I SA/Sz 219/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Elżbieta Woźniak po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 14 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 grudnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie opłaty targowej za okres od 5 lipca 2013 r. do 29 sierpnia 2013 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z dnia 24 grudnia 213 r. znak [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z 25 września 2013 r. określającą Ł. B. wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej na kwotę [...] zł, za dokonywanie sprzedaży w okresie od 5 lipca do 29 sierpnia 2013 r. Ł. B. wraz ze skargą na opisaną wyżej decyzję, złożył do sądu wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadczył, że jest młodym przedsiębiorcą. Zapłata nienależnej według niego opłaty targowej uszczupli posiadane środki pieniężne, które mógłby przeznaczyć na rozwój firmy, a w konsekwencji spowolni i częściowo wstrzyma zaplanowane wcześniej inwestycje. Skarżący zwrócił uwagę, że przed rozpoczęciem działalności nie brał pod uwagę obowiązku uiszczania opłaty targowej, chociaż, jak twierdzi, "orientował się" jakie obciążenia musi ponieść w związku z prowadzeniem małej gastronomii. Dotychczas nikt nie żądał od skarżącego opłaty targowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z 13 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 337/12). Wskazać należy, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając wniosek strony skarżącego, sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał, że w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać również należy, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie może przemawiać twierdzenie strony skarżącej o zasadności skargi. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, sąd nie dokonuje oceny zaskarżonego aktu, gdyż przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego też sąd, przy rozpatrywaniu wniosku Ł. B., nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, i dlatego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.