I SA/Sz 200/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Anna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. R. S. (dalej: "Skarżący"), reprezentowany przez adwokata, w dniu 21 lutego 2020 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym; vide: k. 4 akt sądowych) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej. Opisana powyżej decyzja ostateczna, wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi na ten akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 21 stycznia 2020 r. (vide: k. 68 i 86 akt administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca postanowieniem skargę, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Powyższa konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy strona skarżąca nie skorzysta z przysługującej jej instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. Strona skarżąca, wnosząc skargę, może dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty, czy też urzędu konsularnego. W przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem poczty, o dacie wniesienia pisma zasadniczo przesądza data widoczna na pieczęci nadawczego urzędu pocztowego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że ostateczna decyzja organu administracji została doręczona Skarżącemu w dniu 21 stycznia 2020 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał zatem z końcem dnia 20 lutego 2020 r. (środa). Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 21 lutego 2020 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), a więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., co czyni ją niedopuszczalną i oczywiście bezzasadną. W tych okolicznościach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.