I SA/Sz 232/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), , , , po rozpoznaniu w Wydziale I dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Skarbu Państwa – Państwowego Gospodarstwa [...] Nadleśnictwa Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 rok p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca w piśmie z dnia 13 stycznia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 rok. Następnie w piśmie z dnia 22 czerwca 2015 r. strona złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo. Ponadto, strona podniosła, że zgodnie z znowelizowaną ustawą z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2014 r., poz. 1153 ) w 2014 r. Lasy Państwowe poza podatkami lokalnymi i finansowaniem gospodarki leśnej zostały zobowiązane do przekazania na rzecz Budżetu Skarbu Państwa 1 600 000 000 zł, w tym dla Nadleśnictwa Ł., co w przeliczeniu na każde z 432 Nadleśnictw funkcjonujących w kraju, stanowi bardzo duże obciążenie finansowe dla skarżącej jednostki. Aktualnie strona skarżąca jest na etapie przekazywania środków do Budżetu Skarbu Państwa (Nadleśnictwo Ł. w wysokości [...] zł) i każde dodatkowe obciążenie może spowodować utratę płynności finansowej, niezbędnej na obsługę wykonawstwa zadań w gospodarce leśnej, zgodnie z Ustawą o lasach, a w tym, w najbliższym czasie, w zakresie sadzenia lasu. Podniesiono, że Nadleśnictwo Ł. jest jednostką nieposiadającą osobowości prawnej i w stosunkach cywilno-prawnych reprezentuje Skarb Państwa, a zgodnie z art. 50 ustawy o lasach, jest zobowiązane do samofinansowania zadań w gospodarce leśnej. Istotnym argumentem jest również fakt, że Nadleśnictwo w różnych formach zatrudnienia jest największym pracodawcą w regionie bardzo dużego bezrobocia. Wobec powyższego strona skarżąca wniosła o uwzględnienie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem, przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu jest wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji następuje na wniosek skarżącego. Na podstawie przytoczonych przepisów uznać należy, że ciężar uzasadnienia tego wniosku spoczywa na wnioskodawcy. Wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Z opisanym obowiązkiem wnioskodawcy wiąże się powinność Sądu do dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności, wskazanych we wniosku. Wniosek złożony w przedmiotowej sprawie dotyczy wstrzymania wykonania decyzji organu, którą określono stronie skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. w kwocie [...] zł. Oceniając wniosek strony skarżącej, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, Sąd uznał, że strona skarżąca wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpatrzeniem skargi może spowodować trudne do odwrócenia skutki w następstwie utraty płynności finansowej, niezbędnej do wykonywania zadań w gospodarce leśnej, wynikających z ustawy o lasach, obejmującej w najbliższym czasie sadzenie lasu. Zgodnie bowiem z art. 50 ust. 1 tej ustawy Lasy Państwowe prowadzą działalność na zasadzie samodzielności finansowej i pokrywają koszty działalności z własnych przychodów. Nie budzi zatem wątpliwości, zdaniem Sądu, że egzekwowanie tak znacznej kwoty niesie ze sobą ryzyko wyrządzenia stronie znacznej szkody w postaci zajęcia środków finansowych wykorzystywanych na realizację zadań w gospodarce leśnej wynikających z ustawy. Nadto z uwagi na to, że strona skarżąca jest największym pracodawcą w regionie powyższe mogłoby także skutkować rozwiązaniem umów o pracę z zatrudnionymi pracownikami. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.