I SA/Sz 235/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 22 kwietnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. R. S. na dokonaną przez Zarząd Województwa ocenę projektu zgłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 nr [...] p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie sądowe R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ocenę projektu zgłoszonego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 z dnia 30 grudnia 2009 r., która zdaniem skarżącego dokonana została z błędami, nadużyciami, niedociągnięciami oraz nieścisłościami, które naruszają prawo oraz interes skarżącego jako przedsiębiorcy i obywatela i wniósł o skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Komisję Oceniającą Wnioski. Zarząd Województwa [...] wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wystąpił z zapytaniem prawnym 24 listopada 2009 r. uzupełnionym 8 marca 2010 Sygn. akt V SA/Wa 1613/09 do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. TK Tp 3/10) o stwierdzenie, że art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2, art. 30b ust. 1 i 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. Nr 84, z 2009, poz. 712) w zakresie w jakim wyłącza w tym postępowaniu przepisy ustawy kodeks postępowania administracyjnego i zezwala- w ramach systemu realizacji programu operacyjnego- na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego jest zgodny z art.2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz art. 87 Konstytucji. Wniosek został oparty o to, że nie ulega wątpliwości, że przepisy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2 oraz 30b ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju budzą wątpliwości z punktu widzenia ich zgodności z Konstytucją RP. Zgodnie bowiem z regulacjami zawartymi w Rozdziale III Konstytucji katalog aktów normatywnych powszechnie obowiązujących na terytorium RP ma charakter zamknięty. Katalog ten precyzyjnie został określony w art. 87 oraz 91 ust. 3 Konstytucji i jedynie wskazane tam akty mają walor aktu normatywnego, tzn. mogą być skierowane do adresata niebędącego jednostką podległą wobec organów je wydających. Przepis prawa powszechnie obowiązującego, odnoszący się do praw i obowiązków adresata, nie może mieć charakteru blankietowego. Ponadto, że rozstrzygnięcia, mające wpływ na sferę praw i obowiązków, zostały wydane na podstawie Systemu Realizacji Programu Operacyjnego. Zatem istnieje wątpliwość, czy przepisy art. 5 pkt 11, art. 30a ust. 1 i 2 oraz 30b ust. 1 i 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zakresie, w jakim wyłączają w tym postępowaniu przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i zezwalają - w ramach systemu realizacji programu operacyjnego - na kreowanie systemu środków odwoławczych przysługujących skarżącemu w trakcie naboru projektów, które pozostają poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa powszechnie obowiązującego, są zgodne z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 oraz 87 Konstytucji. Rozwikłanie tego dylematu ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i leży w gestii Trybunału Konstytucyjnego. Jest oczywiste, że zanegowanie przyjętych przez ustawodawcę rozwiązań objętych pytaniem będzie również rzutowało bezpośrednio na ocenę legalności podjętych w sprawie rozstrzygnięć. Ponadto budzą wątpliwości konstytucyjne, podniesione przez Sąd w pytaniu prawnym, kwestie związane z procedurą tworzenia ustawy wyrażające się brakiem konsultacji projektu z Krajową Radą Sądownictwa i Prezesem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wobec tego, że w niniejszej sprawie występuje analogiczne zagadnienie, jakie będzie przedmiotem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, Sąd - na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - postanowił zawiesić postępowanie w sprawie.