I SA/Sz 231/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 231/16 w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 13 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. Pismem z dnia 8 lutego 2016 r. W., reprezentowane przez radcę prawnego P. K., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zarządzeniem z dnia 9 marca 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa z dnia 8 lutego 2015 r. – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego. Wezwanie do wykonania zarządzenia zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 marca 2016 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik nie wykonał zobowiązania Sądu nadsyłając jedynie wyciąg z protokołu z W. dniu 9 maja 2015 r. datowanego na dzień 3 sierpnia 2015 r. stwierdzającego wybór na Prezesa Koła R.L. oraz upoważnienie Zarządu [...] (datowane na dzień 5 stycznia 2016 r.) dla R.L. do reprezentowania we wszelkich sprawach Koła w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i w Sądach w sprawach z ARiMR. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2016 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie odmówiono dopuszczenia radcy prawnego P.K. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony skarżącej, z uwagi na niewykazanie w ww. terminie sposobu reprezentacji skarżącej obowiązującego w momencie udzielenia załączonego do skargi pełnomocnictwa. Odpis powyższego postanowienia doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 26 kwietnia 2016 r. oraz skarżącej w dniu 18 maja 2016 r. Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2016 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do podpisania skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 10 maja 2016 r. r.pr. strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 – dalej zwanej: "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei, stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W związku z tym trzeba stwierdzić, że skarga kasacyjna przysługuje od ściśle wskazanych w art. 173 p.p.s.a. orzeczeń. Wskazać należy, że postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie jest postanowienie, w wyniku którego wykluczona zostaje możliwość przedsiębrania w danej sprawie dalszych czynności, a zatem jest to ostatnie orzeczenie organu kończące postępowanie jako całość. Pojęciu temu należy przeciwstawić postanowienia kończące w postępowaniu jedynie zagadnienia wpadkowe, uboczne. Z uwagi na to, że zaskarżone postanowienie Sądu z dnia 20 kwietnia 2016 r. odmawiające dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika strony skarżącej nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie skargę kasacyjną strony skarżącej należało uznać za niedopuszczalną. Sąd wskazuje również, że doręczenie Skarżącej zaskarżonego orzeczenia nastąpiło dnia 18 maja 2016 r. zaś skarga kasacyjna wniesiona została przez skarżącą dnia 10 maja 2016 r. W związku z powyższym Sąd postanowił jak na wstępie.