. B M wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i umorzenie należności z tytułu składek ubezpieczeniowych. Wskazała, że wynagrodzenie męża w [...] obciążone jest zajęciem komorniczym. Poza tym, mąż posiada zobowiązania alimentacyjne wobec dzieci z poprzednich związków. Spłata zadłużenia znacznie pogorszy jej trudną już sytuację finansową. W związku z tym dłużniczka wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i umorzenie długu. Decyzją z dnia [...] r. Prezes [...] utrzymał w mocy ww. decyzję [...] z dnia [...] . W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podzielił argumentację organu pierwszej instancji. Organ wskazał, iż sytuacja skarżącej jest trudna, jednakże nie jest ona trwała. Skarżąca jest bowiem osobą stosunkowo młodą, a w materiale dowodowym brak jest dokumentów potwierdzających, że występują jakieś szczególne względy zdrowotne lub rodzinne uniemożliwiające bądź ograniczające jej możliwość uzyskiwania dochodów. Powyższą decyzję [...] B M zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł, podnosząc, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i życiowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł wyrokiem z [...] ., uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego z uwagi na fakt, iż w trakcie prowadzonego postępowania Zakład wskazywał, że w stosunku do wnioskodawczyni prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, co powoduje, iż w sprawie nie zachodzi podstawowa przesłanka warunkująca umorzenie zaległości, tj. całkowita nieściągalność składek. Tymczasem, z akt sprawy nie wynikało, że w stosunku do ww. prowadzone jest jakiekolwiek postępowanie egzekucyjne. Poza tym w materiale dowodowym brak było dokumentów świadczących o tym, że B M jest właścicielem samochodu osobowego marki [...] , którą to okoliczność podkreślał Zakład w swojej decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę[...] , decyzją z dnia [...] r., utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ wskazał, że powołane przez wnioskodawczynię okoliczności (w piśmie z[..] . oraz [...] r.) nie uzasadniają zmiany decyzji. Skorzystanie z prawa umorzenia należności z tytułu składek, jak w dalszym ciągu wskazał organ odwoławczy, uzasadnione jest wówczas, gdy faktycznie nie ma szansy na odzyskanie tych należności w okresie nieprzedawnionym, bądź z uwagi na szczególną sytuację osoby zobowiązanej. W świetle art. 28 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych możliwość umorzenia należności z tytułu składek jest uprawnieniem Zakładu, a nie obowiązkiem. Oznacza to, jak podkreślił[...] , że ustawodawca upoważnił Zakład do orzekania o umorzeniu, pozostawiając temu organowi ocenę, w oparciu o całokształt sprawy, czy w konkretnym przypadku i występują okoliczności uzasadniające zastosowanie ulgi w postaci umorzenia dłużnikowi określonych zobowiązań. Szczególnie, że ustawodawca przewidział również inną formę ulgi w płatnościach składek w postaci układu ratalnego. Podejmując zatem decyzję o umorzeniu, Zakład musi stwierdzić zaistnienie choćby jednej z przesłanek określonych w powołanych wyżej przepisach. Jednakże, mimo stwierdzenia takich przesłanek nie jest obowiązany do przysporzenia dłużnikowi takiej korzyści. Dalej, organ podniósł, że z akt Zakładu wynika, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały okoliczności umożliwiające umorzenie należności z tytułu składek z powodu ich całkowitej nieściągalności. Ustawodawca wymienił przesłanki całkowitej nieściągalności w ust. 3 pkt 1-6 art. 28 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, a analiza zgromadzonych w sprawie dokumentów wskazuje, że nie została spełniona żadna z nich. Ciążące na B M zobowiązania zostały skierowane na drogę postępowania egzekucyjnego, które trwa nadal. Fakt ten potwierdza m.in. korespondencja będąca w posiadaniu Zakładu pomiędzy [... ] a [...] (z dnia [...] z której wynika że, wystawione na dłużniczkę przez [...] tytuły wykonawcze zostały przekazane przez [...] do [...] w związku ze zmianą miejsca zamieszkania. Następnie, organ podkreślił, że [...] przekazał w ramach egzekucji wpłaty na poczet długu wnioskodawczyni kwotę w łącznej wysokości [...] zł w tym: na ubezpieczenia społeczne kwotę[...] , a