I SA/Sz 231/13

PostanowienieWSA w Szczecinie2013-04-23

Skład orzekający: Iwona Golec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym został odmówiony, ponieważ skarżąca nie wykazała w sposób rzetelny swojej sytuacji finansowej i majątkowej. Przedstawione przez nią dane dotyczące dochodów i wydatków budziły wątpliwości co do ich prawdziwości, a z przedłożonych wyciągów bankowych wynikały dodatkowe wpływy, o których skarżąca nie wspomniała. Brak rzetelnego przedstawienia sytuacji materialnej uniemożliwia sądowi ocenę możliwości płatniczych wnioskodawcy i skutkuje odmową przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą odpowiedzialności za zaległości podatkowe jako były członek zarządu spółki. Skarżąca podała, że ma na utrzymaniu syna, a jej jedynym źródłem dochodu jest wynagrodzenie netto w kwocie [...] zł. Wskazała na wysokie koszty utrzymania mieszkania i przedszkola. W trakcie postępowania przed sądem przedstawiła dodatkowe dokumenty, jednakże referendarz sądowy uznał, że sytuacja finansowa skarżącej została przedstawiona nierzetelnie, co doprowadziło do odmowy przyznania prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie -Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako byłego członka zarządu spółki, za zaległości w podatku od towarów i usług za [...] r. i [...] r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżąca P. K., wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia [...] r. ustalono wpis od skargi w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że nie posiada środków wystarczających na uiszczenie wpisu bez poniesienia uszczerbku utrzymania dla siebie i dziecka. Skarżąca oświadczyła, że ma na utrzymaniu [...] syna. Źródłem utrzymania rodziny jest wynagrodzenie za pracę skarżącej w wysokości [...] zł brutto. Skarżąca oświadczyła, że wraz z synem mieszka w wynajętym mieszkaniu, koszt miesięcznego wynajmu z opłatami eksploatacyjnymi wynosi ok. [...] zł. Na przedszkole wydatkuje ok. [...] zł miesięcznie. Skarżąca nie podała, że posiada jakikolwiek majątek, za wyjątkiem samochodu [...] z [...] r. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, skarżąca nadesłała: -potwierdzenie opłat za przedszkole (za [...] kwota [...] zł), -zeznanie skarżącej o wysokości osiągniętego dochodu w [...] r. PIT-37 w wykazanym przychodem ze stosunku pracy w kwocie [...] zł (dochód [...] zł), wraz z PIT-O (ulga na dziecko), -zaświadczenie o zatrudnieniu na czas określony od [...] r. do [...] r. na stanowisku [...] w E. S.A. z wynagrodzeniem netto [...] zł ( średnia z okresu [...] miesięcy), -wyciągi z rachunków bankowych skarżącej za [...] i [...] b.r., - umowę najmu mieszkania wraz z aneksami, z kwotą czynszu od [...] r. w wysokości [...] zł (dodatkowo skarżąca ponosi opłaty za media), -wyrok z dnia [...] r. rozwiązujący małżeństwo skarżącej z P. B. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do treści art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zależne od wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Podnieść należy, że co do zasady strona jest zobowiązana do ponoszenia kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Natomiast istotą instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji tym podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej, uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych, a do podmiotów tych zalicza się przede wszystkim bezrobotnych bez prawa do zasiłku lub osoby, które pozbawione są środków do życia, bądź których środki są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko potrzeby egzystencjalne niezbędne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r., I GZ 107/05, niepubl.). Zdaniem referendarza sądowego, wniosek skarżącej jest nieuzasadniony. I tak, jak wynika z akt sprawy, skarżąca jest rozwódką, ma na utrzymaniu [...] syna. Jest aktualnie zatrudniona na czas określony, otrzymuje wynagrodzenie netto w kwocie [...] zł (zaświadczenie k. [...]). Skarżąca nie wskazała na inne źródła utrzymania. P. K. wskazała na ponoszenie następujących wydatków: - tytułem wynajmu mieszkania w [...] (o pow. [...] m²) t.j.: czynsz za najem w kwocie [...] zł (aneks nr [...] k. [...]) oraz opłaty eksploatacyjne ( za wodę i gaz skarżąca przekazała w lutym b.r. kwotę [...] zł – wyciąg z rachunku bankowego k. [...]), - opłaty za przedszkole w kwocie ok. [...] zł miesięcznie, Powyższe zestawienie budzi poważne wątpliwości co do prawdziwości złożonego oświadczenia skarżącej co do źródeł jej utrzymania i wysokości posiadanych środków pieniężnych (oszczędności), gdyż wysokość wydatków na utrzymanie siebie i syna (opisane wyżej wydatki na mieszkanie i przedszkole w kwocie [...] zł) przekracza znacznie wysokość otrzymywanych dochodów ([...] zł). Dodatkowo wskazać należy, że z przedłożonych wyciągów wynika, że sama skarżąca ponosi jeszcze inne wydatki na bieżące utrzymanie oraz opłaty za zajęcia dodatkowe syna (opłata za semestr [...] zł - płatność dokonana [...] b.r. wyciąg bankowy k. [...]). Powyższe prowadzi do wniosku, że skarżąca nierzetelnie przedstawiła swoją sytuację finansową. Stwierdzenie to znajduje potwierdzenie w nadesłanych wyciągach z rachunków bankowych. Wynika z nich bowiem, że skarżąca otrzymuje comiesięczne wpływy z tytułem "opłata za wynajem" od A. S. w wysokości [...] zł, oraz "na bieżące utrzymanie" w kwocie [...] zł od Ł. P., o czym nie wspomniała w uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Dodać w tym miejscu należy, że wbrew wezwaniu, skarżąca nie przedłożyła zeznania podatkowego za [...] rok, a nie można wykluczyć, że dane z tego zeznania mogłyby również mieć wpływ na ocenę aktualnych możliwości płatniczych skarżącej. Należy w tej sytuacji stwierdzić, że osoba, która nie przedstawia rzetelnie swojej pełnej sytuacji finansowej i majątkowej, nie może oczekiwać wsparcia ze strony budżetu państwa w zakresie obowiązku poniesienia kosztów sądowych w sprawie. W takiej bowiem sytuacji jej oświadczenie o źródłach utrzymania i wysokości posiadanych środków pieniężnych jest niewiarygodne. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 stycznia 2013 r. sygn. akt I FZ 55/12 (LEX nr 1273752), wydaje się oczywistym, że to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek należytego przedstawienia swojej sytuacji materialnej, a zatem posiadanego majątku, uzyskiwanych dochodów oraz wydatków. Nie budzi wątpliwości, że w sytuacji, gdy przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności faktyczne wydają się niewiarygodne lub niekompletne, wspomniany powyżej obowiązek nie jest wypełniony. To z kolei powoduje, że sąd nie może ocenić sytuacji materialnej wnioskodawcy i jest zmuszony odmówić przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło