I SA/Sz 199/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpatrzeniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia należności do zwrotu z tytułu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2012 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 14 lutego 2018 r. T. P. (dalej: "Strona"), wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia należności do zwrotu z tytułu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2012 r. W skardze zamieszczony został wniosek o wstrzymanie w całości obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. Skarżący, w treści uzasadnienia skargi ograniczył się do sformułowania, że konieczność zwrotu kwoty [...]zł w oczywisty sposób grozi wyrządzeniem znacznej szkody i wywołaniem trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe zdaniem Strony doprowadzić może do powstania negatywnych konsekwencji w sferze realizacji ważnych społecznie zadań, które stanowią cele działalności Strony. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy zaznaczył, że to na Stronie ciąży obowiązek wskazania przesłanek uprawdopodabniających istnienie przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie nie może się ono ograniczać do samego twierdzenia. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia Strony powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi. W tym zakresie organ odwoławczy powołał orzeczenia NSA oraz pogląd doktryny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez skarżącego we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do skarżącego wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Skarżący powinien wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10 – orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę. Ponadto brak dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy na skutek niedołączenia ich do wniosku. Sąd nie jest władny, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie aktu lub czynności, aby wzywać skarżącego do ich przedłożenia (por. postanowienie NSA z dnia 4 listopada 2013 r., sygn. akt I FZ 404/13 - orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na treść art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadnienie rozpoznawanego wniosku powinno precyzyjnie opisywać aktualną sytuację finansową i majątkową Strony, tak by Sąd rozpoznający wniosek doszedł do przekonania, że uiszczenie kwot wynikających z zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wskazuje, że sytuacja finansowa Strony nie została w żaden sposób zobrazowana, brak również jakichkolwiek dokumentów wskazujących dane w tym zakresie. Sąd nie był w stanie ustalić, jaka jest aktualnie sytuacja majątkowa i finansowa Strony. Ponadto, jaki Strona poniesie uszczerbek w wyniku uiszczenia, bądź wyegzekwowania określonej przez organ kwoty [...]zł, wynikającej z decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. nr [...] Sąd zwraca uwagę, że Strona ograniczyła się do sformułowania wniosku i ogólnikowego odwołania się do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, co może doprowadzić do powstania negatywnych konsekwencji w sferze realizacji ważnych społecznie zadań realizowanych przez Stronę. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.