na ubezpieczenie zdrowotne kwotę [...] zł. Taki stan sprawy, zdaniem organu oznacza, że do czasu zakończenia postępowania egzekucyjnego istnieje potencjalna możliwość uregulowania długu. Okoliczność ta oznacza również, że uprawniony do oceny sytuacji majątkowej i finansowej organ egzekucyjny, tj. naczelnik urzędu skarbowego nie stwierdził, że zobowiązania dłużniczki są niemożliwe do wyegzekwowania z powodu braku majątku, z którego można prowadzić egzekucję, bądź z uwagi na brak możliwości uzyskania kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Ponadto, Prezes ZUS wskazał, że według danych zawartych w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (pismo z dnia 12 marca 2009 r. tj. późniejsze niż oświadczenie wnioskodawczyni zawarte w kwestionariuszach płatniczych) jest ona właścicielem samochodu osobowego marki [...] o numerach rejestracyjnych[...] . Powyższe oznacza, w ocenie organu, że dłużniczka posiada majątek, ze sprzedaży którego możliwe jest zaspokojenie wierzytelności [...] choćby w części. Organ wskazał także, że zasadne jest również przyjęcie, iż byłoby obecnie nieuzasadnione pozytywne rozpatrzenie wniosku B M i umorzenie zadłużenia w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, bowiem możliwość umarzania na podstawie powołanego rozporządzenia przewidziana jest dla sytuacji szczególnych, gdy za względu na wiek, stan zdrowia, inne względy społeczne, czy nadzwyczajne zdarzenia losowe oraz znikome źródło przychodów na utrzymanie nie jest realnie możliwe wywiązanie się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek ubezpieczeniowych. Tymczasem, Zakład, na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie, jednoznacznie stwierdził, że obecna sytuacja finansowa wnioskodawczyni jest trudna. Z ustaleń Zakładu wynika, że dłużniczka nie pracuje, a jej mąż aktualnie pobiera zasiłek chorobowy. Jednakże, zdaniem organu, sytuacji tej nie można uznać za trwałą, bowiem dłużniczka jest osobą stosunkowo młodą ([...] lat), a w materiale dowodowym brak jest dokumentów potwierdzających, że występują jakieś szczególne względy zdrowotne lub rodzinne uniemożliwiające bądź ograniczające możliwość uzyskiwania dochodów. Odnosząc się do faktu, złożenia przez B M wniosku o przyznanie renty oraz jednorazowego odszkodowania z powodu, jak wskazuje dłużniczka we wniosku z dnia [...] r., choroby zawodowej Zakład ustalił, że[....] , orzeczeniem z dnia [...] r., oddalił wniosek ww. o przyznanie renty z tytułu choroby zawodowej. Ponadto, organ podkreślił, że ciążące na dłużniczce zobowiązania dotyczą lat[...] , a zatem, biorąc pod uwagę ustawowy termin ich przedawnienia (co najmniej[...] ), będą one wymagalne jeszcze przez wiele lat, istnieje więc szansa na podjęcie przez wnioskodawczynię spłaty długu w całości lub w części, zanim się ono przedawni. Odnosząc się natomiast do kwestii odpowiedzialności współmałżonka [..] wyjaśnił, że zgodnie z przepisami ustawy - Ordynacja podatkowa, mającymi zastosowanie do należności [...] płatnik odpowiada całym swoim majątkiem za zaległości wynikające z tytułu nieopłacenia składek, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim odpowiedzialność ta obejmuje majątek odrębny płatnika oraz majątek wspólny płatnika i jego małżonka. Takie uregulowanie uprawnia zatem organ egzekucyjny do zajęcia przysługującego mężowi podatniczki zwrotu podatku i powoduje, że brak jest podstaw do jego zwrotu. Z tym takim stanowiskiem organu nie zgodziła się skarżąca, która złożyła skargę na decyzję [...] utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję organu o odmowie umorzenia należności z tytułu składek. Skarżąca nie sformułowała wniosku skargi ale z jej treści wynika, że wnosi o pozytywne rozpatrzenie jej prośby o umorzenie zaległości wobec[...] . W uzasadnieniu skargi B M ponownie podniosła argumenty dotyczące jej trudnej sytuacji finansowej, zarzucając organowi, że ich nie uwzględnił. Skarżąca ponownie podniosła, że mąż ww. przebywa na zasiłku chorobowym i posiada zobowiązania alimentacyjne, a ona pracuje jedynie dorywczo i opiekuje się schorowaną matką. W odpowiedzi na skargę [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, a także ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c