I SA/Sz 234/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.),, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi O. .P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.. dawniej: T[...] SA na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2007 rok oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 3 grudnia 2013r. nr [...]na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity w Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.), art. 2 i 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity w Dz. U. z 2001r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania T. zwana dalej "T. ", wniesionego w dniu 19 września 2013r. od decyzji nr [...] Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 30 sierpnia 2013r., doręczonej w dniu 5 września 2013r., w sprawie stwierdzenia braku nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2007 rok w kwocie [...] zł., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie w sprawie. T., pismem z dnia 9 lipca 2013r. (wpływ do organu w dniu 15 lipca 2013r.) wniosła o zwrot nadpłaconego podatku od nieruchomości za 2007 rok, w kwocie [...] zł. podnosząc, że przelała na konto gminy łącznie za osiem miesięcy kwotę [...] zł., podczas gdy wymiar wynikającej z korekty deklaracji złożonej 28 sierpnia 2007r. wynosił [...] zł. Zaskarżoną decyzją Burmistrz Gminy i Miasta stwierdził brak nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2007 rok w żądanej kwocie [...] zł., wskazując na analizę konta księgowego podatku od nieruchomości T. T. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w którym żąda uchylenia decyzji Burmistrza Gminy i Miasta oraz określenia wysokości nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2007 rok. W uzasadnieniu pełnomocnik T. zarzuca naruszenie przepisów proceduralnych. Nadto podnosi on, że wobec uchylenia przez SKO decyzji z 2011 roku określającej wysokość podatku od nieruchomości za 2007 rok należnego od T., w mocy pozostaje korekta deklaracji złożona przez podatnika. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że zaskarżona decyzja jest decyzją bezprzedmiotową i nieważną, ponieważ kwestia stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości należnym od T. w 2007 roku została rozstrzygnięta decyzją Burmistrza Gminy i Miasta nr [...] z 21 grudnia 2007 roku doręczoną T. w dniu 2 stycznia 2008r. Decyzja ta była reakcją na wniosek podatnika z 31 sierpnia 2007 roku o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, do którego załącznikiem była wspomniana w odwołaniu korekta deklaracji podatkowej na 2007 rok. Decyzja z 21 grudnia 2007 roku w sentencji swej stwierdza brak nadpłaty w podatku za 2007 rok. Ponieważ nigdy nie została zaskarżona, stała się decyzją ostateczną i prawomocną. Zaskarżona decyzja ponownie rozstrzyga kwestię nadpłaty za 2007 rok, czyli jest drugą decyzją rozstrzygającą tę samą kwestię i w świetle przepisów prawa (vide art. 247 § 1 pkt 4 O.p.) jest decyzją nieważną. I w pierwszym rzędzie z tej przyczyny należało ją uchylić. Bezprzedmiotowość zaskarżonej decyzji wynika z tego, że wydana została w rezultacie rozpatrzenia bezprzedmiotowego wniosku T. W owym wniosku T. żąda zwrotu nadpłaty w podatku za 2007 rok, która w jej przekonaniu istnieje. Taki wniosek można skutecznie składać w przeciągu 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin jej zwrotu - vide art. 80 O.p.. Jeśli T., jak wynika z odwołania, pozostaje w przekonaniu, że nadpłata powstała z chwilą złożenia korekty deklaracji, a to stało się na początku września 2007 roku (wpływ wniosku z korektą deklaracji do organu podatkowego), to 5-letni termin należy liczyć od 31 grudnia 2007 roku, co pozwala stwierdzić, że wniosek T. o zwrot nadpłaty nadawałby się do merytorycznego rozstrzygnięcia tylko wtedy, gdyby wpłynął do organu podatkowego przed 31 grudnia 2012r. Tymczasem wniosek, który zainicjował wydanie zaskarżonej decyzji wpłynął do organu w dniu 15 lipca 2013r. i prawidłową reakcją organu podatkowego byłoby wydanie postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie. Na marginesie Kolegium zauważyło, że T. błędnie przypuszcza, że korekta deklaracji na podatek od nieruchomości za 2007 rok weszła w życie i na tej podstawie zaistniała nadpłata w podatku. Po pierwsze, korekta owa była załącznikiem do wniosku, który de iure był wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, nie prowadziła więc samodzielnego życia prawnego. Wniosek został odmownie załatwiony decyzją z 21 grudnia 2007r., opisaną na wstępie, dlatego korekta nie nabrała mocy prawnej. Po drugie, T. pozostaje w błędzie uważając, że Burmistrz Gminy i Miasta nie określił wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 