I SA/Sz 226/09

Dnia 23 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia NSA - Marian Jaździński po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W U o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi W U za pośrednictwem Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S w dniu [...] roku wniósł wraz ze skargą na decyzję z dnia [...] roku nr [...] wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyżej wymienioną decyzję doręczono stronie w dniu [...] roku, a zatem 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu [...] roku. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi W U podniósł, że ciężka choroba żony i brak pieniędzy na ustanowienie fachowego pełnomocnika uniemożliwiły mu dochowanie terminu. Skarżący wskazał, że z powodu potrącania z zasiłku przedemerytalnego przez Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w S należności z tytułu nieopłacania składek na ubezpieczenie społeczne, pozostaje mu kwota [...] złote, która nie wystarcza na jego utrzymanie. Odpowiadając na wezwanie Sądu do nadesłania dowodów (dokumentów) uzasadniających twierdzenie, że uchybienie terminu do wniesienia skargi spowodowane było chorobą żony oraz wskazujących na czas trwania tej przeszkody, skarżący nadesłał pisma, z których wynika, iż niepełnosprawność J U istnieje od [...] roku, natomiast znaczny stopień niepełnosprawności wystąpił od [...] roku, co wymagało stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Strona dołączyła również kartę informacyjną, z której wynika, iż od [...] roku wyżej wymieniona przebywała w szpitalu w G. Skarżący przedłożył także kserokopię dwóch zaświadczeń o chorobach rozpoznanych u J U. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W myśl art. 87 § 1 - 2 i 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie trzech przesłanek, ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 cytowanej ustawy: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku, dopełnienie uchybionej czynności. Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu. Zgodnie z powyższym unormowaniem, brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu, przy czym brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Ocena braku winy pozostaje w gestii sądu, który dokonuje przedmiotowej oceny biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i mając na względzie także uchybienia spowodowane nawet lekkim niedbalstwem. W ocenie Sądu W U nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy - jako przyczynę uchybienia terminu strona wskazała chorobę żony, albowiem w nadesłanych dokumentach jako okres, w którym chora wymagała stałej opieki Skarżącego, wskazano okres o wiele późniejszy, niż ten, w którym skarżący powinien wnieść skargę. Termin do wniesienia skargi upływał w dniu 22 października 2006 roku, a z orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, wydanego dopiero w dniu 7 marca 2008 roku wynika, iż choroba żony, nasiliła się w styczniu 2008 roku i od tego momentu J U wymagała opieki, w załączonej karcie informacyjnej z leczenia szpitalnego wskazano, że żona skarżącego przebywała w szpitalu przez kilka dni w [...] roku. Skarżący powołując się na chorobę żony, nie wykazał, iż jej choroba trwała nieprzerwanie od dnia uchybienia terminu tj. od dnia [...] roku oraz że udaremniła podjęcie jakiejkolwiek próby sporządzenia i wniesienia skargi w ustawowym terminie. Zdaniem sądu w sprawowaniu opieki nad chorą żoną, skarżący mógł wyręczyć się inną osobą, a w czasie pobytu żony w szpitalu istniała możliwość podjęcia czynności procesowych przez samego zainteresowanego lub po sporządzeniu skargi przez stronę, nadanie pisma w urzędzie pocztowym za pośrednictwem innej osoby. Również podniesiony przez skarżącego brak pieniędzy nie można uznać za okoliczność, usprawiedliwiającą niedotrzymanie terminu do wniesienia skargi, albowiem postępowanie w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i Fundusz pracy jest wolne od kosztów sądowych. Ponadto strona może złożyć do sądu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika, zarówno przed wszczęciem postępowania jak i w jego toku. Na marginesie zauważyć trzeba, iż wydana w [...] roku decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy nie pozbawia skarżącego możliwości składania ponownego wniosku o umorzenie należności w każdym czasie do organu tj. - Prezesa ZUS. Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.