tej ustawy.) W przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa które mogły mieć istotny wpływ na treść decyzji i na wynik sprawy. Na wstępie rozważań należy wskazać, że sprawy w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, składek na ubezpieczenie zdrowotne oraz składek na określone fundusze (Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych) należą do sądów administracyjnych (art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - dalej u.s.u.s. (Dz. U. z 2007 r., Nr 11, poz. 74 ze zm.). Sąd administracyjny na skutek zaskarżenia decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie przejmuje sprawy administracyjnej, jako takiej do końcowego załatwienia, lecz jedynie kontroluje (ocenia) działalność tego organu pod względem zgodności z prawem. A zatem, nie jest uprawniony do umorzenia posiadanych przez dłużników zaległości. Stosownie do treści art. 123 u.s.u.s., w sprawach uregulowanych tą ustawą, a więc również i w sprawach dotyczących umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że ustawa stanowi inaczej. W tym przypadku ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych nie przewiduje innych rozwiązań. Wobec tego decyzja, wydana w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek, winna być poprzedzona postępowaniem dowodowym, zgodnym z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, oraz powinna spełniać wymagania zawarte m.in. w art. 107 § 3 k.p.a. Rozpatrując niniejszą sprawę, należało przeanalizować przepisy umożliwiające umorzenie należności składkowych na moment wydania zaskarżonej decyzji. Na podstawie art. 28 ust. 3 u.s.u.s., Zakład Ubezpieczeń Społecznych może (zaznaczenie własne) umorzyć w całości lub w części należności z tytułu składek, w przypadku ich całkowitej nieściągalności (ust. 1 i 2). Zgodnie z tym, nieściągalność ta zachodzi, gdy: 1) dłużnik zmarł nie pozostawiając żadnego majątku lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie; 2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 i art. 361 pkt 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze; 3) nastąpiło zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności, małżonka, następców prawnych, możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa; 4) nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym; 4a) wysokość nieopłaconej składki nie przekracza kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym; 5) naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy stwierdził brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję; 6) jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne. Ponadto, zgodnie z treścią art. 28 ust. 3a u.s.u.s. należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne ubezpieczonych, będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia, mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Treść tego artykułu została uszczegółowiona w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. z 2003 r., Nr 141, poz. 1365). Stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia ZUS może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, m.in. w przypadku gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Regulując kwestię umorzenia należności z tytułu składek ustawodawca przesądził, że decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ma charakter uznaniowy (na co wskazuje zwrot "należności mogą być umarzane"), a to oznacza, że organ ten, nawet w przypadku ustalenia, że spełniona jest którakolwiek z przesłanek z ust. 3 art. 28 u.s.u.s. nie ma obowiązku umorzenia zadłużenia. Uznaniowy charakter decyzji w sprawie umorzenia wyraża się w tym, iż organ ma prawo wyboru rozstrzygnięcia, może zatem w przypadku stwierdzenia przesłanki uwzględnić wniosek lub odmówić jego uwzględnienia. Dopiero w przypadku stwierdzenia zaistnienia przesłanek umorzenia (nieściągalności) organ zyskuje swobodę wyboru, czy ulgi udzielić, czy też nie. Rozstrzygnięcie nie może mieć jednak charakteru dowolnego, lecz musi być wynikiem wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnie z art. 7 k.p.a., wszechstronnego zebrania oraz rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a) oraz jego oceny (art. 80 k.p.a.), co powinno znaleźć wyraz w