I SA/Sz 221/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Protokolant Beata Radomska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2007 r. sprawy ze skargi P. N. i G. K. Spółka z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie długu celnego oddala skargę Zaskarżoną decyzję wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. "a" ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997r. Nr 137, poz. 926 ze zm.), Dyrektor Izby Celnej w S. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej wartości celnej, kraju wysyłki (eksportu, kodu kraju wysyłki, dodatkowych informacji odnośnie kosztów transportu i ubezpieczenia poniesionych do pierwszego miejsca przeznaczenia w kraju, kwoty wynikającej z długu celnego, orzeczenia o zobowiązaniu w podatku VAT z tytułu importu oraz orzeczenia w przedmiocie wysokości określonych odsetek wyrównawczych i w tym zakresie orzekł wobec Spółki z o.o. P. N. i G. w K. zmniejszenie kwoty cła do kwoty [...] zł. Jednocześnie orzekł też o odsetkach wyrównawczych. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że po zwolnieniu towaru w postaci urządzenia wiertniczego typu N - 75 w stanie rozmontowanym z osprzętem oraz kontenery z różnymi urządzeniami, częściami zapasowymi i materiałami, organ celny przeprowadził kontrolę w trybie art. 83 kodeksu celnego w wyniku której stwierdzono, iż zgłaszający zadeklarował w zgłoszeniu celnym na dokumencie SAD z [...] nieprawidłowy kod PCN dla towarów ujętych w pozycji 25. Nadto z załączonych dokumentów do zgłoszenia celnego wynikało, iż wartości wskazane w fakturach pro forma wystawionych w dniu 10.04.2002r. nie zawierają kosztów transportu towaru, chociaż zarówno na fakturach jak i w polu 20 dok. SAD "warunki dostawy" zawarty został zapis "CIF S." co oznaczało, że koszty transportu jak i ubezpieczenia ujęte są w ogólnej wartości. Określone w zgłoszeniu jak i na fakturach warunki dostaw wskazywały, że transport organizował i płacił za niego eksporter towaru, w sytuacji gdy Spółka PNiG K. występowała w podwójnej roli, importera i eksportera. W wyniku powtórnej kontroli zgłoszenia celnego stwierdzono, iż dla towarów objętych poz. 25 - określonych w polu 31 ww. zgłoszenia celnego jako "części urządzenia wiertniczego typ N-75 w kontenerach zaplecza technicznego" zgłoszonego w pozycji 1 ww dokument SAD (kod PCN [...]), zgłaszających zadeklarował nieprawidłowy kod PCN [...]. Zgodnie z brzmieniem podpozycji kod ten obejmuje : "pozostałe części do urządzeń objętych pozycjami 8426, 8429 lub 8430". Natomiast w taryfie celnej dla towarów stanowiących części maszyn do wierceń lub głębienie szybów objętych podpozycją 843041 lub 843049 został przewidziany odrębny kod PCN[...]. Zadeklarowana przez Spółkę klasyfikacja towarów w poz. 25 zgłoszenia celnego dokonana została nieprawidłowo. Dodatkowo, z brzmienia pozycji 8431 Taryfy Celnej do tej pozycji klasyfikuje się części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie do urządzeń objętych m.in. pozycję 8430. Nad podpozycja "części maszyn" nie obejmuje części ogólnego użytku oraz części będących towarami wymienionymi w jakiejkolwiek pozycji w dziale 84 lub 85. W odwołaniu strona zarzuciła niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego tj. brak podjęcia przez organ I instancji jakichkolwiek rzeczywistych działań zmierzających do dokładnego i pełnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, a w szczególności do zaniechań w zakresie ustalenia rzeczywistego przeznaczenia i charakteru części urządzenia wiertniczego typu N-75 złożonych jedynie na czas transportu do Polski w kontenerach zaplecza techniczego, opisanych w pozycji nr 25 dokumentu SAD, które to części w rzeczywistości poza nielicznymi wyjątkami, konieczne były do prawidłowego zmontowania urządzenia wiertniczego i korzystanie z niego zgodnie z jego przeznaczeniem. Dyrektor Izby Celnej uzasadniając podjętą decyzję wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 13 § 3 pkt 1 ustawy kodeks celny, Taryfa celna obejmuje Polską Scaloną Nomenklaturę Towarową Handlu Zagraniczego PCN. Taryfa celna stanowiąca załącznik Nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, oparta jest o nazewnictwa i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowania Systemu Oznaczeń i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli dnia 14.06.1983r. (załącznik do Dz.U. Nr 11 z 1997r. poz. 62). Zgodnie z postanowieniem art. 13 ust. 2 powyższej Konwencji "weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia 1 stycznia 1996r." (Oświadczenie rządowe z dnia 30.12.1996r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów sporządzonej w Brukseli dnia 14.06.1983r. Dz.U. Nr 11 z 1997r., poz. 63). Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega Ogólnym Regułom Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartym w Taryfie Celnej, które zapewniają jednolitą interpretację zasad klasyfikacji towarów. Oznacza to, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji Taryfy Celnej z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Klasyfikację przeprowadza się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do Sekcji lub Działu oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) przy czym wiążący jest wynikający z art. 85 § 1 Kodeksu celnego stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Stosując zasady opisane powyżej organ celny stwierdził, że przedmiotem zgłoszenia było urządzenie wiertnicze w stanie rozmontowanym, które zgodnie z regułą interpretacyjną 2a powinno być traktowane jako wyrób kompletny lub gotowy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podniesiono zarzuty naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 233 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 262 Kodeksu celnego poprzez brak umorzenia postępowania w zakresie określenia podatku od towarów i usług pomimo uchylenia decyzji organu I instancji w tym zakresie. Naruszenie art. 122 i art. 229 Ordynacji podatkowej, polegające na zaniechaniu przeprowadzenia koniecznego dowodu z opinii biegłego z zakresu maszynoznawstwa i urządzeń wiertniczych. Naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego polegające na pominięciu dodatkowych dokumentów w tym kopii dokumentu SAD z 1992r. oraz 1996r. oraz na zajęciu błędnego stanowiska, iż części urządzenia wiertniczego posiadają niezależny byt prawny oraz naruszenia art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, w związku z art. 262 Kodeksu celnego polegającego na nieuwzględnieniu przez organ celny wcześniejszych zgłoszeń celnych przedmiotowego towaru, dokonanych odpowiednio w 1992r. i 1996r. Strona wskazała też na naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 13 § 1 i § 3 kodeksu cywilnego poprzez niewłaściwe zastosowanie Polskiej Nomenklatury Scalonej poprzez błędną wykładnię Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. A także art. 85 § 1 Kodeksu celnego art. 29 w związku z art. 30 § 1 pkt 5 Kodeksu celnego. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega Ogólnym Regułom Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartym w Taryfie Celnej, które zapewniają jednolitą interpretację zasady klasyfikacji towaru. oznacza to, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji Taryfy celnej z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni Kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. W rozpatrywanej sprawie dane podane w zgłoszeniu celnym organy celne przyjęły jako stan faktyczny zadeklarowany przez zgłaszającego i przez niego niekwestionowany. Organ celny analizując dokument SAD pod kątem sposobu zadeklarowania przez stronę poszczególnych pozycji dok. SAD nr [...] z dnia [...] stwierdził, że pozycja 1 ww dokumentu obejmuje "Urządzenie wiertnicze typu N-75 w stanie rozmontowanym - używane, z osprzętem. Tak dokonane zgłoszenia tego urządzenia było możliwe właśnie dzięki zastosowaniu Reguły (2a). Brzmienie tej pozycji jednoznacznie wskazuje, iż w ramach tej pozycji zgłoszono kompletne urządzenia wiertnicze, wraz z całym osprzętem, w stanie rozmontowanym na czas transportu. Organ celny w żadnym razie nie kwestionował prawidłowości zastosowanej klasyfikacji dla rozmontowanego urządzenia wiertniczego, która nastąpiła z zastosowaniem Reguły (2a). Z kolei w poz. 25 dok. SAD strona zgłosiła "części urządzenia wiertniczego typ N-75 w kontenerach zaplecza technicznego, które zaklasyfikowała do kodu 843149800 obejmującego "pozostałe części do urządzeń objętych pozycjami 8426, 8429 lub 8430. Skoro zatem w poz. 1 przedstawiono kompletne urządzenie wiertnicze w stanie rozmontowanym wraz z osprzętem a w poz. 25 wyodrębniono część do ww. urządzenia, to z deklaracji samego zgłaszającego wynika, iż części przedstawione w poz. 25 dok. SAD nie stanowią integralnej części rozmontowanego na czas transportu urządzenia wiertniczego N-75 a jedynie tzw, "zaplecze techniczne ww. urządzenia. Organ zatem przyjął zadeklarowany stan towaru jako nie budzący wątpliwości i stan ten nie był kwestionowany ani weryfikowany przez organ celny. Pozycja 1 zgłoszenia celnego zawiera bowiem urządzenie wiertnicze w stanie rozmontowanym, używane z osprzętem, brak zatem wytłumaczenia na zgłoszenie w odrębnej pozycji zgłoszenia celnego części tego urządzenia poza takim, iż nie stanowią one integralnej części, tylko jego zaplecze techniczne, na wypadek awarii bądź konieczności polepszenia bądź utrzymania wieży wiertniczej w dobrym stanie. Zasady ustalania wartości celnej towarów uregulowane zostały w art. 21 Kodeksu celnego. Zgodnie z tym przepisem wartość celna towarów określana jest w celu ustalenia kwoty wynikającej z długu celnego oraz innych należności pobieranych przez organ celny, jak również stosowania środków polityki handlowej. W niniejszej sprawie wartość towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym ustalono w oparciu o art. 29 § 1 Kodeksu celnego wobec niemożności ustalenia wartości inną metodą. Nie jest trafny zarzut wadliwości postępowania z uwagi na nie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu maszynoznawstwa i urządzeń wiertniczych w celu określenia charakteru zakwestionowanych części umieszczonych na czas transportu w kontenerze "zaplecza technicznego". Organy celne są uprawnione do klasyfikacji towarów i w tym zakresie opinia biegłego nie jest wymagana. Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.