I SA/Sz 20/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dotyczącej podatku od towarów i usług za lipiec i listopad 2008 r. p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Skarżący W. R., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...] zł, należnego od wniesionej skargi na opisaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Do wniosku skarżący dołączył: kopię decyzji Wójta Gminy D. z dnia [...] r. o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego, kopię rocznego rozliczenia podatku przez organ rentowy PIT-40A za 2013 r.; kopię decyzji KRUS z 6 lutego 2014 r. o waloryzacji emerytury; odcinki przekazów pocztowych emerytury za miesiące październik, listopad, grudzień 2014 r. oraz za styczeń 2015 r., kopię umowy najmu pokoju z dnia 31.12.2014 r., dodatkowe oświadczenia skarżącego o tym, że jest osoba samotną i nie pozostaje w związku małżeńskim; nie posiada rachunków bankowych i kart kredytowych. Z wniosku oraz dołączonych do niego dokumentów źródłowych wynika, co następuje. W. R. jest osobą samotną, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku w postaci nieruchomości, wartościowych rzeczy ruchomych, zgromadzonych zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych itp.). Skarżący otrzymuje emeryturę rolniczą w wysokości netto [...] zł miesięcznie; w związku z postępowaniem egzekucyjnym z emerytury w kwocie [...] zł jest potrącana kwota [...] zł. Miesięczne wydatki na utrzymanie to opłata za najem pokoju w kwocie [...] zł, pozostałe środki przeznaczana na wyżywienie. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona będąca osobą fizyczną wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zwolnienie od kosztów sądowych jest instytucją nadzwyczajną stanowiącą pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku, lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Mając na względzie treść przywołanych wyżej przepisów i odnosząc ją do sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego, należało uznać, że jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości. Informacje przedstawione przez skarżącego, znajdujące potwierdzenie w dokumentach źródłowych, wskazują wyraźnie, że skarżący znajduje się obecnie w trudnej sytuacji materialnej i uiszczenie kosztów sądowych spowoduje uszczerbek dla koniecznego jego utrzymania. Z ustaleń wynika, że uzyskiwany przez skarżącego dochód wynosi około [...] zł miesięcznie, gdyż podlega zajęciu komorniczemu na kwotę ok. [...] zł i w całości jest przeznaczany wyłącznie na niezbędne potrzeby życiowe – opłacenie wynajmowanego pokoju i wyżywienie. Z tak niskiej kwoty skarżący nie będzie w stanie zaoszczędzić kwoty koniecznej na opłacenie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.