I SA/Sz 224/09

Dnia 2 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpatrzeniu w dniu 2 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.L. i M.F. – Spółki cywilnej "P" o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2005 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji. A.L. i M.F. Spółka cywilna "P", reprezentowana przez radcę prawnego, pismem dnia 16 lutego 2009 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] nr [...] uchylającą decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] znak [...] w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za październik 2005 r. i umarzającą postępowanie w tym zakresie oraz utrzymującą tę decyzję w mocy w zakresie określenia w podatku od towarów i usług: - za październik 2005 r. zobowiązania podatkowego w kwocie [...], - za listopad 2005 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie [...] oraz kwoty podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy w wysokości [...], - za grudzień 2005 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie [...]. Jednocześnie ze skargą skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, że za wstrzymaniem wykonania przemawia "ważny interes skarżących" oraz oczywista zasadność zarzutów podniesionych w skardze. Wykonanie decyzji może skutkować utratą płynności finansowej przez spółkę cywilną "P", a to z kolei może skutkować koniecznością zwolnienia pracowników spółki. Utrata środków finansowych na bieżące finansowanie działalności Spółki i spłatę wymagalnych zobowiązań łączy się z niebezpieczeństwem utraty rynku oraz konkurencyjności, a tym samym z prawdopodobieństwem znacznych strat. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika zatem, że przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., oraz że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na tej stronie. Natomiast w przypadku, gdy wnioskodawca w uzasadnieniu wniosku nie odniesie się do nich w sposób pozwalający na uznanie, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, okoliczności te nie mogą być przedmiotem domniemań sądu (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1100/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Analizując złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że nie został on przekonująco uzasadniony. Strona skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje u niego utratę płynności finansowej, która doprowadzi do zwolnienia pracowników, a utrata środków finansowych na bieżące finansowanie działalności i spłatę wymagalnych zobowiązań łączy się z prawdopodobieństwem znacznych strat. Tymczasem sama konieczność poniesienia finansowego ciężaru wynikającego z decyzji, jak i ewentualny brak środków finansowych, czy prawdopodobieństwo znacznych strat, nie mogą stanowić same przez się podstawy do wstrzymania wykonania decyzji. Warunkiem takiego wstrzymania jest bowiem nieodwracalność skutków lub realna groźba powstania znacznej szkody w następstwie wykonania obowiązku zapłaty należności pieniężnych. Ponadto do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Wnioskodawca powinien bowiem poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 120/04), a tego skarżąca w rozpatrywanej sprawie nie uczyniła. Strona skarżąca powołała się również na konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na oczywistą zasadność zarzutów podniesionych w skardze. Odnosząc się do tego argumentu strony, wskazać należy, że przywołana okoliczność nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61. Niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowią bowiem dwie różne kwestie. Stąd oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd postanowił jak na wstępie.