I SA/Sz 200/17
PostanowienieWSA w Szczecinie2017-04-11
Skład orzekający: Bolesław Stachura
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej może zostać uwzględniony, jeśli decyzja ta została już wykonana?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej nie może zostać uwzględniony, jeśli decyzja ta została już wykonana, ponieważ wstrzymanie wykonania decyzji wykonanej nie wywołałoby żadnych skutków prawnych. Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok, wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej decyzji, wskazując na ryzyko wyrządzenia szkody majątkowej. Organ odwoławczy poinformował, że decyzja została już wykonana poprzez uiszczenie zaległości wraz z odsetkami w ramach postępowania egzekucyjnego, co czyni rozstrzyganie o wniosku zbędnym.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. . na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Sz.) z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
A. W. w piśmie z dnia 16 stycznia 2017 r. wniosła
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wraz ze skargą
na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. nr [...] wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z wnioskiem tym zwróciła się na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. do organu podatkowego oraz na podstawie
art. 61 § 3 p.p.s.a. do sądu.
Uzasadniając wniosek, Skarżąca wskazała, że "wykonanie decyzji
przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącej szkody majątkowej".
Organ II instancji odpowiadając na pytanie Sądu, poinformował,
że z uwagi na wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez uiszczenie zaległości wynikającej z tej decyzji wraz z odsetkami w wyniku przeprowadzonego postępowania egzekucyjnego, rozstrzyganie w przedmiocie wstrzymania jej wykonania stało się zbędne, a postępowanie bezprzedmiotowe.
Organ dodał, że kwota sporu w przedmiotowej sprawie stanowi kwotę
[...] zł, będącą różnicą pomiędzy wysokością zobowiązania wykazanego przez podatniczkę w złożonej w dniu 2 stycznia 2012 r. korekcie zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2010 - PIT-36L
w kwocie [...] zł, a zobowiązaniem określonym w decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Sz. z dnia [...] r. znak: [...] w kwocie [...] zł. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że zgodnie z informacją uzyskaną od Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. Skarżąca nie posiada zaległości z tytułu zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. - kwota [...] zł została przez Skarżącą uregulowana w dniu 20 maja 2013 r. Zatem na dzień złożenia przez Stronę skarżącą wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie istniało zobowiązanie wymagające realizacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm. - zwaną dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego
nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. A zatem, przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły niezwłocznego wykonywania aktu lub czynności organu.
Stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych
do odwrócenia skutków (...). Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że na mocy przepisów
art. 61 p.p.s.a. zarówno organ administracji publicznej jak i sąd są uprawnieni
do przyznania stronie ochrony tymczasowej. Ustawodawca w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazał przesłanki, od spełnienia których uzależnione jest wstrzymanie przez sąd wykonania aktu lub czynności. Niemniej zauważyć wypada, że sąd może orzec o przyznaniu ochrony tymczasowej tylko w odniesieniu do aktów, które podlegają wykonaniu, a zatem nie można wstrzymać wykonania decyzji, która została już wykonana, niezależnie od tego czy dokonała tego strona dobrowolnie czy też nastąpiło to w drodze egzekucji administracyjnej.
W orzecznictwie podkreśla się, że warunkiem wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest jej niewykonanie do czasu rozpatrzenia wniosku. Wstrzymanie wykonania decyzji lub aktu nie ma zastosowania w sytuacji, gdy decyzja objęta skargą została wykonana.
Nie spowoduje bowiem odwrócenia już zaistniałych następstw wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2012 r., II GSK 132/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy,
zaznaczyć należy, że Sąd będąc uprawnionym do rozpoznania wniosku Strony skarżącej o przyznanie ochrony tymczasowej, stwierdził, iż nie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie tego wniosku. Ze zgromadzonego materiału dowodowego (a w szczególności z informacji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.) wynika, że zaległość wynikająca z zaskarżonej decyzji w kwocie [...] zł została uiszczona. Zatem wstrzymanie wykonania wykonanej już decyzji nie wywołałoby żadnych skutków prawnych, bowiem brak byłoby czynności nadających się do wykonania, a zatem takich które możnaby wstrzymać (por. postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010 r., II GSK 779/10, www.orzeczenia.nsa.gov.pl)
Z tych względów należało, na podstawie art. 63 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło