I SA/Sz 222/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Elżbieta Woźniak po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu 4 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. o sprostowanie sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 222/16 w sprawie z jej skargi na interpretację indywidualną Wójta Gminy K. z dnia [...] r. w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego postanawia: odmówić sprostowania wyroku Strona skarżąca działając przez pełnomocnika zawodowego pismem z dnia 23 czerwca 2016 r. (wpływ w dniu 27 czerwca 2016 r.) złożyła do tut. sądu wniosek o sprostowanie wyroku z dnia 5 maja 2016 r. (sygn. akt I SA/Sz 222/16), w ten sposób, że w sentencji wyroku oraz w jego uzasadnieniu słowa: "z siedzibą w D." zastąpić słowami: "z siedzibą w Sz.". W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że "w toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie nastąpiła zmiana siedziby Spółki. Na rozprawie w dniu 5 maja 2016 r. strona skarżąca złożyła do akt odpis z rejestru KRS wraz z określeniem nowej siedziby Spółki. Sąd wydając wyrok omyłkowo wskazał poprzednie miejsce siedziby Spółki i w ten sposób określił stronę skarżącą na orzeczeniu." Analiza wyroku z dnia 5 maja 2016 r. i jego uzasadnienia oraz akt sądowych sprawy sygn. akt I SA/Sz 222/16 wykazuje jednak, że wyrok został wydany w sposób prawidłowy, tj. oznaczono w nim siedzibę strony skarżącej jako "D.". Przedmiotowe oznaczenie siedziby oparte zostało na złożonym na rozprawie do akt sprawy przez pełnomocnika strony skarżącej - informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców (stan na dzień 21 kwietnia 2016 r.). W rubryce 2 – siedziba i adres podmiotu ww. informacji KRS znajduje się wpis, zgodnie z którym siedzibą spółki jest D. (kraj P., woj. [...], powiat g., gmina K., miejsc. D., ul. -, nr [...], lok.-, miejsc. D., kod [...], poczta K., kraj P.). Natomiast z załączonej do skargi informacji KRS (stan na dzień 30 grudnia 2014 r.) jako siedzibę wpisano Sz. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył , co następuje. Wniosek jest niezasadny. Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – dalej jako: "p.p.s.a.", sąd może zarówno z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.). Wskazane w przepisie art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, niebudzący wątpliwości, bezsporny oraz nie mogą one wpływać na treść rozstrzygnięcia. Niedokładnością może być niewłaściwe oznaczenie stron, nieścisłe wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy. Pod pojęciem błędu pisarskiego należy rozumieć widoczny, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwie użyty wyraz lub mylną pisownię. Z kolei błąd rachunkowy, to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych. Natomiast inna oczywista pomyłka jest swym charakterem zbliżona do niedokładności błędu pisarskiego i rachunkowego(por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I OZ 226/16 – dostępne na stronie internetowej:http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc powyższe pod uwagę, wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku, żadna z wymienionych okoliczności, która uzasadniałaby ewentualne sprostowanie wyroku WSA z dnia 5 maja 2016 r. oraz jego uzasadnienia nie występuje. Zwrócić należy uwagę, iż rzeczywiście doszło do zmiany siedziby strony skarżącej, a zmiana ta została przez sąd rozpoznający sprawę dostrzeżona i znalazła swój wyraz w treści wyroku oraz jego uzasadnienia. Faktem jest bowiem, że spółka zmieniła siedzibę z miejscowości Sz. na miejscowość D. Brak jest zatem podstaw faktycznych do sprostowania wyroku i treści uzasadnienia skoro nie zawierają one żadnej omyłki. Z tych względów, sąd uznał, że wniosek o sprostowanie jest bezzasadny i na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 159 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.