I SA/Sz 24/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 maja 2015 r. sprawy ze skargi S.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 rok oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 21 października 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję z dnia 7 lutego 2014 r. wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy w sprawie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 rok. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że decyzją z dnia 7 lutego 2014 r. organ podatkowy pierwszej instancji ustalił [...]. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 rok w kwocie [...] zł. Podatek rolny został ustalony dla gruntów o łącznej powierzchni [...] ha fiz. w kwocie [...] zł. Podatek od nieruchomości: * budynki mieszkalne [...]m kw. [...] zł 12 m-cy [...] zł * pozostałe budynki [...] m kw. [...] zł 12 m-cy [...] zł W uzasadnieniu podano, że podatek został ustalony na podstawie złożonej informacji w sprawie podatku rolnego, leśnego, od nieruchomości oraz danych z ewidencji gruntów. W odwołaniu od powyższej decyzji [...] zakwestionowała granice działki podnosząc, iż granice działki powinny zostać określone według stanu istniejącego w 1972 roku. Strona podała, także że na swojej nieruchomości rolnej zabudowanej o powierzchni [...] ha ma posadowiony dom mieszkalny o powierzchni [...] m2 i budynek gospodarczy o powierzchni [...] m2. Podniosła także, że granice nie powinny być przez organy samowolnie zmieniane. W uzasadnianiu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył przepisy stanowiące podstawę orzekania w niniejszej sprawie wskazał, że z informacji w sprawie podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego złożonej przez [...] wynika, że strona jest właścicielką budynku mieszkalnego o powierzchni użytkowej [...] m2 oraz budynku gospodarczego (obory) o powierzchni użytkowej [...] m2. Powyższe dane strona potwierdziła w złożonym odwołaniu. Stwierdził, że organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo wykazał powierzchnię użytkową budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego, wskazał także, że dane te są zgodne ze złożoną przez podatniczkę informacją oraz danymi znajdującymi się w ewidencji gruntów. Organ odwołał się do treści art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r.- Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.), zgodnie z którym podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków i wskazał, że jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z rejestru gruntów, [...] jest właścicielką gruntów oznaczonych w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o powierzchni łącznej [...] ha oznaczonej symbolami użytku [...]. W dniu 24 listopada 2014 r., skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła [...] . Skargę następnie uzupełniła pismem z dnia 13 maja 2015 r. Skarżąca ponowiła zarzuty zawarte w odwołaniu. Wskazała, że jest właścicielką domu mieszkalnego o powierzchni [...] m2 i budynku gospodarczego o pow. [...] m2. W odniesieniu do gruntów wskazuje na granice jakie istniały w 1972 r. Jej zdaniem od tego roku nie było w ewidencji żadnych zmian. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych decyzji z prawem. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Oznacza to, iż przedmiotem niniejszej sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzenia przez organy administracji publicznej postępowania oraz zapadłych w tym postępowaniu rozstrzygnięć. Sąd administracyjny nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi, stosownie do treści art. 134 p.p.s.a. obowiązany jest do badania z urzędu, czy zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie nie narusza prawa w stopniu skutkującym konieczność uchylenia zaskarżonego aktu. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów, Sąd nie dostrzegł takiego naruszenia prawa, które uzasadniałoby jej uchylenie. Z tego względu skargę jako nieuzasadnioną oddalił. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest ustalenie, czy organy prawidłowo ustaliły skarżącej łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2014. W oparciu o przepisy ustaw podatkowych zostały właściwie określone elementy konstrukcyjne podatku w postaci podmiotu, przedmiotu i podstawy opodatkowania. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą, podatnikami podatku rolnego są osoby fizyczne, będące właścicielami gruntów, w świetle art. 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, zaś art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, iż podstawę opodatkowania podatkiem rolnym stanowi, dla gruntów gospodarstw rolnych, liczba hektarów przeliczeniowych ustalana na podstawie powierzchni, rodzajów i klas użytków rolnych wynikających z ewidencji gruntów i budynków oraz zaliczenia do okręgu podatkowego. W świetle materiału dowodowego sprawy nie ulega wątpliwości, a nie jest też przez skarżącą kwestionowane, iż w 2014 r. była ona właścicielką gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne podlegające opodatkowaniu o powierzchni [...] ha. Należała przez to do kategorii podmiotów, na których ciążył obowiązek podatkowy z tytułu podatku rolnego. Organ oparł swoje rozstrzygnięcie na ustaleniach poczynionych w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów oraz o dane zawarte w informacji podatnika w sprawie podatku od nieruchomości. Również stawka podatku została zastosowana właściwie, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o podatku rolnym w powiązaniu z uchwałą Nr XLVI/356/2013 Rady Miejskiej z dnia 29.10.2013 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta dla celów obliczenia podatku rolnego określenia wysokości stawek w podatku od nieruchomości (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego poz. 3604) jako niższa aniżeli wynikająca z Komunikatu Prezesa GUS z dnia 18.10.2013 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta (MP z 2013 r., poz. 814). Odnosząc się natomiast do treści skargi należy podkreślić, iż zarzuty w niej zawarte nie dotyczą przedmiotu sprawy. Jak zostało już podniesione, zaskarżona decyzja jest decyzją ustalającą wymiar podatku - dotyczy łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2014 r. Natomiast w skardze strona nie odnosi się do problematyki opodatkowania podatkiem rolnym lub podatkiem od nieruchomości, nie kwestionuje zasadności lub wysokości nałożonego obciążenia podatkowego, ani sposobu czy prawidłowości zastosowania przepisów procesowego lub materialnego prawa podatkowego. Skarga odwołuje się do stanu faktycznego z roku 1972 nie przybliżając bliżej czym ten stan różnił się od obecnego. Choć, co trzeba wyraźnie podkreślić stan ten pozostaje bez znaczenia prawnego dla wymiaru zobowiązania za rok 2014. Ponadto wskazać należy, iż podatek rolny jest podatkiem o charakterze majątkowym - istotny jest sam fakt bycia właścicielem lub tylko posiadaczem przedmiotu opodatkowania. Wobec powyższego, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.