I SA/Sz 242/25
PostanowienieWSA w Szczecinie2025-05-07
Skład orzekający: Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po terminie, wynikającym z braku pouczenia o sposobie i terminie jej wniesienia, powinna zostać pozostawiona bez rozpatrzenia, czy też sąd powinien rozważyć przywrócenie terminu?Ratio decidendi
Skarga wniesiona po upływie ustawowego terminu, nawet jeśli wynika to z braku pouczenia o sposobie i terminie jej wniesienia, podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Brak wyraźnego wniosku o przywrócenie terminu uniemożliwia sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi lub rozważenie przywrócenia terminu. Strona musi złożyć odrębny wniosek o przywrócenie terminu, wskazując przyczyny uchybienia.Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo złożyło wniosek o dofinansowanie, który został negatywnie oceniony. Po ponownej ocenie wniosek nadal nie został objęty dofinansowaniem. Skarżące przedsiębiorstwo złożyło skargę na rozstrzygnięcie, zarzucając naruszenie procedury oceny. Organ przekazał skargę do sądu, wnosząc o jej odrzucenie lub oddalenie, wskazując na wniesienie skargi po terminie. Sąd uznał skargę za wniesioną po terminie i pozostawił ją bez rozpatrzenia, zwracając jednocześnie wpis sądowy.Rozstrzygnięcie
Pozostawiono skargę bez rozpatrzenia i zwrócono na rzecz skarżącego kwotę tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo - Usługowego P. J. K. na rozstrzygnięcie P. z dnia [...] marca 2025 r. znak [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia; 2. zwrócić na rzecz skarżącego kwotę [...]([...]) zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.
Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowo - Usługowe P. J. K. (dalej: "skarżący") 14 października 2024 r. złożył do P. w S. (dalej: "operator", "podmiot udzielający pomocy") wniosek o dofinansowanie przedsięwzięcia MŚP pt. "Wzmocnienie odporności na sytuacje kryzysowe firmy P. poprzez inwestycję w środki trwałe służące rozszerzeniu działalności na terenie województwa [...] oraz poprzez podniesienie poziomu wiedzy i kompetencji pracowników przedsiębiorstwa", zarejestrowany pod nr [...] We wniosku skarżący złożył oświadczenie o wyrażeniu zgody na doręczanie przez operatora korespondencji drogą elektroniczną na adres e-mail wskazany we wniosku.
Pismem z 13 stycznia 2025 r. (znak [...]) operator poinformował skarżącego, że przedsięwzięcie nie zostanie objęte dofinansowaniem, gdyż nie spełniało wymogów kryteriów oceny i uzyskało ocenę negatywną przez ekspertów. Do pisma dołączono Kartę oceny dwóch ekspertów.
Pismem z 20 stycznia 2025 r., zachowując siedmiodniowy termin, skarżący zwrócił się o ponowną ocenę wniosku.
Za pismem z 11 marca 2025 r. (znak [...]), operator przesłał skarżącemu wynik ponownej oceny przedsięwzięcia z 10 marca 2025 r., które informuje o nieuwzględnieniu stanowiska skarżącego i podtrzymaniu negatywnego wyniku oceny.
Pismem z 1 kwietnia 2025 r. (18 kwietnia 2025 r. data nadania pisma na poczcie) skarżący, za pośrednictwem operatora, złożył skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając naruszenie procedury przeprowadzania oceny wniosków aplikacyjnych, wnosząc o ponowną ocenę dokumentacji aplikacyjnej oraz o zasądzenie od operatora na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
W skardze skarżący zauważył, że brak w zaskarżonym piśmie z 11 marca 2025 r. pouczenia o sposobie i trybie zaskarżenia, winno skutkować uznaniem skargi za złożoną w terminie i skutecznie.
Operator ww. skargę przekazał do Sądu 29 kwietnia 2025 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.
W odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie w całości ewentualnie o oddalenie skargi.
Wskazał, że rozstrzygnięcie z 10 marca 2025 r. zostało wysłane drogą e-mailową 11 marca 2025 r. W związku zaś z tym, że skarżący wyraził zgodę na doręczanie przez operatora korespondencji drogą elektroniczną na adres e-mail wskazany we wniosku, to za datę doręczenia ww. rozstrzygnięcia operator uznaje datę 11 marca 2025 r., a skoro tak to skarga, która wpłynęła do operatora 22 kwietnia 2025 r. została wniesiona po terminie 14-dniowym.
