I SA/Sz 245/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 13 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2008 r. kwoty podatku do zapłaty p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący G.N., pismem z dnia 4 marca 2010 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2008 r. kwoty podatku do zapłaty. Uzasadniając wniosek, skarżący wskazał, że wykonanie decyzji "poważnie naruszy płynność jego przedsiębiorstwa" i może mieć dla niego nieodwracalne skutki. G.N. podniósł również, że w razie uwzględnienia skargi przez Sąd, organ podatkowy będzie zobowiązany do zwrotu wyegzekwowanej kwoty wraz z odsetkami oraz naprawienia ewentualnej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. A zatem, przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 tej ustawy. U podstaw tej regulacji legła potrzeba zagwarantowania funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Z tego też względu, przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, G.N. składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, nie uzasadnił w wyczerpujący sposób swojego wniosku. Skarżący nie wykazał we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyżej wymieniony podał jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione tym, iż wykonanie decyzji poważnie naruszy płynność finansową jego przedsiębiorstwa i może wywołać nieodwracalne skutki. Według Sądu, ogólnikowe stwierdzenie o groźbie utraty płynności finansowej przedsiębiorstwa lub niebezpieczeństwa powstania trudnych do odwrócenia skutków, bez wskazania szczegółowych danych potwierdzających podniesione okoliczności oraz bez wykazania jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki one spowodują, nie pozwala Sądowi stwierdzić czy wystąpiły przesłanki uzasadniające przyznanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 roku (FZ 65/04, niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Nie stanowi również przesłanki przemawiającej za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualny obowiązek organu podatkowego zwrotu określonej w decyzji kwoty podatku do zapłaty w podatku od towarów i usług, w razie uchylenia zaskarżonej decyzji, albowiem przyczyny uzasadniające przyznanie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania decyzji, muszą leżeć po stronie skarżącego, a nie organu administracji publicznej. W tej sytuacji, Sąd uznając, iż wniosek skarżącego nie wypełnia dyspozycji przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 wyżej wymienionej ustawy, postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.