uzasadnieniu decyzji odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Dowolność tę wyklucza również brzmienie art. 6 k.p.a., w myśl którego organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Z kolei, sądowej kontroli legalności takiej decyzji podlega prawidłowość przeprowadzonego postępowania oraz badanie formalne decyzji, nie zaś zasadność jej wydania. Kontrola ta dotyczy zarówno wykładni prawa materialnego, jak i właściwego przeprowadzenia postępowania dowodowego, uwzględniającego, wynikające z przepisów k.p.a., reguły dowodzenia, kompletność materiału dowodowego oraz jego ocenę. W przypadku, gdy ustawodawca daje organowi możliwość rozstrzygnięcia sprawy na zasadzie uznania, sądowa kontrola jego decyzji obejmuje jedynie samo postępowanie poprzedzające jej wydanie, a nie rozstrzygnięcie będące wynikiem dokonania wyboru, o którym była mowa powyżej. W rozpoznawanej sprawie w toku postępowania administracyjnego organ –[...] prawidłowo uznał, że brak jest przesłanki całkowitej nieściągalności należności, gdyż nie zaistniała żadna z przesłanek określonych w art. 28 ust. 3 u.s.u.s. Jak prawidłowo ustalił organ, sytuacja finansowa dłużniczki jest trudna, bowiem nie pracuje ona i aktualnie utrzymuje się z zasiłku chorobowego pobieranego przez męża. Trafnie uznał jednak organ, że sytuacji tej nie można uznać za trwałą, skoro dłużniczka osobą stosunkowo młodą ([...] lat), a w materiale dowodowym brak jest dokumentów potwierdzających, że występują jakieś szczególne względy zdrowotne lub rodzinne uniemożliwiające bądź ograniczające możliwość uzyskiwania dochodów. Odnosząc się natomiast do faktu, złożenia wniosku o przyznanie renty oraz jednorazowego odszkodowania z powodu (jak wskazuje dłużniczka we wniosku z dnia 2 czerwca 2009 r.) choroby zawodowej [...] wskazał, że[....] , orzeczeniem z dnia 26 lutego 2010 r. oddalił wniosek B M o przyznanie renty z tytułu choroby zawodowej. Ponadto, biorąc pod uwagę, że ciążące na dłużniczce zobowiązania dotyczą lat [...] i ustawowy termin ich przedawnienia (co najmniej 10 lat), zasadnie organ uznał, że będą one wymagalne jeszcze przez wiele lat, istnieje więc szansa na podjęcie przez wnioskodawczynię spłaty długu w całości lub w części, zanim się ono przedawni. Jednocześnie, po dokonaniu analizy materiału dowodowego, organ zasadnie uznał, że nie zachodzi przesłanka określona w § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społecznej i, działając w ramach uznania administracyjnego, odmówił umorzenia zaległości. Aczkolwiek podkreślić należy, jak już wskazano powyżej, że nawet w przypadku stwierdzenia takiej przesłanki, organ jest zobowiązany umorzenia zaległości składkowych. W świetle przytoczonych na wstępie rozważań, rozstrzygnięcie to należy uznać za zgodne z prawem, a działaniom organów administracji, podejmowanych w zakresie obowiązującego prawa, cech dowolności czy niezgodności z prawem. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać także należy, że jak prawidłowo wskazał organ w zaskarżonej decyzji, zgodnie z przepisami ustawy. - Ordynacja podatkowa, mającymi zastosowanie do należności ZUS, płatnik odpowiada całym swoim majątkiem za zaległości wynikające z tytułu nieopłacenia składek, a w przypadku osób pozostających w związku małżeńskim odpowiedzialność ta obejmuje majątek odrębny płatnika oraz majątek wspólny płatnika i jego małżonka. Takie uregulowanie uprawnia zatem organ egzekucyjny do zajęcia przysługującego mężowi podatniczki zwrotu podatku i powoduje, że brak jest podstaw do jego zwrotu. Reasumując, należy zatem uznać, że sytuacja skarżącej została oceniona w sposób prawidłowy a wyciągnięte wnioski nie wychodzą poza granice zakreślone w art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organy zbadały sprawę wszechstronnie, w oparciu o należycie zgromadzony materiał dowodowy. Odniosły się przy tym do wszystkich podnoszonych przez zobowiązaną argumentów, szczegółowo uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie. Tym samym, w ocenie Sądu, organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego odmawiając stronie umorzenia przedmiotowych należności. Z tych wszystkich względów skarga jako bezzasadna, stosownie do art. 151 ustawy p.p.s.a. podlegała oddaleniu.