Ponadto, operator wskazał, że skarga winna być odrzucona, gdyż nie należy do kategorii spraw określonych w art. 3 § 3 p.p.s.a. i art. 14lzf ust. 2 i 3 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 198), dalej: u.z.p.p.r. W ocenie operatora, podstawą przeprowadzenia naboru, w ramach którego wniosek złożył skarżący, nie były przepisy art. 14lza-14lzf u.z.p.p.r. Pismo z 11 marca 2025 r. wydane w następstwie wniosku o ponowne rozpoznanie wniosku
o ponowa ocenę nie stanowi informacji, o której mowa w art. 14lze ust. 7 u.z.p.p.r. gdyż wydane zostało nie przed podmiot, o którym mowa w art. 14lze ust. 2 (instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji, jednostka wspierająca plan rozwojowy) tylko podmiot pełniący funkcję ostatecznego odbiorcy wsparcia. W ocenie operatora, skarżący nie należy do podmiotów wymienionych w art. 14lzf ust. 2 i 3 u.z.p.p.r. i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli sądów administracyjnych podlegają akty wymienione w art. 3 § 2. Według § 3, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania administracji publicznej zalicza się ustawę
z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (dalej: u.z.p.p.r.).
Skarżący wystąpił z wnioskiem o dofinansowanie w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, działanie A1.2.1.KPO Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty , usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane
z dywersyfikacją działalności.
Wskazać zatem należy, że Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększania Odporności (dalej: KPO) jest planem rozwojowym określającym cele związane z odbudową
i tworzeniem odporności społeczno-gospodarczej Polski po kryzysie wywołanym pandemią COVID-19 oraz służące ich realizacji reformy i inwestycje. Instytucją odpowiedzialną za realizację programu, w rozumieniu art. 14la pkt 1 u.z.p.p.r., jest Minister Funduszy i Polityki Regionalnej.
Minister Funduszy i Polityki Regionalnej zawarł porozumienie z P. (dalej: PARP) dotyczące realizacji inwestycji: [...] "Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności" w ramach KPO.
W rozpoznawanej sprawie podmiotem udzielającym wsparcia w ramach KPO jest P. , działająca na zlecenie PARP (jednostki wspierającej plan rozwojowy), również w ramach wydawanych rozstrzygnięć.
Nie ulega wątpliwości, że ogólne ramy prawne wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, a więc i KPO określone zostały w Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" ww. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zgodnie z nimi, instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części (art. 14lza ust. 3). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem
z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1).
Jak wynika z akt sprawy, wsparcie, o które ubiegał się skarżący, przyznawane było na zasadach ogólnie określonych w rozporządzeniu Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z 23 kwietnia 2024 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis na dywersyfikację działalności mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. 2024 poz. 687) wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 14lc ust. 4 u.z.p.p.r., zaś szczegółowe zasady aplikowania oraz reguły wyboru przedsięwzięć do wsparcia przedstawia Regulamin wyboru przedsięwzięć MŚP – dokument opracowany na podstawie obowiązujących przepisów prawa unijnego i krajowego, w tym zgodnie z § 1 ust. 1 - rozporządzenia Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z 23 kwietnia 2024 r. oraz u.z.p.p.r. Dokument ten wskazuje, że jakiekolwiek rozbieżności pomiędzy nim
a przepisami prawa należy rozstrzygać na rzecz przepisów prawa.
W Regulaminie, zgodnie z art. 14lzb ust. 2 u.z.p.p.r., określone zostały m.in.
termin i sposób składania wniosków o objęcie przedsięwzięcia wsparciem z planu rozwojowego (§ 6); opis procedury oceny przedsięwzięć (§ 8); opis procedury ponownej oceny przedsięwzięć (§ 9). § 11 ust. 4 Regulaminu z kolei wprost stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w Regulaminie mają zastosowanie przepisy powszechnie obowiązującego prawa.
Stosownie do art. 14lzf u.z.p.p.r. do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio.
W przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący
o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935). (art. 14lzf ust. 2). Skarga, o której mowa w ust. 2, jest wnoszona przez podmiot wnioskujący
o objęcie wsparciem w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa
w art. 14lze ust. 4 lub 7, bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz
z kompletną dokumentacją w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu. Przepisy art. 30c ust. 2a-6 oraz art. 30d-30i stosuje się odpowiednio.
