I SA/Sz 199/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Dziel po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 30 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. P. na decyzję Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS z dnia 10 stycznia 2022 r. nr 390000/5/2022 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a odrzucić skargę R. P. (dalej "skarżący") wniósł skargę na decyzję Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS (dalej "organ") z dnia 10 stycznia 2022 r. nr 390000/5/2022 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia należności z tytułu składek. Jak wynikało z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 27 stycznia 2022 r. W decyzji organ pouczył o trybie odwoławczym oraz o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia organu. W pouczeniu tym organ błędnie wskazał jako właściwy sąd do złożenia skargi - WSA w Poznaniu zamiast WSA w Szczecinie. Skarżący złożył skargę na ww. decyzję za pośrednictwem Pocztex w dniu 3 marca 2022 r. bezpośrednio do WSA w Poznaniu. Skarga wpłynęła do WSA w Poznaniu w dniu 7 marca 2022 r. wraz z wnioskiem skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W dniu 11 marca 2022 r. WSA w Poznaniu przesłał do organu skargę skarżącego oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia wraz z dołączonymi do niej dokumentami. W dniu 23 marca 2022 r. organ przekazał skargę wraz z wnioskiem skarżącego o przywrócenie terminu do jej wniesienia oraz aktami administracyjnymi do WSA w Szczecinie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W dniu 20 maja 2022 r. WSA w Szczecinie wydał postanowienie, w którym odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia skargi. Postanowienie to uprawomocniło się 7 czerwca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu przez Sąd z uwagi na złożenie jej z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - zwanej dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (...). Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że organ doręczył skarżącemu decyzję zawierającą pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu. W pouczeniu zawartym w decyzji organ wprawdzie wskazał, że zobowiązany może wnieść skargę za jego pośrednictwem, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji do WSA w Poznaniu, jednakże błędne pouczenie co do sądu właściwego miejscowo nie miało wpływu na uchybienie terminowi do złożenia skargi. Przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję doręczono bowiem skarżącemu w dniu 27 stycznia 2022 r. Odebranie ww. korespondencji osobiście potwierdził skarżący, składając na potwierdzeniu odbioru własnoręczny podpis. Termin do złożenia skargi upłynął zatem w dniu 28 lutego 2022 r. W tym miejscu wskazać należy, że wprawdzie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 26 lutego 2022 r., którym to dniem była sobota, jednakże w rozpoznawanej sprawie zastosowanie znajduje art. 83 §2 2 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Tymczasem w niniejszej sprawie skarga została nadana przez skarżącego dopiero w dniu 3 marca 2022 r., a sąd po rozpoznaniu wniosku skarżącego, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Z przedstawionych wyżej okoliczności wynika zatem, że w sprawie skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wobec tego skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.