I SA/Sz 21/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 14 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] P. P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w Ś. na [...] Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie wpisu do Rejestru Zastawów Skarbowych p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości [...] (słownie: [...]) złotych. W piśmie z 10 grudnia 2025 r. [...] P. P. Spółka Akcyjna z siedzibą w Ś. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na [...] Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. w przedmiocie wpisu do Rejestru Zastawów Skarbowych. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy wezwano skarżącą m.in. do: - uzupełnienia braku formalnego skargi wniesionej przez spółkę poprzez wskazanie: imienia i nazwiska oraz funkcji w organie reprezentującym spółkę (zarządzie) osoby, która podpisała ww. skargę (lub nadesłania odpisu podpisanej skargi jednocześnie spełniającej ww. wymogi). Jednocześnie pouczono skarżącą, że czynność należy wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 1 w zw. z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2026 r., poz. 143 – zwanej dalej: p.p.s.a.). Do wezwania załączono kserokopię skargi. Wezwanie skierowano na adres podany w skardze. W dniu 25 marca 2026 r. Poczta Polska zwróciła przesyłkę z adnotacją: "ZWROT Nie podjęto w teminie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedza badanie czy skarga spełnia wymogi formalne stawiane jej przez ustawodawcę. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w art. 57 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. ustawodawca postanowił, że każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Na mocy art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie do brzmienia art. 49 § 1 jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że w przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 p.p.s.a., jest uprawniony do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem jej odrzucenia. Jedynie spełnienie wszystkich warunków formalnych stawianych przez ustawodawcę skardze, gwarantuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem tylko prawidłowa pod względem formy i treści skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. W rozpoznawanej sprawie w związku z tym, że skarga zawierała brak formalny (pod skargą złożono nieczytelny podpis, nie podano również funkcji pełnionej w organie reprezentującym spółkę), wezwano skarżącą do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Przy tym spółka została prawidłowo wezwana do usunięcia braków formalnych oraz pouczona o konsekwencjach ich nieuzupełnienia. Z akt sprawy wynika, że wezwanie zostało prawidłowo doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 24 marca 2026 r. Na podstawie art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 366, 820 i 1456), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. Zgodnie zaś z brzmieniem art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 68, art. 69 § 1 oraz art. 70 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do postanowień art. 73 § 3 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Jak wynika z akt niniejszej sprawy wezwanie doręczono spółce na adres wskazany w skardze. Przesyłkę zawierającą wezwanie awizowano po raz pierwszy 10 marca 2026 r. i złożono ją na okres 14 dni w placówce pocztowej. W dniu 18 marca 2026 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie zwrócono ją do sądu z adnotacją: "ZWROT Nie podjęto w terminie". Zatem z uwagi na to, że strona nie odebrała przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem 14. dnia od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, tj. 24 marca 2026 r. W tej sytuacji termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 31 marca 2026 r. (wtorek). W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego (poprzez wskazanie imienia i nazwiska oraz funkcji pełnionej w organie reprezentującym spółkę przez osobę, która w sposób nieczytelny podpisała skargę, ewentualnie poprzez nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi). Skoro spółka nie wykonała wezwania, to skargę należało odrzucić stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 1 pkt 1 w zw. z art. 34 p.p.s.a., o czym sąd orzekł w sentencji postanowienia.