W ocenie Sądu, wynika z powyższego, że w przypadku procedury udzielania omawianego wsparcia z KPO, w sprawach nieuregulowanych, a taką jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego, skoro nie wynika z zapisów treści rozporządzenia z 23 kwietnia 2024 r. i zapisów Regulaminu, zastosowanie mają regulacje u.z.p.p.r., w oparciu o art. 14lza ust. 4 u.z.p.p.r. i § 11 ust. 4 Regulaminu.
Według zaś ww. art. 14lzf ust. 2 u.z.p.p.r., w przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia, podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.
W ocenie Sądu, skarżący jest też podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, gdyż jest podmiotem wnioskujących o objęcie przedsięwzięcia wsparciem.
Również w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że co do zasady jeżeli występuje procedura ponownej kontroli prawidłowości oceny projektu to powinna podlegać kontroli sądów administracyjnych, pod warunkiem, że można ją uznać za "negatywną ponowną ocenę projektu" w rozumieniu ustawy. Z taką też ponowną negatywną oceną mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.
Niniejsza skarga podlega zatem kontroli sądu administracyjnego, jednakże, nie może zostać rozpoznana merytorycznie.
Skarga z 1 kwietnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Szczecinie na rozstrzygnięcie P. z 10 marca 2025 r. została nadana na poczcie 18 kwietnia 2025 r., zaś wpłynęła do operatora 22 kwietnia 2025 r. Operator zaś przekazał skargę do Sądu 29 kwietnia 2025 r.
Natomiast, jak wynika z akt sprawy, zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone skarżącemu w sposób określony w § 3 ust. 8 Regulaminu (strona złożyła oświadczenie
o doręczaniu korespondencji na e-mail) w dniu 11 marca 2025 r. (potwierdzenie wysłania e-mail: wt. 11 marca 2025 r., 12:27, w aktach sprawy), a więc czternastodniowy termin do wniesienia skargi mijał 25 marca 2025 r.
Mając, zatem na uwadze treść przywołanych regulacji stwierdzić należało, że skarga złożona 29 kwietnia 2025 r. przez operatora w Sądzie jest po terminie i jako taka podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia.
W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że mylne oznaczenie sądu albo złożenie pisma za pośrednictwem organu oceniającego projekt powoduje, że o dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania pod adresem tego sądu przez organ oceniający. Organ taki działa w tym przypadku jak pośrednik, zastępując działanie skarżącego (por. postanowienie WSA w Szczecinie z 19.12.2017 r. I SA/Sz 1028/17).
Skarżący w treści skargi wskazuje na brak stosownego pouczenia o trybie
i terminie do wniesienia skargi.
Niewątpliwie stanowi to naruszenie art. 14lze ust. 7 u.z.p.p.r. Jednakże wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu, wynikające z braku pouczenia, stanowi podstawę do przywrócenia terminu (por.: postanowienia o sygn. akt III SA/Łd 615/13). Sąd nie może zatem na tym etapie uznać, wskutek wskazanego uchybienia, że skarga została złożona w terminie.
W skardze brak jest wyraźnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Sąd nadmienia, że zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała
w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zatem jeśli skarżący wyrazi wolę złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, będzie zobowiązany do wyraźnego wskazania, iż składa wniosek
o przywrócenie terminu do złożenia skargi na rozstrzygnięcie z 11 marca 2025 r. Skarżący będzie mógł złożyć taki wniosek, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia. Skarżący będzie też zobowiązany do przedstawienia w treści tego wniosku powodów i przyczyn uchybienia terminowi (braku pouczenia o sposobie
i terminie na wniesienie skargi). Po ewentualnym otrzymaniu takiego wniosku Sąd zbada i odniesie się do podstaw i przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Nie jest to jednak możliwe bez sformułowania przez skarżącego wyraźnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Sąd wskazuje zatem, że na obecnym etapie badania skargi datowanej 1 kwietnia 2025 r., wobec jej złożenia z uchybieniem terminu, tj. po dacie 25 marca 2025 r. do operatora, który przekazał skargę do Sądu dopiero 29 kwietnia 2025 r., konieczne było pozostawienie jej bez rozpatrzenia, stosownie do przepisu art. 30c ust. 5 pkt 1 u.z.p.p.r.
O zwrocie z urzędu uiszczonego wpisu orzeczono w punkcie 2. postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 30e u.z.p.p.r.
Przywoływane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na internetowej stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło