I SA/Sz 213/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu z urzędu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2018 r. sprawy ze skargi G. K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe. G. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 stycznia 2018 r. nr [...], w której stwierdzono m.in., że stanowisko G. K. w zakresie pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesione do końca 2015 r. wydatki bieżące związane z budynkiem ( C. S. S. wybudowanym przez M.) w przypadku wykorzystywania go zarówno na potrzeby odpłatnego wynajmu, jak i nieodpłatnego udostępnienia na cele gminne oraz sposobu realizacji prawa do częściowego odliczenia podatku dotyczącego wydatków inwestycyjnych, a także korekty podatku naliczonego w związku ze zmianą zakresu wykorzystania budynku do działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zawarł wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) na pytanie prejudycjalne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2017 r., dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego, w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 123/17. Ww. sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił: na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana 2012 – Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012 r. nr C 326 s. 1 i nast.) skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: "Czy art. 168 lit. a dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z dnia 11 grudnia 2006r. Nr L 347 s. 1 ze zm.; dalej: dyrektywa 2006/112/WE) oraz zasada neutralności VAT sprzeciwiają się praktyce krajowej polegającej na tym, że przyznaje się pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych zarówno na potrzeby transakcji podatnika objętych zakresem zastosowania VAT (opodatkowanych i zwolnionych) jak i będących poza zakresem zastosowania VAT, w związku z brakiem w ustawie krajowej metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego w odniesieniu do ww. rodzajów transakcji?". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wskazany przepis określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego, uwzględniając względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć bowiem wpływ na wynik danego postępowania. Zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jak i literaturze przedmiotu wskazuje się, że zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 240 § 1 pkt 7 i 8 ustawy Ordynacja podatkowa), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Ustalenie, że dana okoliczność mogłaby w przyszłości stanowić podstawę wznowienia postępowania podatkowego lub sądowego, uzasadniałaby bowiem zawieszenie postępowania (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, w: R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 544 i nast. i powołane tam orzecznictwo oraz literatura). Prowadzone w odrębnej sprawie postępowanie przed TSUE uzasadnia zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego tylko wówczas, gdy podjęte w tejże sprawie rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (por. postanowienie NSA z 28 stycznia 2011 r. I FSK 219/10). Skierowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pytanie prejudycjalne do TSUE ma bezpośredni związek z problematyką prawną niniejszej sprawy, tj. z przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanem faktycznym oraz zadanym pytaniem, dotyczącym prawa G. K. do odliczenia podatku VAT od wydatków mieszanych zarówno na potrzeby transakcji objętych zakresem zastosowania podatku VAT (opodatkowanych i zwolnionych), jak i będących poza zakresem zastosowania VAT, poniesionych do końca 2015 r. W konsekwencji rozpoznania przez TSUE ww. pytania prawnego, zostanie zatem rozstrzygnięta kwestia prawna mająca kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Tym samym z punktu widzenia celowości i ekonomiki procesowej, wszystkie opisane powyżej okoliczności przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Stosownie do treści art. 131 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.