rok. Otóż po uchyleniu w sierpniu 2011 roku przez SKO jego pierwszej decyzji w tej materii, Burmistrz wydał w dniu 29 listopada 2012 roku decyzję nr [...], w której określił wysokość podatku od nieruchomości za 2007 rok na kwotę [...] zł. Decyzja ta została doręczona T. w dniu 17 grudnia 2012r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego T. zarzuciła naruszenie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 74a w zw. z art. 77 § 3 i § 4 O.p. poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie, podczas gdy Skarżąca złożyła wniosek o zwrot nadpłaconego podatku, nie zaś wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku, co w konsekwencji oznacza, iż nie została wydana ponowna decyzja w sprawie już rozstrzygniętej i wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 grudnia 2013 r., [...] i uchylenie poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 30 sierpnia 2013 r. oraz zwrot kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego. Zdaniem skarżącej uchylenie decyzji podatkowej przez Kolegium (decyzja Kolegium z dnia 24 sierpnia 2011 r.) jest zdarzeniem, które kreuje istnienie nadpłaty (art. 77 § 1 pkt 1 lit. b i § 3 i 4 O.p.), w takim przypadku nie ma potrzeby stwierdzać jej istnienia. Tym samym, wniosek podatnika z dnia 09.07.2013 r. jest wnioskiem o zwrot nadpłaty a nie żądaniem wszczęcia postępowania o jej stwierdzenie. W niniejszej sprawie Burmistrz Gminy i Miasta nie wydał i skutecznie nie doręczył w terminie 3 miesięcy nowej decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. W przedmiotowej sprawie znajduje zatem zastosowanie art. 77 § 4 O.p. i nadpłata powinna być zwrócona bez zbędnej zwłoki. Skarżąca podkreśliła również, że korekta deklaracji na podatek od nieruchomości za rok 2007 jest realizacją uprawnienia podatnika, o którym mowa w art. 81 Ordynacji podatkowej. Korekta ta wywołuje takie same skutki prawne jak deklaracja "pierwotna". A zatem - zgodnie z art. 21 § 2 O.p. - kwota podatku wykazana w korekcie deklaracji na podatek od nieruchomości za rok 2007 jest kwotą podatku do zapłaty za ten rok. Jeżeli Burmistrz Gminy i Miasta nie zakwestionował skutecznie korekty deklaracji, to ma ona moc wiążącą zarówno dla podatnika, jak i organu podatkowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) dalej "p.p.s.a.", Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji. Oznacza to, że sądowa kontrola ostatecznej decyzji administracyjnej polega na badaniu jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tak wyznaczonej kompetencji Sąd stwierdza, że skarga jest nieuzasadniona, ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że Skarżąca wystąpiła z wnioskiem dnia 9 lipca 2013 r. o zwrot nadpłaty w wysokości [...] zł bo wpłaciła na poczet zobowiązania kwotę [...] zł a skorygowała na [...] zł. Decyzją z dnia 30 sierpnia 2013 r. organ I instancji stwierdził brak nadpłaty za 2007 r. w kwocie [...] zł a decyzję tę organ II instancji uchylił i umorzył postępowanie z uwagi na zakończenie sprawy tej nadpłaty z wniosku strony z dnia 31 sierpnia 2007 r. o zaliczenie tejże nadpłaty na zobowiązanie podatkowe na rok 2008, decyzją z 21 grudnia 2007 r., która stała się ostateczna, Skarżąca nie odwołała się. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca zadeklarowała podatek na 2007 rok w deklaracji z dnia 4 stycznia 2007 r., w wysokości [...] zł. Dnia 28 sierpnia 2007 r. skorygowała zobowiązanie na kwotę [...] zł pomniejszając wartość budowli i złożyła stosowny wniosek 31 sierpnia 2007 r. W skardze Skarżąca wywodzi, że pismo z dnia 9 lipca 2013 r. należało traktować jako żądanie zwrotu nadpłaty wobec uchylenia decyzji organu I instancji z dnia 31 maja 2011 r. w sprawie zobowiązania podatkowego za rok 2007 i nie orzeczenia w terminie 3 miesięcy o nowej kwocie zobowiązania (art. 77 § 3 i § 4 O.p.). Ze stanu faktycznego wynika bezspornie, że sprawa dotycząca kwoty nadpłaty w wysokości [...] zł, była przedmiotem rozstrzygnięcia przez organ podatkowy w decyzji z dnia 21 grudnia 2007 r., która stała się ostateczna. Zasadnie zatem organ odwoławczy uznał, że sprawa nadpłaty w wysokości [...] zł została ostatecznie rozstrzygnięta. Nie budzi wątpliwości, że kwota [...] zł została wpłacona przez Skarżącą na podstawie deklaracji z dnia 4 stycznia 2007 r. Korekta deklaracji została złożona przez Skarżącą 28 sierpnia 2007 r. i stosowny wniosek z 31 sierpnia 2007 r. Przypomnieć zatem należy, że przepis art. 75 § 2 pkt 1 lit. b O.p, daje podatnikom, których zobowiązanie powstaje w sposób określony w art. 21 § 1 pkt 1 O.p., to jest przez zaistnienie zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie zobowiązania, uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli w deklaracji wykazali oni zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek. Stosownie do art. 75 § 3 O.p. podatnik jest zobowiązany do złożenia równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty skorygowanej deklaracji. Postępowanie o stwierdzenie nadpłaty toczy się w oparciu o wniosek podatnika, treść tego wniosku i załączona doń korekta deklaracji podatkowej, (gdy jest wymagana, tak jak w niniejszej sprawie) wyznaczają zakres tego postępowania, w jego toku organ podatkowy ocenia zasadność wniosku i prawidłowość skorygowanej deklaracji. Nie ulega wątpliwości, bo to wynika wprost z art. 75 § 4 O.p., że wówczas, gdy prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę. Natomiast w sytuacji, gdy weryfikacja wniosku i korekty deklaracji wykaże, że określenie wysokości nadpłaty przez podatnika jest nieprawidłowe, organ podatkowy powinien wydać decyzję odnoszącą się do wniosku podatnika i zakresu wszczętego nim postępowania, a zatem powinien odmówić stwierdzenia nadpłaty. Analiza zagadnienia skutków dokonania korekty deklaracji prowadzi do wniosku, że ta korekta odmiennie niż złożenie deklaracji- art. 21 § 2 O. p. - nie wywołuje skutków materialno – prawnych od dnia jej złożenia. Innymi słowy nie kreuje ona na nowo zobowiązania podatkowego, dopóki organ podatkowy nie uzna, że korekta ta nie budzi wątpliwości. Rozważania zatem organu odwoławczego co do upływu terminu zwrotu podatku po korekcie, w okolicznościach niniejszej sprawy (wobec decyzji o odmowie), nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości powstaje w sposób określony w art. 21 § 1 pkt 1 O.p. tj. z chwilą zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania (z mocy prawa). Zgodnie zaś z art. 21 § 2 O.p., jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3. Przepis § 3 powołanego artykułu stanowi z kolei, że w przypadku, gdy w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik nie złożył wymaganej deklaracji, nieprawidłowo wykazał wysokość podatku w złożonej deklaracji, nie wpłacił części lub całości podatku podlegającego samoobliczeniu wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Z powyższego wynikają dwa wnioski: - po pierwsze, że podatnik obowiązany do uiszczenia zobowiązania winien złożyć deklarację podatkową, która pełni formę oświadczenia wiedzy podatnika co do faktów mających znaczenie dla powstania i wysokości zobowiązania podatkowego, - po wtóre, że organ podatkowy winien wydać decyzję określająca tylko wówczas, gdy stwierdzi, że wysokość zobowiązania jest inna niż w deklaracji, podatek nie został zapłacony, podatnik nie złożył deklaracji. Przypomnieć należy, iż stosownie do art. 75 § 4 O.p., zwrot nadpłaty następuje bez wydania decyzji, jeżeli skorygowane zeznanie nie budzi wątpliwości i dopiero z tym momentem korekta deklaracji wywołuje skutek materialnoprawny. W odmiennym przypadku istnieje obowiązek wydania stosownej decyzji, w której organ odmówi stwierdzenia nadpłaty, co w niniejszej sprawie miało miejsce 21 grudnia 2007 r. - wówczas korekta nie wywołuje skutku materialnoprawnego. Zatem w niniejszej sprawie w obrocie pozostaje deklaracja podatnika z 4 stycznia 2007 r. z wykazaną kwotą zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł, a decyzja organu I instancji z dnia 31 maja 2011 r. określająca zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł co wynika z akt sprawy została wydana w okolicznościach braku uiszczenia na poczet zobowiązania zadeklarowanej kwoty podatku z deklaracji. Spółka uiściła kwotę [...] zł. Uchylenie zatem tej decyzji nie wpływa na deklarację z 4 stycznia 2007 r. Podnoszony przez Skarżącą zarzut na etapie skargi błędnego zakwalifikowania przez organy jej wniosku z dnia 9 lipca 2013 r. jako o postępowania w sprawie nadpłaty zamiast żądania zwrotu wpłaconej kwoty wobec uchylenia decyzji organu I instancji z dnia 31 maja 2011 r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2007 r. i nie wydania w terminie 3 miesięcy nowej decyzji uznać należy, za nieuzasadniony. Wskazać należy przede wszystkim na treść wniosku z dnia 9 lipca 2013 r. o zwrot nadpłaty, w którym strona żądając zwrotu opiera go o skorygowaną deklarację (korekta z dnia 28 sierpnia 2007 r.), uznając, błędnie, że to ona stanowi ostateczne rozliczenie podatnika. Ponadto zauważyć należy, że wpłata żądanego zwrotu tj. kwoty [...] zł nastąpiła na podstawie deklaracji podatnika z dnia 4 stycznia 2007 r. Za uzasadnione uznać należy zatem stanowisko organu odwoławczego, że w okolicznościach niniejszej sprawy brak było podstaw do ponownego orzekania o tej samej nadpłacie. Mają powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić.